Γράφει η Άντζελα Ζιούτη / angelaziouti@yahoo.gr
Η αγωνία ενός υποψηφίου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, λίγο πριν εκδοθούν και επίσημα οι βάσεις από όπου και θα κριθεί η είσοδος του ή όχι στην πολυπόθητη σχολή, μοιάζει με την αγωνία ενός κατηγορούμενου που περιμένει με τρέμουλο την απόφαση του δικαστηρίου.
Και στις δύο περιπτώσεις κρίνεται τελεσίδικα το μέλλον τους. Και καλά ο κατηγορούμενος θα εκτίσει την ποινή για κάποια αξιόποινη πράξη. Ο υποψήφιος όμως; Ακόμη κι αυτός που μοιάζει να πετάει από τη χαρά του, που σφίγγει σε ένδειξη επιτυχίας τη γροθιά του και γελάει διαρκώς στο προαύλιο του σχολείου μπροστά από τα αναρτημένα αποτελέσματα στον πίνακα ανακοινώσεων η ανάσα του κόβεται από σκέψεις που τον αναστατώνουν σε βαθμό απερίγραπτο. Σε περίπτωση που περνάει σε άλλη πόλη από αυτήν που βρίσκεται η μόνιμη κατοικία του, η ζυγαριά του οικογενειακού προϋπολογισμού θα γύρει επικίνδυνα προς την πλευρά των δαπανών για τα επόμενα τουλάχιστον τέσσερα χρόνια. Η αναζήτηση της φοιτητικής στέγης είναι συχνά η πρώτη μεγάλη δοκιμασία. Με ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας σχετικά κοντά στα πανεπιστήμια που ξεπερνά πολλές φορές το ½ του βασικού μισθού, τα φοιτητικά χρόνια δεν προδιαγράφονται καθόλου ανέμελα! Και καλά το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του το βρήκε, θέση εργασίας μετά την λαμπρή αποφοίτηση του θα βρει; Άλλωστε κανείς δε θα θυμάται μετά από χρόνια την εκπληκτική τροχιά που διέγραψε στις πανελλαδικές εξετάσεις, χάρη στην οποία εισάχθηκε στο πανεπιστήμιο. Τι κι αν οι ατελείωτες ώρες μελέτης του υποψηφίου μεταφράστηκαν σε εκατοντάδες μόρια… Η αγορά εργασίας εν τέλει είναι ένας μαυροπίνακας και ο ανταγωνισμός το σφουγγάρι που τα σβήνει όλα. Οι φετινές βάσεις εισαγωγής στα τμήματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σκιαγραφούν πάντως το χάρτη της αγοράς εργασίας, αλλά και της οικονομικής δυσπραγίας των νοικοκυριών να στηρίξουν τους κανακάρηδες. Έτσι για πρώτη φορά, τα τμήματα πληροφορικής είχαν κατακόρυφη πτώση ως απόρροια του κορεσμού στον αντίστοιχο κλάδο. Παράλληλα οι βάσεις στα περιζήτητα τμήματα των κεντρικών ΑΕΙ σημείωσαν άνοδο, ενώ στα αντίστοιχα τμήματα ΑΕΙ της περιφέρειας η βάση έπεσε.
Αυτό καταδεικνύει την επιλογή των υποψηφίων να δηλώνουν τμήματα με βάση την έδρα τους (ώστε να μην απομακρυνθούν από το πατρικό τους) και όχι με βάση το αντικείμενο της σχολής! Στον αντίποδα εκτοξεύθηκαν προς τα πάνω όλες οι βάσεις των τμημάτων δασκάλων και νηπιαγωγών καθώς η αποφοίτηση από τις εν λόγω σχολές θεωρείται ο συντομότερος δρόμος για διορισμό στο δημόσιο. Λογικό. Η διαφορά στα προνόμια των εργαζομένων μεταξύ του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα είναι τόσο μεγάλη, όσο η διαφορά μεταξύ ενός βαρυποινίτη και κάποιου που δικάστηκε επειδή απλά οδηγούσε μεθυσμένος…
