Βαμμένα κόκκινα αυγά

0
776

santorini1Γράφει η Άντζελα Ζιούτη angelaziouti@yahoo.gr

Όταν είπαν πως αναστήθηκε ο Χριστός, κανείς δεν το πίστευε. Μια γυναίκα, που κρατούσε ένα καλάθι με αυγά, φώναξε: “Μπορεί από άσπρα να γίνουν κόκκινα;”. Και όμως από θαύμα, έγιναν! Από εκεί κρατάει το έθιμο. Κάθε Μεγάλη Πέμπτη οι νοικοκυρές βάφουνε κόκκινα αυγά. Η μαγιά λιώνει σε μια λεκανίτσα με χλιαρό νερό για να γίνουνε τα τσουρέκια. Την άλλη μέρα ο κόσμος θα χαιρετά τον Εσταυρωμένο κι ύστερα τα παιδιά θα περνούν τρεις φορές κάτω από τον Επιτάφιο για να είναι γερά.

Οι καμπάνες θα χτυπάνε λυπητερά μέχρι να πει ο παπάς το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου το “Χριστός Ανέστη”, τα πυροτεχνήματα θα φωτίζουν το νυχτερινό ουρανό, τα κόκκινα αυγά θα ραγίζουν από το τσούγκρισμα και πολύ πριν τελειώσει η αναστάσιμη λειτουργία θα έχουν γυρίσει όλοι με αναμμένα κεριά στη ζεστή μαγειρίτσα. Η σαρανταήμερη νηστεία μόλις έχει τελειώσει. Οι μεγαλουπόλεις συνήθως τέτοιες μέρες άδειαζαν, αλλά εκεί που εκτοξεύτηκε φέτος η τιμή της βενζίνης, οι ταράτσες και τα μπαλκόνια θα μυρίζουν τίγκα στο κάρβουνο και στα κοψίδια.

Από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και από την Καστοριά μέχρι τα Κουφονήσια τα πηρούνια θα ανάψουν, σε λίγες ώρες θα έχει ξημερώσει και θα μπει το αρνί στη σούβλα. Κάποιοι δε θα προλάβουν να δοκιμάσουν τον οβελία, γιατί από τη λιγούρα τους θα έχουν μεταφερθεί στο εφημερεύον νοσοκομείο με δυσπεψία. Οι υπόλοιποι ξεχάστε τα σκληρά μέτρα που μας έχει επιβάλλει η Τρόικα προκειμένου η χώρα μας να αποφύγει την πτώχευση. Μη σκοτίζεστε για το ΔΝΤ και την παράταση αποπληρωμής των σχεδόν 30 δισεκατομμυρίων ευρώ που έδωσε στην Ελλάδα από 3 έως 7 χρόνια, προκειμένου να συμβαδίσει με την παράταση που δόθηκε από την Ευρωζώνη στη χώρα τον περασμένο μήνα. Μετά τη σταύρωση, έρχεται μόνο η Ανάσταση!

Προηγούμενο άρθροΠροδότες…
Επόμενο άρθροΑπό τι ακριβώς Πάσχουμε
Γεννήθηκα το Φεβρουάριο του ’68 στη Θεσσαλονίκη. Η μαμά λέει ότι εκείνη τη μέρα, χιόνιζε πολύ. Η συγκοινωνία είχε σταματήσει και το ολόλευκο αστικό τοπίο διακόπτονταν από τις βαθιές πατημασιές των περαστικών. Στην ίδια πόλη μερικά χρόνια μετά σπούδασα οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Από τα οικονομικά όμως αγάπησα πιο πολύ την ποίηση. Τον Λειβαδίτη, τον Καρούζο, τον Πρεβέρ. Γιατί η επιστήμη σε μαθαίνει πως να κουμαντάρεις τα λεφτά. Ενώ η ποίηση πως να κουμαντάρεις τη ψυχή. Το 1999 εκδόθηκε η συλλογή μου «Ο Θεός κατοικεί σε ουρανοξύστη, 31 ποιήματα της πόλης» από τον Παρατηρητή. Λίγο αργότερα το 2003 κυκλοφόρησε από τα Ελληνικά Γράμματα «Η Αρχιτεκτονική των σιωπηλών ημερών». Το πρώτο μου μυθιστόρημα εκδόθηκε από τη Φερενίκη το 2009 με τον τίτλο «Ο ήλιος στο πάτωμα». Προφητικός τίτλος για μια χώρα που κατρακύλησε κατόπιν στο ναδίρ. Αρθρογραφούσα στην Karfitsa και τώρα στο Thinkfree. Ευτυχώς που η σκέψη δεν είναι Μερσεντές να κατασχεθεί. Γιατί εδώ σκεφτόμαστε ακόμη. Ελεύθερα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.