Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος/ gkessopoulos@gmail.com
Πριν λίγες μέρες παρουσιάστηκε στο συνέδριο του ΙΑΠΕ για τον ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ), η ιστορία του Συνοικισμού Κωνσταντινουπολιτών (konstantinoupolitika.gr). Μια εν πολλοίς άγνωστη ιστορία…
Ο συγκεκριμένος συνοικισμός έχει διπλό ενδιαφέρον. Από τη μια η πολίτικη καταγωγή του κι από την άλλη η ιστορία καταστροφής που κρύβει μέσα του.
«Γεννήθηκε» στις αρχές της δεκαετίας του ’60, με τη στήριξη της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών, η οποία το 1826 έφτιαξε τον ΠΑΟΚ, τον πιο ισχυρό συνεκτικό σύνδεσμο των εκδιωχθέντων Ρωμηών. Φτιάχτηκε με ό,τι καλύτερο διέθετε εκείνη την εποχή η Θεσσαλονίκη: σε βοσκοτόπι με μέλλον εκτός πόλης, με πολεοδομικό σχέδιο και την υπογραφή του αριστούχου πολεοδόμου Νικόλαου Ρέγκου, γιου του ζωγράφου Πολύκλειτου. Τα υψομετρικά υπολογισμένα ώστε όλα τα σπίτια να έχουν θέα, ο τύπος των κατοικιών προβλέφθηκε συγκεκριμένος, ο Συνοικισμός θα διέθετε πνευματικό και διοικητικό κέντρο, θρησκευτικό και κοινοτικό κέντρο, χώρο για ανέγερση σχολείου, αγορά και εμπορικό κέντρο (!). Οι δημιουργοί του τον ήθελαν αντάξιο «της Βασιλίδος των πόλεων».
Στα χρόνια που ακολούθησαν ούτε οι οικιστές, ούτε οι δημοτικές αρχές, ούτε η πολιτεία σεβάστηκαν τη βούληση των εμπνευστών. Ακόμη και σήμερα, οι κάτοικοι αγωνίζονται για το «πολιτικά» αυτονόητο: να παραμείνουν σε δημόσια χρήση πέντε οικόπεδα εντός του Συνοικισμού.
Μια τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να προστατεύεται. Είναι κρίμα ο Συνοικισμός Κωνσταντινουπολιτών, «ένα χωριό μέσα στην πόλη» κυριολεκτικά, να αφεθεί στη βέβαιη τύχη που του επιφυλάσσει η ανθρώπινη απληστία, τα διάφορα συμφέροντα και οι αναχρονιστικές αντιλήψεις περί αστικής ανάπτυξης εργολάβων και αρμοδίων αρχών.
Κι αντί για στολίδι, να εξελιχθεί σε μια ακόμη ιστορία αστικής καταστροφής…
Πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα thessnews, φύλλο 8.10.2016
