Κάποιοι κάνουν -ίσως και αρκετά χρόνια- ψυχοθεραπεία, αλλά η ζωή τους δεν άλλαξε, παραμένουν στα ίδια κωλύματα, επαναλαμβάνουν τα συνεχώς τα ίδια αναποτελεσματικά και επίπονα μοτίβα στις σχέσεις τους. Θέλουν να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους. Λένε, ο ψυχοθεραπευτής δεν ήταν κατάλληλος, η συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική σχολή δεν ήταν αποτελεσματική για μένα, κ.ο.κ. Όλα αυτά μπορεί να είναι όντως αλήθεια.
Είναι και κάποιοι άλλοι που πιστώνουν στον εαυτό τους τον ρόλο του καλού χριστιανού, του ευλαβικά θρησκευόμενου ανθρώπου. Δεν χάνουν λειτουργία, συχνάζουν στις ακολουθίες της εκκλησίας, δίνουν τον οβολό τους στο παγκάρι & στις φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, διαβάζουν μετά μανίας χριστιανικά βιβλία, ξέρουν απ’ έξω τις ρήσεις των διάσημων γερόντων…
μέσω http://www.aftognosia.gr
