Με το μυθιστόρημα “Καταραμένες Πολιτείες” η Έλενα Χουσνή συνεχίζει τη σταθερή συγγραφική της πορεία που ξεκίνησε το 2014 και φτάνει στο 2018 με το 4ο βιβλίο της να βρίσκει θέση στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Συνάμα, κάνει μια στροφή από το αστυνομικό μυθιστόρημα προς το μυθιστόρημα που διαλέγεται ανοιχτά με την ιστορία.
Οι “Καταραμένες Πολιτείες” έχουν ως θέμα τη ζωή, τα διλήμματα, τους πόθους, τα πάθη, τα βάσανα των ασθενών που νοσηλεύτηκαν στο λεπροκομείο Καρλοβάσου της Σάμου. Τεχνικά, η Ε.Χ. χρησιμοποιεί στίχους τραγουδιών ή λογοτεχνικά χωρία προϊδεάζοντας για τη θεματική καθενός από τα 35 κεφάλαια, προσδίδοντας με αυτόν τον τρόπο μια μελωδικότητα στον αφηγηματικό της λόγο. Κάπως έτσι, οι “Καταραμένες Πολιτείες” έχουν το δικό τους soundtrack, το οποίο αποτυπώνει ενδεχομένως την προσωπικότητα της συγγραφέως -τα ερεθίσματα, τις αναφορές της, τα πρότυπα που κατά καιρούς την γοήτευσαν.
Ως προς τη γραφή, η Ε.Χ. ξεδιπλώνει το αφηγηματικό της ταλέντο, την ικανότητά της να χειρίζεται το γραπτό λόγο και να δημιουργεί λογοτεχνία. Αναλύει ή πλάθει χαρακτήρες και γεννά με τις λέξεις εικόνες, μονολόγους, διαλόγους, πλοκή με χαρακτηριστική ευκολία.
Στις “Καταραμένες Πολιτείες”, ωστόσο, επιδιώκει και καταφέρνει και κάτι ακόμη: μέσα από μια σε βάθος ερευνητική εργασία, διασώζει τη συλλογική μνήμη και αναδεικνύει την τοπική ιστορία, έχοντας ως βάση για τον μυθιστορηματικό της πυρήνα το λεπροκομείο Καρλοβασίου.
Κι αν η Βικτώρια Χίσλοπ πριν από λίγα χρόνια ανέδειξε το δράμα των ανθρώπων της Σπιναλόγκα, στην Κρήτη, η Έλενα Χουσνή συνεχίζει σε έναν άλλον τόπο, με άλλους τραγικούς ήρωες, να αναδεικνύει την συγκλονιστική αυτή εν καιρώ ειρήνης ανθρώπινη δοκιμασία – με χαρακτηριστικά αρχαίας τραγωδίας, τις συλλογικές φοβίες, το φόβο για το άγνωστο, τον κοινωνικό αποκλεισμό, την αναμέτρηση του ανθρώπινου με την αρρώστια και το θάνατο, τη δύναμη της γνώσης, την προσφορά της επιστήμης.
Γιάννης Κεσσόπουλος
