Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / gkessopoulos@gmail.com
Ζούμε χρόνια μεγάλου μπερδέματος. Στην πολιτική, στα media και εν τέλει στην κοινωνία. Στην πολιτική, έχουμε περάσει από τα λόγια χωρίς αντίκρισμα στα καθολικά ψεύδη, που βαφτίζονται «αυταπάτες» και προκαλούν σύγχυση στη μεγάλη πλειοψηφία. Η επιλεκτική και κατά το συμφέρον ενημέρωση, έχει προκαλέσει απώλεια στήριξης στα media. Η κοινωνία δεν ξέρει προς τα πού να στραφεί. Κανείς πια δεν ξέρει τι να πιστέψει και ποιον να εμπιστευθεί.
Μια εύγλωττη σύνοψη έχει ως εξής: έχουμε φτάσει στο σημείο να μην μπορούμε να ξεχωρίσουμε το ζητιάνο από τον αναξιοπαθούντα. Εδώ και χρόνια η ζητιανιά είναι απλώς ένα θέαμα για όλους, ακόμη και για τις αρχές. Κανείς δε συλλαμβάνεται. Καμιά κοινωνική υπηρεσία, έστω, δεν παρεμβαίνει.
Αφορμή για τις σκέψεις αυτές η είδηση περί κινδύνου να κλείσει ο Σύλλογος Συνδρόμου Down Ελλάδος, ο μοναδικός του είδους στην Ελλάδα, που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Αν γνωρίσεις τους γονείς εκείνους και μιλήσεις μαζί τους τότε θα καταλάβεις τι θα πει προσφορά ζωής –άλλοι το λένε Γολγοθά. Πήρε διαστάσεις το θέμα, έγινε ερώτηση στη Βουλή, αλλά το θέμα όμως δεν θα ‘πρεπε να είναι αυτό.
Σε ένα σοβαρό και υπεύθυνο κράτος ή σε μια κοινωνία χωρίς κατάθλιψη, τέτοιοι σύλλογοι δεν θα έπρεπε να έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους. Είπαμε να περικοπούν δαπάνες αλλά όχι και να διαλύσουμε τις κοινωνικές δομές. Αν είναι έτσι, τότε τι χρειαζόμαστε τον υπουργό;Κοινωνικής Αλληλεγγύης;
ΥΓ: www.down.gr – μπείτε και βοηθήστε, όσο μπορείτε.
*πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα THESSNEWS, 21/5/2016
