Γράφει ο Δημήτρης Μητσόπουλος*
Πώς να μιλήσεις, για πολιτισμό, για παιδεία για καλλιέργεια, για ήθος, για αξιοπρέπεια, όταν όλα γύρω σου αλλάζουν και οι συνθήκες οδηγούν τους ανθρώπους σε αρχέγονες ανάγκες και προτεραιότητες;
Είμαι σε μια ηλικία και ζω σε μια εποχή που έχω πλήρη αυτογνωσία και γνωρίζω ακριβώς το βάρος που κουβαλάω επάνω μου. Βάρος που συνήθως είναι ασήκωτο, αλλά υπάρχουν και στιγμές που… η βαρύτητα χάνεται, βρίσκομαι στους επτά ουρανούς και αυτό δεν το αλλάζω με τίποτα.
Ο πολιτισμός είναι σαν το χρόνο, δεν αγοράζεται, δεν πωλείται, δεν δανείζεται, δεν μπαίνει σε θυρίδα… για να τον πάρεις τη στιγμή που τον χρειάζεσαι. Είναι κάτι που κυλάει (ή δεν κυλάει) μαζί με τη ζωή. Για πολλούς είναι η ίδια η ζωή.
Νοιώθω ευλογημένος που η τύχη και η ζωή με έφερε μετά από πολλές ώρες ταξιδιού σε αχαρτογράφητα νερά να ηγούμαι δύο ιστορικών οργανισμών, του Ωδείου Βορείου Ελλάδος και της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής «Ανδρέας Βουτσινάς».
Το Ωδείο Βορείου Ελλάδος έχει ιστορία 74 χρόνων, στηρίζεται αποκλειστικά στην ιδιωτική πρωτοβουλία και φυσικά στους ανθρώπους του. Τα τελευταία 40 χρόνια το έχω ζήσει από κοντά και η ιστορική μου μνήμη έχει πολλές θύμισες. Αν νοιώθω για κάτι περήφανος είναι ότι το κράτησα όρθιο, μακριά από τυχοδιώκτες, επιτήδειους και απολίτιστους, με πολύ προσωπικό κόστος.
Η Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Ανδρέας Βουτσινάς» του χρόνου κλείνει 10 χρόνια ζωής. Στην αρχή μας χλεύασαν, μετά μας πολέμησαν και μετά… μας σεβάστηκαν. Θυμάμαι σαν χθες την κουβέντα του Βουτσινά «…έχω μάθει πλέον να διαβάζω το βλέμμα των ανθρώπων, προχωράμε μαζί».
Σήμερα, λοιπόν, αναπνέω βαθιά και πιο σίγουρος από ποτέ. Αυτό που θέλω είναι οι δυο οργανισμοί να παραμένουν όρθιοι και οι 100 και πλέον εργαζόμενοί τους να συνεχίζουν να κάνουν αυτό που πολύ καλά γνωρίζουν: να φτιάχνουν καλύτερους ανθρώπους.
Γιατί αν με ρωτήσετε τι κέρδισα όλα αυτά τα χρόνια που κοινωνώ, συνεργάζομαι, αναπνέω, ζω παρέα με αυτούς τους ανθρώπους θα σας πω με βεβαιότητα πως έγινα καλύτερος άνθρωπος.
Σκοπός της ζωής μου, πλέον, είναι αυτά τα δύο καράβια να συνεχίζουν να ταξιδεύουν με τον κόντρα άνεμο, τον κόντρα καιρό και τις καταιγίδες που βιώνουμε και να πιάνουν λιμάνι μόνο όταν είναι να πάρουν και νέους ταξιδευτές. Μη με ρωτήσετε για λεπτομέρειες και δυσκολίες… άλλωστε οι μεγαλύτερες μάχες, είναι αυτές που δώσαμε μόνοι μας και δεν έμαθε ποτέ κανένας.
*Πρόεδρος ΩΔΕΙΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ www.conservatoire.gr / Πρόεδρος Ανωτέρας Δραματικής Σχολής «ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ» www.andreasvoutsinas.com
