Γράφει η Αναστασία Νικολούδη / Anastasia@eng.auth.gr
Πολλοί από εμάς ζούμε σε μεγαλουπόλεις, αλλά πάντα υπάρχουν μεγαλύτερες. Μερικοί είμαστε πολίτες του κόσμου με την καρδιά και το μυαλό μονίμως απογειωμένα. Άλλοι φεύγουμε για λίγο και ξαναγυρνάμε πίσω σε όσα αγαπάμε, με γνώσεις και εμπειρίες που νομίζαμε ότι μας έλειπαν. Οι περισσότεροι ζούμε στο δυτικό κόσμο με ευκολία και προσήλωση. Αυτό ξέρουμε, αυτό προτιμούμε. Βλέπουμε αμερικανικό κινηματογράφο, μάθαμε και δύο τρεις ευρωπαίους της κουλτούρας, διαβάζουμε κλασσικά μυθιστορήματα, εφημερίδες της Μ. Βρετανίας, ταξιδεύουμε στις ισπανικές πόλεις, για να θαυμάσουμε λίγη πρωτοπόρα τέχνη, τσιμπολογούμε γαλλικά τυριά και λατρεύουμε τον εσπρέσσο. Εισάγουμε από την Κίνα και εμπιστευόμαστε τα Ιαπωνικά οχήματα. Στήνουμε επιχειρήσεις στα Βαλκάνια και στέλνουμε ανθρωπιστική βοήθεια στην Αφρική, γιατί μας σοκάρει η εικόνα του παιδιού που λιμοκτονεί. Και δεν είναι μόνο ένα. Ζεσταινόμαστε με φυσικό αέριο και θα θέλαμε και άλλο από τη Ρωσία. Συνεργαζόμαστε με κράτη-μέλη (ή και με άλλα) θέτοντας κοινούς περιβαλλοντικούς στόχους. Χτίζουμε έξυπνες πόλεις, τις γεμίζουμε με έξυπνους πολίτες, βρίθει η λίστα της Σαγκάης από καινοτόμα πανεπιστήμια και ινστιτούτα, τρώμε βιολογικά προϊόντα και ακολουθούμε εναλλακτικές ασκήσεις διαλογισμού κατευθείαν από την Ινδία. Μας αρέσουν και οι πασμίνες. Τρώμε μεξικάνικες συνταγές και υποστηρίζουμε και ξένες ποδοσφαιρικές ομάδες. Θέλουμε Σουηδικό μοντέλο πρόνοιας και εκπαίδευση νορβηγικής εμπνεύσεως. Η αλήθεια είναι ότι ναι, καταφέραμε και γίναμε multinational. Προχωρήσαμε τον εξευρωπαϊσμό μας σε άλλο επίπεδο και κάναμε την παγκοσμιοποίηση μέσα μας νεοαποκτηθέν κτήμα. Ας κάνουμε ένα tweet για αυτό! Αλλάξαμε εθνικά, πολιτιστικά, θρησκευτικά, κοινωνικά. Γίναμε πιο δεκτικοί, λιγότερο σνομπ, ενημερωθήκαμε για νέες κοινωνικές ομάδες, για την ομοφυλοφιλία, για το βουδισμό ή την καμπάλα, για τα νέα κοινωνικά κινήματα, τις νέες μόδες, τα νέα δεδομένα. Μάθαμε τι θα πει ρατσισμός και φυλετικές διακρίσεις. Και θεωρητικά και βιωματικά.
Γιορτάζουμε και τις παγκόσμιες ημέρες τώρα. Χθες ήταν μεταξύ άλλων και η παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού. Τη γιορτάσαμε. Και από σήμερα συνεχίζουμε άφοβα τις φυλετικές μας διακρίσεις. Τι εννοείς, δε φτάνει μόνο μία ημέρα εορτασμού;;;
