Η νηπιαγωγός και συγγραφέας Κατερίνα Τζαβάρα παρουσιάζει αύριο, 15 Δεκεμβρίου 2012, στο ΙΑΝΟ της Αριστοτέλους το νέο της βιβλίο «Πού να απλώσω τόση αγάπη;» και απαντά στις «απορίες» του FreeThinker (επιμέλεια: Γ.Θ. Κεσσόπουλος) Γεννήθηκα, σπούδασα, μεγάλωσα, και ξανά-σπούδασα στη Θεσσαλονίκη. Με το πιάνο και τα αγγλικά μου, σε άπταιστη προφορά, καθότι απόφοιτος του Ανατόλια, με την «απόστροφο» στο ’89… Έγινα νηπιαγωγός και καθηγήτρια Αγγλικών, αλλά κάτι έλειπε… Αφού περιπλανήθηκα σε διάφορες και διαφορετικές θέσεις στην εκπαίδευση- πολύτιμη εμπειρία- μπήκε δυναμικά και κάπως αυτάρεσκα η συγγραφική πλάνη στην καθημερινότητά μου! Δεν με ρώτησε και πολλά… μου επιβλήθηκε. Από τότε (το 2007 επίσημα) κάνω ό,τι μπορώ ( εργάζομαι σε δημόσιο νηπιαγωγείο, παραδίδω σεμινάρια, κάνω συμμετοχές σε συνέδρια κι ένα μεταπτυχιακό) για να μην της δείξω πόσο την αγαπώ. Το σκορ; 17 (βιβλία) – 1 (χειμώνας χωρίς να γράψω). Άνιση (λατρεμένη) μάχη…
- Κάθε πρωί συνηθίζω να… κουτουλάω πάνω στα έπιπλα… είμαι βραδινός τύπος.
- Δεν θα ήθελα να είμαι… στη θέση του παίκτη που χάνει γκολ στο κρίσιμο πέναλτι στον τελικό του Champion’s League!
- Δεν αλλάζω με τίποτε… το παλιό φθαρμένο μου τζην
- Άκουσα… μια φίλη της μητέρας μου να παίζει πιάνο, όταν ήμουν 5 χρονών και την επόμενη εβδομάδα καθόμουν μπροστά στα δικά μου πλήκτρα… έρωτας με την πρώτη ματιά.
- Διάβασα… τη σκέψη ενός παιδιού και συγκινήθηκα. 10 βιβλία μαζί…
- Προσωπικότητα που θαυμάζω… τον τυφλό που σπουδάζει, τον ανάπηρο που γίνεται πρωταθλητής, τη γυναίκα που αγάπησε, συνειδητά, μόνο έναν άνδρα και του αφιερώθηκε, το νεαρό ζευγάρι που άφησε την πόλη και δημιούργησε φάρμα στο χωριό, αυτόν που δίνει, χωρίς να το μάθει κανείς…
- Αγαπημένη μου γωνιά… ένα στασίδι αριστερά στον Άγιο Διονύσιο τον Αεροπαγίτη στην Αθήνα και στο μουσείο των Δελφών, η γωνιά απέναντι ακριβώς από το άγαλμα του Ηνίοχου.
- Αξέχαστο ταξίδι… είναι δύο! Εφηβεία και ο γύρος της μισής Ευρώπης με αμάξι και πολύ αργότερα, το πρώτο ταξίδι στο Λονδίνο!
- Απόδραση είναι… να φεύγεις ξαφνικά, πάνω στην τρέλα της δουλειάς με την αγάπη σου, προς άγνωστο προορισμό!
- Πιστεύω εις… τον απόλυτο έρωτα (…και τη δύναμη της σοκολάτας!)
- Φιλία εστί… οι φίλοι μου από τα νήπια! Το πολυτιμότερο για μένα. Στην πραγματικότητα; Η άδολη αγάπη και προσφορά απέναντι στο άτομο του ίδιου φύλου.
- Ευτυχία είναι… Τι ερώτηση κι αυτή… να πάρω ένα τηλέφωνο τον Coelho που έχει έτοιμη την απάντηση;
- Επιτυχία σημαίνει… να μπορείς να διαχειρίζεσαι τον εαυτό σου μεγαλώνοντας, προς την καλύτερη και πιο γενναιόδωρη εκδοχή του.
- Ελληνικότητα είναι… Η περήφανη συνείδηση της παιδείας. Στα «καθημερινά», η διαδρομή ανάμεσα στο δημοτικό τραγούδι, το ρεμπέτικο και τον Χατζιδάκι, η μέθεξη στην ποίηση του Καβάφη και του Ελύτη…
- Θεσσαλονίκη μου είναι… ΗΤΑΝ…
- Θέλω να αλλάξω… ένα ζευγάρι ακριβά παπούτσια που πήρα και δεν μπορώ να τα «περπατήσω» αλλά ντρέπομαι να το πω στην πωλήτρια…
- Πολιτική… Πέρασα ξυστά, έχω ακόμη το μικρόβιο, θεωρώ την άσκησή της ύψιστη μορφή τέχνης αλλά τελικά παραμένει μια φούσκα που έχει σκάσει με φόρα πάνω μας κι εμείς γουστάρουμε τα σπασμένα. Ή μήπως είναι ο πιο εύκολος τρόπος πλουτισμού σήμερα; Μάλλον γίνομαι πεζή…
- Αντίδοτο στην κρίση… Πάντα η τέχνη του να αγαπάς, να δημιουργείς, να προσαρμόζεσαι, να προσφέρεις, να μένεις ψύχραιμος…
- Η παρήγορη σκέψη; Υπάρχει εξαιρετικό υλικό από νέους ανθρώπους, επιστήμονες και καλλιτέχνες, που δεν σταματούν μπροστά στον… τοίχο. Χορεύουν, κάνουν άλματα, ταξιδεύουν, ονειρεύονται πάνω και μπροστά από τον τοίχο.
- Η θετική σκέψη; Ο ήλιος της Ελλάδας!
- Κάνω like… σε όλες τις αναρτήσεις των φίλων μου στο facebook, στην τρέλα των μαθητών μου, στις μικρά βιβλιοπωλεία, στα αναπάντεχα δώρα, στο καλό κρασί με παρέα, στις σκηνές που ο James Bond… αιωρείται, στα ταξίδια, στο allegro πνεύμα της Αρβελέρ, στο ηλιοβασίλεμα στη Λεωφόρο Νίκης, στις μελό ταινίες, και σε ό,τι μου φέρνει χαρά!
Θέλω νας σας πω κάτι ακόμη… / Το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012 στο ΙΑΝΟ της Αριστοτέλους , στις 12 μμ., μαζευόμαστε παλιοί και νέοι φίλοι, συγγενείς, μαθητές και συμμαθητές για να σας συστήσω και… επίσημα το καινούργιο μέλος της εκδοτικής μας οικογένειας, ένα παιδικό βιβλίο που έγραψα, αναζητώντας την απάντηση σε ένα ερώτημα που με βασανίζει χρόνια: «Πού να απλώσω τόση αγάπη;» Θα με βοηθήσουν σ’ αυτό οι φίλοι, Ανδρέας Καρακίτσιος, Λίνα Συμεωνίδου, Φρόσω Χατζήνα και… όλοι εσείς με τα παιδιά σας, φυσικά! Συνταξιδεύουμε με τη Δώρα Κυριακίδου στη μουσική και τις εκδόσεις ΔΙΑΠΛΟΥΣ στα Χριστουγεννιάτικα κεράσματα!
