Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος έχει την τιμή να συμμετάσχει αυτές τις μέρες σε συνεργασία με το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού στη φετινή 29η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Μόσχας, η οποία πραγματοποιείται στο μεγαλύτερο εκθεσιακό κέντρο της ρωσικής πρωτεύουσας VDNH.
Στο πλαίσιο του έτους Ελλάδας-Ρωσίας 2016, η Ελλάδα είναι τιμώμενη χώρα της εκδήλωσης. Την ευθύνη για τη διοργάνωση της ελληνικής συμμετοχής έχει αναλάβει το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού, υπό την αιγίδα και με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Στον τομέα «Λογοτεχνία και Κινηματογράφος», με τη συμβολή της Ταινιοθήκης, προβάλλονται αυτές τις μέρες στο ρωσικό και διεθνές κοινό 5 ταινίες ορόσημα του ελληνικού & διεθνούς κινηματογράφου, μεταξύ των οποίων τρεις διεθνώς διακεκριμένες ταινίες κορυφαίων σκηνοθετών, όπως οι Μιχάλης Κακογιάννης, Κώστας Γαβράς και Παντελής Βούλγαρης, και δύο ψηφιακά αποκατεστημένα βωβά διαμάντια από τη συλλογή της Ταινιοθήκης της Ελλάδος από τους πρωτεργάτες του βωβού Ζόζεφ Χεπ και Ορέστη Λάσκο και με την μουσική επένδυση των Μηνά Ι. Αλεξιάδη, Νίκου Πλατύρραχου και Μίλτου Λογιάδη.
Οι πέντε προτεινόμενες στο ρωσικό και διεθνές κοινό ταινίες Οι περιπέτειες του Βιλλάρ, Δάφνις και Χλόη, Ζ, Τρωάδες, Χάππυ Νταίη έχουν ιδιαίτερη σχέση με τη λογοτεχνική παραγωγή της χώρας μας: αρχική έμπνευση και πηγή σεναρίου αποτελούν σπουδαία κείμενα απ’ όλο το φάσμα της τέχνης του λόγου στην Ελλάδα -από την αρχαία ελληνική γραμματεία όπως οι Τρωάδες του Ευριπίδη μέχρι το πρώτο σωζόμενο ελληνικό μυθιστόρημα του Λόγγου τον 3ο αιώνα μ.Χ. και τη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία (Βασιλικός, Φραγκιάς).
Την προβολή της ταινίας Ζ θα προλογίσει ο Βασίλης Βασιλικός, συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου το οποίο περιλαμβάνεται στη λίστα με τα 1.000 βιβλία που πρέπει να διαβάσει κανείς (2009) σύμφωνα με την αγγλική εφημερίδα The Guardian.
Το αφιέρωμα διοργανώνεται επίσης σε συνεργασία με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (ΕΚΚ), το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και την εταιρεία KG Productions.
- Οι περιπέτειες του Βιλάρ (1924)του Joseph Hepp.
Πρόκειται για τη νωρίτερα σωζόμενη ελληνική μυθοπλασία. Η σύντομη αυτή κωμωδία του Χεπ παρουσιάζει στο κοινό τον διάσημο κωμικό της εποχής Νικόλαο Σφακιανό που ενσαρκώνει τον Βιλάρ. Στο επεισόδιο αυτό των περιπετειών του πιάνει δουλειά σε ένα στεγνοκαθαριστήριο αλλά ερωτεύεται και μπλέκει σε ένα γαϊτανάκι αστείων συμβάντων κυνηγώντας την αγαπημένη του σε όλη την Αθήνα από τα νεοκλασικά της Πανεπιστημίου, στις στήλες του Ολυμπίου Διός, και το Ηρώδειο φθάνοντας μέχρι το Φάληρο που χορεύει στους ρυθμούς μιας Dixieland τζαζ μπάντας. Οι Χεπ και Σφακιανός υιοθετούν το ύφος Μακ Σένετ και το ρεπερτόριο του μπουρλέσκ με σκηνικό την Αθήνα συνθέτοντας ένα πολύτιμο πορτρέτο της πόλης όπως ήταν τη δεκαετία του ‘20.
Σε υλικό που δώρισε ο Ζοζέφ Χεπ, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος ύστερα από προτροπή της Αγλαΐας Μητροπούλου το 1963, βρέθηκε, μεταξύ άλλων, σε αποσπασματική μορφή αμοντάριστο υλικό που αφορούσε την ταινία. Το 1972 επιχειρήθηκε μια πρόχειρη αποκατάστασή του κι ανατύπωσή του σε φιλμ ασφαλείας (safety film), καθώς το υλικό βρισκόταν σε πολύ κακή κατάσταση, με άμεσο κίνδυνο «αυτοκαταστροφής» κι αποκαταστάθηκε πλήρως το 1991.
Τη μουσική επένδυση υπογράφει ο διακεκριμένος συνθέτης, πιανίστας και μουσικολόγος Μηνάς Αλεξιάδης.
- Δάφνις και Χλόη (1931) βωβή ταινία του Ορέστη Λάσκου.
Βασισμένο στο βουκολικό ειδύλλιο του Λόγγου «Δάφνις και Χλόη».
