Γράφει ο Πασχάλης Τόσιος, Μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΚΙΔΗΣΟ
Ο Γιώργος Παπανδρέου από τη Θεσσαλονίκη υπερασπίζεται το τεράστιο μεταρρυθμιστικό έργο της διακυβέρνησης 2009-2011,που επιχειρεί να καταργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Τί θα είχε γίνει αν η αντιπολίτευση-ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ- στήριζε και δεν επέλεγε τον άκρατο λαϊκισμό, οικοδομώντας σενάρια εναλλακτικών λύσεων, κατηγορώντας τους πυροσβέστες ως εμπρηστές και δηλητηριάζοντας την κοινωνία με πνεύμα διχασμού;
Τι θα γινόταν σήμερα, αν δεν επικρατούσε η δημαγωγία η οποία οδήγησε ειδικά τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, σε μοιραίες επιλογές; Μετά από ατελείωτες παλινωδίες, υποκρισία διαπραγμάτευσης και προηγουμένως οικοδόμηση στρατηγικής της «αριστερής παρένθεσης», με ανοιχτές τις πληγές για τη συμφωνία με την Ε.Ε. και εν τέλει της εξόδου από τα μνημόνια, όπως συνέβη ήδη στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες;
Από τις εξελίξεις των τελευταίων ετών έως σήμερα, προκύπτει ότι η δημοσιονομική εκτροπή η οποία άρχισε το 2007, είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με την μικρή κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας στην Ελλάδα.
Όλοι κατάλαβαν πλέον, αλλά σιωπούν.
Το πρώτο μνημόνιο το έφερε το χρέος των 290 δις από τα οποία τα 110 προέκυψαν από την κυβέρνηση Καραμανλή κατά τα έτη 2004-2009, ενώ το έλλειμμα τριπλασιάστηκε. Χαρακτηριστικό μάλιστα είναι ότι τη διετία 2008-2009 προστέθηκε χρέος 57 δισ. ευρώ, σχεδόν τριπλάσιο απ’ ό,τι συνήθως, καθώς της επερχόμενης εκλογικής συντριβής προηγήθηκε η παράλυση του κράτους και ειδικότερα του εισπρακτικού μηχανισμού αλλά και ένα όργιο προσλήψεων για την ικανοποίηση πελατειακών αιτημάτων, προκειμένου να σταματήσει η δημοσκοπική κατρακύλα.
Eπτά χρόνια μετά αντιλαμβανόμαστε πλέον πως στα χέρια του Γιώργου Παπανδρέου “έσκασε” μια τεράστια δημοσιονομική βόμβα και ο ίδιος αναλαμβάνοντας το πατριωτικό του καθήκον έφερε εις πέρας το δύσκολο έργο, θυσιάζοντας τότε το πρόσκαιρο κομματικό και προσωπικό συμφέρον. Το ίδιο έπραξε λίγο αργότερα, αγνοώντας τις φωνές που του υποδείκνυαν να “πέσει” ηρωϊκά μέσα στη Βουλή, αμφισβητούμενος από τους εσωκομματικούς του αντιπάλους, προτάσσοντας και πάλι το εθνικό συμφέρον στην πιο κρίσιμη στιγμή για τη χώρα.
Σήμερα όλα αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά και σίγουρα δεν είναι ανάγκη να τα αναμοχλεύουμε. Τώρα όμως, όπου σίγησαν οι αντιμνημονιακές σειρήνες της λεγόμενης αριστεράς και της δεξιάς που σάρωσαν ολάκερη την Ελλάδα, καιρός είναι πια να αρθούμε πάνω από την καθημερινή ευτέλεια. Απαιτείται καθαρμός της μνήμης. Γιατί η υποκρισία έγινε κανόνας τούτον τον καιρό της κρίσης και της παρακμής και χρειάζεται πλέον αποφασιστικά να υπερβούμε την πνιγηρή ατμόσφαιρα παρακμής.
Την ατμόσφαιρα της ηττοπάθειας που οδηγεί στην ανασφάλεια, στην απογοήτευση, στην έλλειψη προοπτικών, στις συνεχείς διαψεύσεις ελπίδων. Να υπερασπιστούμε το έργο, τις θυσίες μας και τις τιτάνιες προσπάθειες-μεταρρυθμίσεις μας που άλλοτε συστηματικά αποσιώπησαν και άλλοτε διαστρέβλωσαν, παρουσιάζοντας μάλιστα ως δικές τους.
Ο Παπανδρέου ανοίγει διαύλους επικοινωνίας στη βάση της κοινωνίας, ακούει, ενημερώνεται και συμμετέχει, καταθέτοντας δημόσια την ιδέες και τις απόψεις του για τη χώρα και την προοπτική της.
Με την ομιλία του την προσεχή Τετάρτη στο Λιμάνι θέλει να δώσει το στίγμα της νέας του στρατηγικής με έμφαση στη Β. Ελλάδα. Στόχος του, μετά την πρόσφατη ομιλία του στην Πάτρα, γενέτειρα του ίδιου και της οικογένειας του, είναι η επαναδραστηριοποίηση του στην Κεντρική Μακεδονία.
Το χρονικό αυτό διάστημα δεν θεωρείται καθόλου τυχαίο, καθώς είναι ακριβώς μετά την παταγώδη διάψευση της πολιτικής του ΣυΡιζΑ με την ψήφιση των επαχθέστερων μέτρων μετά την κρίση, όταν μάλιστα πρόσφατα έχουν προηγηθεί χώρες οι οποίες βγήκαν ήδη από το Μνημόνιο.
Σήμερα είναι η ώρα να υπερασπιστούμε τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις της διακυβέρνησης Παπανδρέου: Ο νόμος 3849/2010 της κυβέρνησης Παπανδρέου για τις offshore έγινε από τον Υπουργό του Χάρη Καστανίδη, ο λεγόμενος “νόμος Κατσέλη” για τα κόκκινα δάνεια, ο “Καλλικράτης”, το Ολοήμερο Σχολείο, η ηλεκτρονική Συνταγογράφηση, η Διαύγεια, το Opengov, η καθιέρωση του “Oικονομικού Eισαγγελέα” και μια σειρά άλλων νομοθετημάτων που σήμερα καταργεί ο ΣυΡιζΑ έχοντας προηγουμένως επιχειρήσει να επωφεληθεί επικοινωνιακά, διαστρεβλώνοντας αρχικά, όμως την ουσία των νόμων, είναι μερικές από τις μεταρρυθμίσεις της διακυβέρνησης 2009-2011.
