Γράφει η Νένα Μυρωνίδου / nenemy1@hotmail.com
Κάποιος να μαζέψει τη βαλίτσα από το σαλόνι.
Τι πείσμα είναι αυτό να διαιωνίζουμε τα άπλυτα των διακοπών; Να σέρνεται το αντιηλιακό στο τραπεζάκι του σαλονιού περιμένοντας το σ/κ. Να ξεθάβεται άμμος από κάθε σαγιονάρα.
Τι κάνουν οι ναυαγοί το Χειμώνα;
Ναυαγοί, ναυαγοί. Ξέρεις. Μούσια, μαλλί, βερμούδα, αλμυρό κορμί, την τεκίλα τι την ήθελα; Κατάλαβες. Έναν τέτοιον πώς τον εξημερώνουμε;
Να ‘ναι καλά ο Σούρι Μασούρι.
Τώρα να σε δω. Που μου μπάνισες τα Κύθηρα για του χρόνου και θα έχεις σχέση με τον γνωστό από την Άπω Ανατολή να σε καταπιέζει δέκα μήνες κάθε φορά που βάζεις το χέρι στην τσέπη.
Το Καλοκαίρι αρχίζει να την κοπανάει. Για μας αρχίζει η απαρτία στα στέκια, στο γραφείο, στο μποτιλιάρισμα.