Στη Λέσβο, ο βοσκός Λάμωνας βρίσκει κάποια μέρα ένα εγκαταλειμμένο αγοράκι να βυζαίνει μια γίδα και το υιοθετεί, ονομάζοντάς το Δάφνι. Την ίδια περίπου εποχή, ένας άλλος βοσκός, ο Δρύαντας, βρίσκει κι αυτός ένα εγκαταλειμμένο κοριτσάκι κι επίσης το υιοθετεί, ονομάζοντάς το Χλόη. Ο Δάφνις και η Χλόη μεγαλώνουν μαζί και περνώντας το κατώφλι της εφηβείας νιώθουν τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα. Δεν ξέρουν όμως τι τους συμβαίνει, ώσπου μια όμορφη γυναίκα, που επιθυμεί ερωτικά τον Δάφνι, τον μυεί στα μυστικά του έρωτα. Ο Δάφνις με τη σειρά του μυεί και τη Χλόη. Στο μεταξύ, αποκαλύπτεται ότι ο Δάφνις είναι γιος του άρχοντα Διονυσιοφάνη και η Χλόη κόρη ενός άρχοντα της Λέσβου, του Μεγακλή. Στην ταινία εμφανίζεται το πρώτο γυμνό στην ιστορία του ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, η οποία γυρίστηκε στην λίμνη της Βουλιαγμένης.
Η αποκατάσταση της ταινίας στην πρώτη της μορφή, πραγματοποιήθηκε μοντάροντας τα κομμάτια που είχε στην κατοχή της η Ταινιοθήκη με αρνητικά και θετικά που βρέθηκαν στην Αμερική. Οι εργασίες αποκατάστασης ολοκληρώθηκαν το 1992 με την επίβλεψη και τη συνεργασία του ίδιου του Ορέστη Λάσκου που προσπάθησε να «θυμηθεί» την ταινία καρέ-καρέ, αλλά και να ανασυνθέσει τους αυθεντικούς μεσότιτλους, καθώς τα διαθέσιμα κομμάτια ήταν ομιλούντα, ενώ η αυθεντική ταινία ήταν βουβή.
Τη μουσική επένδυση του Δάφνις και Χλόη υπογράφουν ο διάσημος συνθέτης Νίκος Πλατύρραχος και ο διεθνούς φήμης Μαέστρος Μίλτος Λογιάδης.
- «Ζ»(1969) του Κώστα Γαβρά
Σε σενάριο του Χόρχε Σεμπρούν βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του συγγραφέα Βασίλη Βασιλικού.
Ταινία-ορόσημο στη φιλμογραφία του Κώστα Γαβρά. Του χάρισε το πρώτο Όσκαρ και κινητοποίησε την παγκόσμια κοινότητα εναντίον της χούντας των συνταγματαρχών. Ένας επιστήμονας έχει προγραμματίσει μια ομιλία για να υποστηρίξει το φιλειρηνικό κίνημα της πόλης. Λίγο πριν την ομιλία, δέχεται την επίθεση μιας ομάδας ακροδεξιών εξτρεμιστών που συνδέονται πολιτικά με παρακρατικούς μηχανισμούς. Ένας αδέκαστος δικαστής αναλαμβάνει την υπόθεση πηγαίνοντας κόντρα στις δυνάμεις εξουσίας. Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού για την δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη.
- Τρωάδες (1971), του Μιχάλη Κακογιάννη
Σε σενάριο του Μ. Κακογιάννη βασισμένο στην ομώνυμη αρχαία τραγωδία του Ευριπίδη.
Μετά την πτώση της Τροίας οι αιχμάλωτες γυναίκες περιμένουν να επιβιβαστούν στα πλοία που θα τις μεταφέρουν στην Ελλάδα. Ανάμεσά τους, η βασίλισσα Εκάβη που θρηνεί το χαμό της οικογένειας και της πόλης της και η χήρα του Έκτορα, η Ανδρομάχη, η οποία πρόκειται να αντιμετωπίσει ακόμα μια τραγωδία, καθώς οι νικητές σκοτώνουν το νεαρό σε ηλικία γιο της. Και ενώ ο Μενέλαος συναντά την άπιστη Ελένη, την αιτία αυτού του πολέμου, η μάντισσα Κασσάνδρα προμηνύει τα κακά που θα βρουν τους νικητές στο δρόμο για την πατρίδα.
- Χάππυ Νταίη (1976),του Παντελή Βούλγαρη
Σε σενάριο του Π. Βούλγαρη βασισμένο στο μυθιστόρημα του Ανδρέα Φραγκιά «Ο Λοιμός».
Η πρώτη ταινία μυθοπλασίας που αναφέρεται στη Μακρόνησο αντιμετωπίζει το στρατόπεδο ως μικρόκοσμο του διχασμού και της αγριότητας που επικρατούσε στη χώρα. Ο Βούλγαρης προσεγγίζει το θέμα με τον ουμανισμό του νεορεαλισμού διανθισμένο με σουρεαλιστικά στοιχεία πετυχαίνοντας ένα συγκλονιστικό αποτέλεσμα.
