Η δημοσιογράφος Αθηνά Κρικέλη ήρθε στη Θεσσαλονίκη στα μέσα Φεβρουαρίου και τιμήθηκε από την «Πολιτεία Πολιτισμού» και απαντά στις απορίες του Freethinker (επιμέλεια: Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος) / Γεννημένη στην Θεσσαλονίκη, δειλά έφτασα στο Λονδίνο για 3 χρόνια σπουδών (και πολύ σερβιτοριλίκι) μετά δε με χωρούσε ο τόπος (σαν τάχα να ‘χα ξαναβγεί από την χώρα μου η κοσμοπολίτισσα) και έβαλα πλώρη για Νέα Υόρκη. Εκεί ξεκίνησαν μεταπτυχιακές σπουδές, και πρόκληση για το άπιαστο. Η πίστη πως η χώρα αυτή θα μου πρόσφερε αυτό που δεν μπορούσε η Ελλάδα. Την αξιοκρατία. Μάλλον αυτό ήταν που με κράτησε εκεί τόσα χρόνια. ΟΗΕ, Αντ1 sat, Αρχιεπισκοπή Αμερικής, Εllopia TV USA, ταξίδια στη γη, δύσκολα και εύκολα, σα μωρό παιδί βουτώ στις κοινωνίες τις διαφορετικές από τη δική μας μπας και βρω αλήθειες δικές μου…
Κάθε πρωί συνηθίζω… να χαμογελώ στον ήλιο- Δεν θα ήθελα… να είμαι δήθεν
- Δεν αλλάζω… με τίποτε τους φίλους μου
- Άκουσα… μουσικές του κόσμου
- Διάβασα πολύ… συγκράτησα λίγα, η ψυχή έχει τον λόγο
- Προσωπικότητα που θαυμάζω… ο Γρηγόρης Αυξεντίου
- Αγαπημένη μου γωνιά… δίπλα στην ξυλόσομπα με τον παλιό φούρνο
- Αξέχαστο ταξίδι… κάθε μέρα αλλού
- Απόδραση είναι… να ονειρεύεσαι
- Πιστεύω εις… το σύμπαν
- Φιλία εστί… να ‘ναι εκεί κι ας μην το ξέρεις
- Ευτυχία είναι… να μπορείς να νοιώθεις
- Επιτυχία σημαίνει… επιβράβευση
- Ελληνικότητα σημαίνει… τύχη για αυτόν που την κληρονόμησε
- Θεσσαλονίκη μου είναι… δική μου
- Θέλω να αλλάξω…! το στάσιμο είναι βάλτος
- Πολιτική… δίχως ψέμα είναι μέρα χωρίς φως
- Αντίδοτο στην κρίση… η ανασυγκρότηση
- Η παρήγορη σκέψη; Ζω!
- Η θετική σκέψη; Μ’ αγαπούν!
- Κάνω like… στα αληθινά χαμόγελα
Θέλω να σας πω και κάτι ακόμη / Εγώ μάλλον ένας ταξιδιώτης που δεν βαριέται ποτέ – ή που δεν στρώνω τον πισινό μου – όπως λέει η μαμά μου. Νομίζω πως είμαι η πιο πλούσια γυναίκα στον κόσμο, κι ας είναι ο τραπεζικός μου λογαριασμός ασθενικός. Είμαι γεμάτη εικόνες, μυρωδιές, αισθήματα, χαμόγελα, ανθρώπους που μ αγαπούν και τους αγαπώ πολύ. Ανθρώπους του πάντα και του χθες. Η δημοσιογραφία μου; Και εγώ όπως οι υπόλοιποι φτιάχνουμε το δικό μας καστράκι, μέχρι εκεί που φτάνει το πάπλωμά μου, δεν μ’ αρέσει να εξαρτώμαι από άλλους, σιχαίνομαι τους εκβιασμούς. Θάλασσα, αυτό είναι το όνειρό μου να είναι γεμάτη η ζωή μου μ’ αυτή!
