Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / gkessopoulos@gmail.com
Μια βόλτα στη Νέα Παραλία αρκεί για να διαπιστώσει κανείς την απογοητευτική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το νέο (και κορυφαίο) landmark της Θεσσαλονίκης.
Γραμμένα τα πάντα: οδοσήμανση, παγκάκια, στήλες, τοιχεία, γυάλινα περίπτερα. Μέχρι και οι “ομπρέλες” του Ζογγολόπουλου.
Αλλά και πολλή αφροντισιά: το πράσινο κακοσυντηρημένο, δεντράκια ξερά, συντριβανάκια χαλασμένα, η ξύλινη αποβάθρα κατά μήκος της ακτογραμμής χρήζει φροντίδας, τα γυάλινα περίπτερα κουφάρια αχρησιμοποίητα ρημάζουν.
Όλα αυτά με μια ματιά.
Κι από ό,τι μαθαίνω, εθελοντές τη μια μέρα καθαρίζουν και την άλλη οι βρωμιάρηδες βρωμίζουν. Όπως και άλλοι εθελοντές τη μια μέρα φυτεύουν αλλά τα φυτά ξεραίνονται.
Να μην πούμε για το λαθρεμπόριο και την αισθητική των πλανόδιων γιατί θα κινδυνεύσω να παρεξηγηθώ…
Φτάνουν αυτά. Πάτε μια βόλτα αν θέλετε περισότερα. Είναι κρίμα αλλά αυτό δεν αρκεί (θέλει πολύ… προσπάθεια να γίνεις απολογούμενη διοίκηση για την αποσύνθεση ενός τέτοιου έργου).
Το θέμα είναι τι κάνουμε. Συγκεκριμένα, τι κάνει η διοίκηση γιατί οι πολίτες κάνουν ό,τι μπορούν, ό,τι έχουν μάθει από το σπίτι κι απ’ το σχολείο τους. Άλλοι γράφουν, άλλοι ξεγράφουν. Δε διοικούν οι πολίτες, καλώς ή κακώς οι πολίτες διοικούνται.
Θα περίμενε κανείς από το Δήμο να αντιμετωπίσει τη Νέα Παραλία ως μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Όχι μόνο γιατί έχει γίνει η περατζάδα της Θεσσαλονίκης, αλλά γιατί έχει δημιουργήσει ένα νέο σύγχρνο τοπόσημο για την πόλη, ένα μέρος που το επισκέπτονται όλοι οι επισκέπτες, φωτογραφίζονται και στέλνουν την εικόνα της πόλης σε όλο τον κόσμο.
Η Νέα Παραλία δεν είναι ένα απλό πάρκο που θέλει κούρεμα και κλάδεμα στην ώρα του. Είναι ένας νέος “οργανισμός” υπό την έννοια ότι έχει μια υπεραξία και μια αυτονομία που σηματοδοτεί (κι έχει να κάνει με) πολλά: δημόσιο χώρο, πολιτισμό, τουρισμό, κοινωνική ζωή.
Δεν μπορεί λοιπόν να αντιμετωπίζεται ως απλό πάρκο. Θα μπορούσε πάνω της να “στηθεί” και να λειτουργεί ένα ολόκληρο γραφείο. Αποκλειστικά. ένα γραφείο για το πράσινο, για την καθαριότητα, για τις εκδηλώσεις, την αστυνόμευση της Νέας Παραλίας. Δεν θα ήταν υπερβολή, αφορά πια το “πρόσωπο” της πόλης. Είναι ανάγκη, πιστεύω.
Οι πληροφορίες λένε ότι ένα περίπου τέτοιο γραφείο (αφορά “τα μεγάλα έργα”) έχει ήδη συσταθεί με το νέο οργανισμό του Δήμου Θεσσαλονίκης, έστω με καθυστέρηση κάποιων ετών. Το ερώτημα είναι γιατί δεν λειτουργεί. Δε γνωρίζω την απάντηση.
Όμως είναι σίγουρο ότι για να λειτουργήσει πρέπει οι διοικούντες να το πιστέψουν. Να λέμε ότι η Νέα Παραλία είναι σημείο αιχμής για την ανάπτυξη ενός ευρέως κύκλου εργασιών (δραστηριότητες επί του πολιτισμού και του τουρισμού) και την ανάπτυξη της ίδιας της πόλης και να το πιστεύουμε. Και οι δημοτικοί υπάλληλοι να το αγαπήσουν. Να αγαπήσουν τη Νέα Παραλία (ξέρω, κι αυτό ακόμη θέλει μια κάποια ευαισθησία, δηλαδή παιδεία ή ό,τι μας έχει απομείνει από αυτήν…). Ειδάλλως, θα περάσουμε σιγά σιγά στο επόμενο στάδιο που είναι η απαξίωση του μοναδικού αυτού έργου.
