Γράφει η Ελένη Σκάρπου / elenitsask@yahoo.gr, f/b Eleni Skarpou, eliaksarpou.blogspot.com
14o Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ: Σημειώσατε… λήξαν!
Με πινελιές από…/
… Θεόφιλο Σωτηριάδη που με το σαξόφωνο του άνοιξε την χθεσινή Τελετή Λήξης στο Ολύμπιον, ερμηνεύοντας το έργο «Grab it»! Κάποιοι ενθουσιάστηκαν από το alternative πρόγραμμα, κάποιοι κουράστηκαν από την μονοτονία του σαξόφωνου, εγώ έκανα ένα flash back σε κάθε αίσθηση που μου άφησε το Φεστιβάλ και χάθηκα στις σκέψεις μου!
…Δημήτρη Εϊπίδη που μας ενημέρωσε ότι φέτος οι επισκέπτες του Φεστιβάλ ξεπέρασαν τους 50.000, παρακολουθώντας 190 ταινίες από 52 χώρες! Η δήλωση του; «Αυτή είναι για μας η μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη επιβράβευση». Πάει κι αυτός ο στόχος! Και εις άλλα με υγεία!
…Βραβεία, βραβεία και βραβεία! Η Διεθνής Αμνηστία βράβευσε ως την καλύτερη ταινία της ενότητας «Ανθρώπινα δικαιώματα» το «Αυτό δεν είναι μια ταινία / This Is Not A Film» των Τζαφάρ Παναχί και Μοτζτάμπα Μιρταχμάς. Το βραβείο της WWF για την καλύτερη ταινία της ενότητας «Κοινωνία και Περιβάλλον» απονεμήθηκε στην ταινία «Ζήτω οι αντίποδες / Vivan las Antipodas» του Βίκτορ Κοσακόφσκι». To βραβείο «Doc on Air» της ΕΡΤ, που αφορά στο καλύτερο project του Pitching Forum του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ντοκιμαντέρ EDN και αντιστοιχεί σε χρηματικό έπαθλο 7.000 ευρώ απέσπασε το «My Journey to Meet You», σε σκηνοθεσία Marco Simon Puccioni και παραγωγή Simone Catania /Indyca.
…Βραβείο τηλεοπτικής προβολής ΕΡΤ3! Αυτό το βραβείο το χειροκρότησε πολύ το κοινό και ήταν μοιρασμένο στα δύο. Δόθηκε σε δύο ταινίες από την ενότητα «Κοινωνία και Περιβάλλον», την «Απαλλοτρίωση/ Expropriation» του Μάνου Παπαδάκη και το «Μια χούφτα γενναίοι άνθρωποι / A Few Brave People» της Ruya Arzu Koksal. Το βραβείο συνοδεύεται από έπαθλο 1.500 ευρώ για καθεμιά ταινία. (Διαβάστε ξανά τη συνέντευξη της Ruya Arzu Koksal στο Thinkfree).
…Βραβεία Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI! Το ελληνικό πήγε στο ντοκιμαντέρ «Σαγιόμι» του Νίκου Νταγιαντά, ως μια ευαίσθητη και ευφυής μαρτυρία για ένα από τα πιο σύγχρονα και σοβαρά θέματα που αφορούν στη μοντέρνα Ελλάδα: τη μετανάστευση. Ο Νίκος Νταγιαντάς που παρέλαβε το βραβείο του, άφησε ένα από τα πιο σπουδαία μηνύματα της χθεσινής βραδιάς: «Το ντοκιμαντέρ δεν είναι τίποτε άλλο παρά άνθρωποι». Το ξένο πήγε στο ντοκιματέρ «Canicula» του Χοσέ Άλβαρες, ως μια λυρική και κινηματογραφική αποτύπωση μιας περιθωριοποιημένης κουλτούρας. Ο Μεξικανός Χοσέ μας καθήλωσε με την γλώσσα του, που λίγοι καταλάβαμε πριν να μεταφράσει ο διερμηνέας, αλλά πολλοί χειροκροτήσαμε για τον ερωτισμό και την αρμονία της.
…Βραβεία κοινού επιτέλους! Τα ανήγγειλε με το ιδιαίτερο στυλ του ένας από τους επίτιμους καλεσμένους του Φεστιβάλ, ο Eyal Sivan. Μάλιστα με το χιούμορ του σχεδόν πειστήκαμε ότι η κρίση είναι πιο δημιουργική από ποτέ και αναδεικνύει Έλληνες με ψυχή και βάθος! «Αν αυτό το κοινό αντιπροσωπεύει την κρίση, τότε είμαι υπέρ της κρίσης». To χειροκροτήσαμε δύο φορές… και στην αγγλική εκφορά του Ισραηλινού σκηνοθέτη και στην ελληνική απόδοση του διερμηνέα Θάνου!
Βραβείο για ξένο ντοκιμαντέρ κάτω των 45’:
«ORA» του Φιλίπ Μπεϊλόκ.
Βραβείο για ξένο ντοκιμαντέρ άνω των 45’:
«Ιταλία, αγάπα την ή παράτα την / Italy: Love It or Leave It» σε σκηνοθεσία των Γκούσταβ Χόφερ και Λούκα Ραγκάτσι.
Βραβείο για ελληνικό ντοκιμαντέρ κάτω των 45’:
«Ο τυφλός ψαράς» των Στρατή Βογιατζή και Θέκλας Μαλάμου.
Βραβείο για ελληνικό ντοκιμαντέρ άνω των 45’:
«Encardia, η πέτρα που χορεύει / Encardia, the Dancing Stone» του Άγγελου Κοβότσου.
*Μπορεί αυτό να είναι το τελευταίο «Doc, doc, doc…», αλλά το thinkfree θα αποχαιρετίσει το 14ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ με μια συνέντευξη στον Μάνο Παπαδάκη, σκηνοθέτη της ταινίας «Απαλλοτρίωση» που θα απολαύσετε αύριο.
**Δεν θα ξεχάσω από την τελετή λήξης… τον «φακίρη» ακορντεονίστα έξω από το Ολύμπιον, τον κόσμο που σκόρπισε μετά τα βραβεία χωρίς να μείνει για την προβολή της βραβευμένης ταινίας «Ιταλία, αγάπα την ή παράτα την / Italy: Love It or Leave It», το χειροφίλημα που μου έκανε ο διπλανός μου!
***Δεν θα ξεχάσω από το 14ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ… τους ανθρώπους που συνάντησα, τους εθελοντές που αγάπησα, τους ορίζοντες που ανακάλυψα, το λιγοστό κρύο στις αίθουσες, την ουρά στο Box για ένα «εισιτήριο» στις ιστορίες διαφορετικών ανθρώπων!
www.filmfestival.gr
