Γράφει η Ευτυχία Πουλουκτσή
Στα πρώτα χρόνια της Κρίσης, η λέξη “Επανάσταση” βρισκόταν στα χείλη κάθε κοινωνικής τάξης και κάθε στάτους του fb. Τότε δεν είχαμε χάσει ακόμα το 25% του ΑΕΠ μας, ούτε το σύνολο σχεδόν των μορφωμένων παιδιών μας είχε μεταναστεύσει. Όταν κάποιος ψυχραιμότερος ρωτούσε: “ξέρεις τι σημαίνει Επανάσταση”, “έχεις εξοπλισμό, σχέδιο, είσαι διατεθειμένος να φτάσεις στα άκρα;” η απάντηση ήταν μπλοκάρισμα. Η διευρεύνηση της υπόθεσης δεν άντεχε ούτε μια αντιπαράθεση στο fb.
Η συνέχεια είναι γνωστή: ο Λαός παρακολουθούσε έναν έναν τους αντιμνημονιακούς ηγέτες να μετατρέπονται σε θερμούς υπερασπιστές των Μνημονίων που άλλαζε ραγδαία την ζωή τους προς το χειρότερο, χωρίς να δίνει πειστικές απαντήσεις για οποιαδήποτε προοπτική, ούτε για το που και πότε πρόκειται να τελειώσει αυτό το σχέδιο, το οποίο ουδέποτε εξηγήθηκε επαρκώς. Επιπλέον οποιαδήποτε προσπάθεια να διερευνηθεί η προέλευση του τεράστιου χρέους, έσβησε “με απαίτηση των δανειστών”. Παράλληλα έγινε επιτέλους γνωστό ξώφαλτσα λόγω Κυπριακής ΑΟΖ ότι η περιοχή έχει αξιοσημείωτους φυσικούς πόρους, ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν παύει να ψελλίζει για το δίκιο των ελληνικών αποζημιώσεων που αρνείται κατηγορηματικά ο Σόιμπλε.
Κι εδώ έρχεται ο Σώρρας από την Αμερική (μυθική Χώρα με ισχυρή σημειολογία όπου όλα είναι δυνατά κι όλα μεγάλα, ακόμα κι οι περιουσίες) και οργανώνει μιά εκστρατεία στην οποία προσχωρούν διάφοροι ακόμα και μορφωμένοι πολίτες. Προτείνει, λοιπόν, στους απελπισμένους από τους παράλογους φόρους, πολίτες που ξημερώνονται κάθε μέρα με τον φόβο μιάς νέας επιβάρυνσης να πουλήσουν τρέλα στην Εφορία, ξεπατικώνοντας το σύστημα “δεν πληρώνω” εξαιτίας του οποίου κάποιοι έγιναν βουλευτές, και να την στείλουν να τους εισπράξει από το “καταπίστευμα” του Σώρρα και της “Τράπεζας της Ανατολής” (τι εξωτικά ονόματα!)
Παράλληλα τους ορκίζει και σε έναν όρκο στυλ “Φιλικής Εταιρείας” ώστε η ατμόσφαιρα να έχει και αρχαϊκό άρωμα πράγμα που ερεθίζει όλα τα συνομωσιολογικά ανακλαστικά της φυλής (εννοείται ότι για να μου πληρώσουν τα χρέη, όχι στον Δία θα ορκιζόμουν, αλλά θα πουλούσα και την ψυχή μου στον διάβολο -αν πιάνει τίποτα).
Έτσι το πολιτικό Σύστημα, το οποίο μέχρι πρόσφατα είχε την αποκλειστική εκμετάλλευση των συναισθηματικών ανακλαστικών του λαού, παρακολουθεί αμήχανα έναν νέο παίκτη να κάνει ακριβώς το ίδιο με εξωφρενικό τρόπο. Η άμυνά του φυσικά περιορίζεται στα μέσα που ξέρει: ύβρεις και αναθέματα στον Σώρρα γιατί το παιγνίδι της λογικής έχει χαθεί από καιρό στην Χώρα. Όμως το μέσον το κατέχει πλέον αυτός που έχει την μεγαλύτερη αξιοπιστία στον Λαό – κι αυτός δεν είναι το πολιτικό Σύστημα.
Όταν για χρόνια υποτιμούσε την νοημοσύνη του πότε ψηφίζοντας νόμους περί ευθύνης υπουργών, πότε χάνοντας στικάκια με ονόματα μεγαλοκαταθετών, πότε παριστάνοντας τον Ιανό και αλλάζοντας πρόσωπο σε μια νύχτα έστω και μετά από ομηρία 17 ωρών κι από αριστερός, γινόταν ο μεγαλύτερος ομολογητής του νεοφιλελευθερισμού (κι ούτε καν-γιατί κι αυτός έχει κάποιους κανόνες), πότε ασκώντας αντιπολίτευση απλώς βρίζοντας τον αντίπαλο, χωρίς καμιά απλή συγκεκριμένη πρωτοβουλία, το πολιτικό Σύστημα εξελίχθηκε σε απλό δεσμοφύλακα του λαού και πλέον αναξιόπιστο ακόμα και του Σώρρα.
Έτσι παρακολουθούμε ένα δράμα, όπου ζωές και περιουσίες χάνονται γιατί κανείς δεν μπορεί να πείσει τον κόσμο ότι λειτουργεί για το καλό του. Και όταν το Κράτος θα ασκεί τα νόμιμα (;) καθήκοντά του ώστε να δεσμεύει λογαριασμούς και να εκπλειστηριάζει ακίνητα για να πληρωθούν φόροι με εξωτικά ονόματα που αποφασίστηκαν στις Βρυξέλλες και κανείς δεν ξέρει τι καλύπτουν, οι διάφοροι Σώρρες θα δυναμώνουν ακόμα περισσότερο γιατί υποτίθεται ότι βρέθηκαν στον πλευρό του λαού, όταν το εκλεγμένο πολιτικό Σύστημα κοιτούσε μόνο την καρέκλα του. Και δυστυχώς το φαινόμενο θα επεκταθεί με πολλούς Σώρρες μέχρι να βρεθεί κάποιος που θα αρθρώσει έναν έντιμο, αληθινό λόγο σε έναν πληγωμένο λαό που μόνο ηλίθιος δεν είναι, παρόλο που πολλοί του συμπεριφέρονται σαν τέτοιο. Ελπίζουμε…
