Μια μικρή ιστορία του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, όπως την αφηγείται ο Νίκος Ξανθόπουλος, στην προσωπική του σελίδα στο facebook:“Μιά μέρα σαν τη σημερινή 23/10/83 έφυγε για το μεγάλο ταξίδι, ο γείτονας μου, ο κύριος Δήμος Σταρένιος, ο ηθοποιός. Έμενα στην πλατεία Βικτωρίας, απέναντι απο το σπίτι του. Ευγενέστατος Αιγυπτιώτης, από τους ρομαντικούς της αριστεράς, με τις σχετικές ταλαιπωρίες στα δύσκολα χρόνια και θείος του πολύ καλού ποιητή και κριτικού Γιάννη Βαρβέρη… Γύριζα μια ταινία και φόραγα τη στολή ενός αξιωματικού των SS. Λέω μια μέρα στο Σταρένιο – Κύριε Δήμο δύσκολο πράμα. Στήν κατοχή με είχανε στη φυλακή οι Γερμανοί και τώρα φοράω τη στολή τους. Αισθάνομαι άσκημα. – Άσε μου λέει. Κι εγώ που παριστάνω τον προδότη;”
