Γράφει ο Βαγγέλης Γεωργάκης / συγγραφέας / vaggelisgeorgakis@gmail.com
Τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης στην οικονομία, διαλαλούν ορισμένα μέσα. Και τα καλύτερα έρχονται.
Βέβαια η παρτίδα τώρα έχει τελειώσει για τη μέση τάξη. Οι περισσότεροι είναι ήδη φτωχοί. Η Ελλάδα κατακτήθηκε εβδομήντα χρόνια μετά, αλλά με πιο εξελιγμένο τρόπο από την απαρχαιωμένη Βέρμαχτ.
Και οι π. Κ. (προ κρίσης) φτωχοί, αυτοί τι είναι; Άστο καλύτερα, να μη το χαρακτηρίσω, γιατί το κειμενό μου θα το κόψει η λογοκρισία, αν και το thinkfree είναι από τα λίγα πλέον ελεύθερα μέσα που έχουν απομείνει.
Θα ξεκινήσουμε από νέα βάση λοιπόν, αν δεν πάμε ακόμη πιο κάτω παρά τις καλές προβλέψεις, προσευχές έστω. Επενδύσεις –κοράκια, καρχαρίες, πάσης φύσης αντιπρόσωποι του ζωικού βασιλείου- θα προτιμήσουν την Ελλάδα τώρα, γιατι οι μισθοί έχουν ισοπεδωθεί και ο κόσμος παρακαλάει για μαύρη εργασία, έστω, και θα φτάσουν στο Ελευθέριος Βενιζέλος όλοι αυτοί οι μεγάλοι επενδυτές ως οι μεγάλοι ευεργέτες του πολύπαθου έθνους.
π.Κ. ρωτάγαμε «τι δουλειά κάνεις;»
Τώρα λέμε: «Τι δουλειά έκανες;»
Ή, από τη δουλειά σου, τα ενοίκιά σου, τα συγγραφικά δικαιωματά σου, λέγαμε: «Πόσα παίρνεις;»
Τώρα: «Πόσα δίνεις;»
Πάντως για πρώτη φορά στην ιστορία μπήκαν αρκετοί λεβέντες φυλακή. Είναι και αυτό μια μικρή παρηγοριά, όπως το κέικ που μας κάνουν δώρο τα Χριστούγεννα, αλλά θα γινόταν μεγαλύτερη αν επιστρέφαν και τα μετρητά στο κράτος, γιατί με το να τρώνε και να πίνουν στο «Ξενοδοχείον ο Κορυδαλλός», που το έχουν μετατρέψει έτσι μόνο γι’ αυτούς -τους άλλους άστους να εξεγείρονται- μας ζημιώνουν ακόμη περισσότερο. Και μη μου πείτε ότι τους θίχτηκε η αξιοπρέπεια που μπήκαν φυλακή, γιατί αν είχαν –αξιοπρέπεια- δε θα τα κλέβανε σε πρώτη φάση. Και φυσικά εδώ να αναρωτηθώ: εκείνο που μου κάνει μεγαλύτερη εντύπωση είναι που δεν έχει βρεθεί έστω ένας από αυτούς τους απίθανους τύπους να πει: «Ναι ρε παιδιά, εγώ, ήμουν εγώ! Εγώ τα έκλεψα!»
Τι διάολο; Βάζουμε στη φυλακή τόσους πολλούς αθώους; Θα καούμε στη θάλασσα της ανυπαρξίας από τις τύψεις μας, όπως είπε και ο πρώην δήμαρχος, με το μη ανθρώπινο ύφος στο πρόσωπό του. Όνομα δεν αναφέρω γιατί για ματαιόδοξα, διεφθαρμένα άτομα, η μεγαλύτερη τιμωρία τους είναι να καούν στη λήθη.
Προς το παρόν, και πριν τιμωρηθούμε αδυσώπητα, ας απολαύσουμε τον ήλιο -άνοιξη έρχεται, τη θάλασσα -καλοκαίρι έρχεται. Είναι τα μόνα που έχουμε σίγουρα προς το παρόν.
Αλλά και τα πάντα.
