ΕΚΛΟΓΕΣ 2012 / Ποιος νοιάζεται για την κόπωση του ελληνικού λαού;

0
643

Γράφει η Άντζελα Ζιούτη

 

Οι εκλογές της Κυριακής στη χώρα μας θυμίζουν τον ταχυδακτυλουργό που κάνει κάτι μαγικά κόλπα μπροστά στο εκστασιασμένο από αγωνία κοινό. Τι θα βγάλει άραγε από το άδειο κουτί; Έναν χνουδωτό λαγό;  Μία εφημερίδα; ‘Ενα λευκό περιστέρι που τινάζει τα φτερά του προσπαθώντας να ξεφύγει από τα δυνατά χέρια του μάγου; Μόνο που στη δική μας περίπτωση πολλοί φοβούνται ότι θα βγάλει … ακυβερνησία. Έτσι εξηγείται και η η στάση αναμονής του Διεθνές Νομισματικού Ταμείου. Εξάλλου εκπρόσωπός του απέφυγε και σήμερα να τοποθετηθεί για τις ελληνικές εκλογές, επαναλαμβάνοντας τη θέση για πιστή εφαρμογή της δανειακής σύμβασης και του προγράμματος στήριξης της Ελλάδας. Διότι αυτό είναι που τους “καίει”. Όπως και η άνοδος του ποσοστού κομμάτων με «αντιμνημονιακή πολιτική», όπως καταγράφτηκε ήδη σε δημοσκοπήσεις.

Τα στελέχη του ΔΝΤ, όσο και οι αξιωματούχοι του χρηματοπιστωτικού συστήματος των ΗΠΑ, πιστεύουν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα έχει αρνητικές συνέπειες στην ευρωζώνη και κατ’ επέκταση στην αμερικανική οικονομία.
Γιατί κατά τ’ άλλα ποιος νοιάζεται για την κόπωση του ελληνικού λαού, για την ανεργία, τις περικοπές μισθών και συντάξεων, την υψηλή φορολογία, το κλείσιμο εκατοντάδων καταστημάτων και εταιριών, αλλά και το φαινόμενο των αυτοκτονιών. Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών της 6ης Μαίου εξακολουθεί να παραμένει αβέβαιο και για πολλούς δεν αποκλείεται η πιθανότητα επαναληπτικών εκλογών σε περίπτωση αποτυχίας για σχηματισμό κυβέρνησης. Στο εκλογικό “τσίρκο” δηλαδή το κουτί δεν έβγαλε από μέσα τίποτε…

Προηγούμενο άρθροΕΚΛΟΓΕΣ 2012 / Η αρχή της αλλαγής
Επόμενο άρθροΕΚΛΟΓΕΣ 2012 / Θα μας απαλλάξουν από την ανασφάλεια;
Γεννήθηκα το Φεβρουάριο του ’68 στη Θεσσαλονίκη. Η μαμά λέει ότι εκείνη τη μέρα, χιόνιζε πολύ. Η συγκοινωνία είχε σταματήσει και το ολόλευκο αστικό τοπίο διακόπτονταν από τις βαθιές πατημασιές των περαστικών. Στην ίδια πόλη μερικά χρόνια μετά σπούδασα οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Από τα οικονομικά όμως αγάπησα πιο πολύ την ποίηση. Τον Λειβαδίτη, τον Καρούζο, τον Πρεβέρ. Γιατί η επιστήμη σε μαθαίνει πως να κουμαντάρεις τα λεφτά. Ενώ η ποίηση πως να κουμαντάρεις τη ψυχή. Το 1999 εκδόθηκε η συλλογή μου «Ο Θεός κατοικεί σε ουρανοξύστη, 31 ποιήματα της πόλης» από τον Παρατηρητή. Λίγο αργότερα το 2003 κυκλοφόρησε από τα Ελληνικά Γράμματα «Η Αρχιτεκτονική των σιωπηλών ημερών». Το πρώτο μου μυθιστόρημα εκδόθηκε από τη Φερενίκη το 2009 με τον τίτλο «Ο ήλιος στο πάτωμα». Προφητικός τίτλος για μια χώρα που κατρακύλησε κατόπιν στο ναδίρ. Αρθρογραφούσα στην Karfitsa και τώρα στο Thinkfree. Ευτυχώς που η σκέψη δεν είναι Μερσεντές να κατασχεθεί. Γιατί εδώ σκεφτόμαστε ακόμη. Ελεύθερα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.