Γράφει ο Γιώργος Βοσκόπουλος / Επίκουρος Καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών, Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Πανεπιστημίου Μακεδονίας / gvoskop@uom.gr
Στο σχολείο μάθαμε ότι το δάσος δίνει ζωή, είναι η ποιότητα της ζωής μας, το οξυγόνο που αναπνέουμε, ο πνεύμονας των μεγαλουπόλεων. Μας δίδαξαν ότι η προστασία του θα πρέπει να αποτελεί πρώτιστο μέλημα μας σε μία ορθολογική ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Το δάσος μας προσφέρει το οξυγόνο, πηγή ζωής για όλα τα έμβια όντα.
Σε επίπεδο εθνικής οργανωτικής δομής, η δημοκρατία, οι θεσμοί, οι συνταγματικοί περιορισμοί και ασφαλιστικές δικλείδες, η κοινωνική δικαιοσύνη, η απόδοση ευθυνών, η ευνομία, η ισονομία και ισοπολιτεία, η διαφάνεια αποτελούν θεμελιακά προαπαιτούμενα διαμόρφωσης μίας νομιμοποιημένης σχέσης ανάμεσα στις ηγεσίες και τις συλλογικότητες. Είναι το οξυγόνο που διατηρεί τη δημοκρατία στη ζωή, αυτό που από-νομιμοποιεί τους αμφισβητίες της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, τη μοναδική, νομιμοποιημένη και ορθολογική πρόταση διαμόρφωσης μίας κανονιστικής ενδοκρατικής τάξης.
Αυτοί που σήμερα αμφισβητούν τη συνταγματική ευνομία, ιδεολογικά, διαχειριστικά και διαδικαστικά στερούν τη δημοκρατία και την χειμαζόμενη κοινωνία από οξυγόνο. Πνίγουν τους θεσμούς, την κοινοβουλευτική τάξη και δηλητηριάζουν την κοινωνία με ζημιογόνα ιδεολογικά παράγωγα τα οποία απειλούν να εξελιχθούν σε συστημικά αντι-δημοκρατικά αντισώματα. Είναι οι ίδιοι που δεν προστάτευσαν τη δημοκρατία και δεν προασπίστηκαν τη λαϊκή ετυμηγορία όταν οι κύριοι Μπαρόζο και Χέρμαν Φαν Ρομπάι αρνήθηκαν να συναντήσουν τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ταύτισαν τις απόψεις του με το θεσμό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, και αρνούμενοι να τον συναντήσουν ταπείνωσαν τη δημοκρατία και αγνόησαν την ετυμηγορία του ελληνικού λαού, υπονόμευσαν σε επίπεδο συμβολισμών και συνταγματικής τάξης την Ελληνική Δημοκρατία.
Οι πολιτικοί αντίπαλοι του Α. Τσίπρα θριαμβολογούσαν για την προσβολή στους θεσμούς, καθώς οι «Ευρωπαίοι» αρνήθηκαν να συναντήσουν την «απειλή» για τις «ευρωπαϊκές αξίες» και το ευρώ. Είδαν το δένδρο και έχασαν το δάσος ή ίσως να αγνόησαν το δάσος, αφού πιθανότατα πιστεύουν ότι ο πλουραλισμός και ο σεβασμός στους θεσμούς δεν αποτελεί το οξυγόνο της ασφυκτιούσας σήμερα δημοκρατίας.
Το αν η πρόταση διακυβέρνησης του Α. Τσίπρα είναι αξιόπιστη ή όχι είναι θέμα επιλογών, ορθολογισμού, πραγματισμού, αξιολόγησης μέσων και προσδιορισμού στόχων, ταύτισης μέσων και στόχων. Ωστόσο ακόμα κι όσοι διαφωνούν με θεμελιώδεις επιλογές του είναι εκ του Συντάγματος υποχρεωμένοι να υπερασπιστούν τις επιλογές του εκλογικού σώματος, ακόμα κι αν αυτές αφορούν τους πολιτικούς και ιδεολογικούς τους αντιπάλους.
Η πολιτική διαφοροποίηση στα πλαίσια της λειτουργίας ενός Δήμου είναι επιβεβλημένη, είναι προαπαιτούμενο αποδοχής κανόνων που θεσπίστηκαν και συνομολογήθηκαν από ένα διευρυμένο πολιτικό φάσμα. Οφείλουμε να τις σεβαστούμε ακόμα κι αν αφορούν τους πολιτικούς μας αντιπάλους. Αυτό επιβάλλει ο σεβασμός στις επιλογές των συμπολιτών μας ακόμα κι αν διαφωνούμε με αυτές. Η δημοκρατία μας υπονομεύτηκε πρώτα εκ των έσω. Οι Σταυροφόροι «εξαγνιστές» δεν ήρθαν μόνοι τους κάποιοι επέλεξαν να τους καλέσουν εντός των τειχών.
