“Το μυστικό ήταν η ζάχαρη” της Τέσυς Μπάιλα

Του Πασχάλη Πράντζιου, φιλόλογου/συγγραφέα

“Το μυστικό ήταν η ζάχαρη” της Τέσυ Μπάιλα, εκδ. Ψυχογιός

«Το μυστικό ήταν η ζάχαρη», το ήξερε η Κατίνα το μυστικό, μονάχα που στη δική της τη ζωή η ζάχαρη ήταν απούσα. Η Τέσυ Μπάιλα σκύβει με σεβασμό πάνω στην ιστορία της Ελλάδας κατά τον προηγούμενο αιώνα και εστιάζοντας την ανάλυσή της στην περίοδο της Κατοχής και στα μετά τον Εμφύλιο χρόνια, μας δίνει την ιστορία ανθρώπων απλών, όμοιων με τις μνήμες πολλών δικών μας καθημερινών ανθρώπων και μας παρουσιάζει τον κόσμο της φτώχειας, της ταπείνωσης, του ψυχικού μαρασμού, συνθέτοντας ένα βιβλίο που κυλάει άλλοτε γρήγορα, άλλοτε πιο αργά, οδηγώντας τον αναγνώστη σε συναισθήματα που κορυφώνονται στο επίπεδο της φρίκης που οδηγεί στο σπαραγμό.

Το βιβλίο χωρίς να χαρακτηρίζεται ιστορικό μας δίνει επιτυχώς όλο το κομμάτι της ελληνικής ιστορίας που αφορά την Κατοχή στην Κρήτη. Φωτίζει χωρίς να κουράζει την ιστορική λεπτομέρεια και ενσωματώνει μέσα στην ιστορική αφήγηση ήρωες που συνθέτουν τον κοινωνικό ιστό της εποχής στο κρητικό έδαφος. Πληροφορεί, αναλύει, υπερθεματίζει με σεβασμό πάνω στην επιστήμη της Ιστορίας και καταφέρνει να εναρμονίσει το ιστορικό στοιχείο με το μυθιστορηματικό περιεχόμενο. Θα έλεγα πως το ιστορικό στοιχείο είναι το μοτίβο της ιστορίας, το νήμα που κινεί σαν πιόνια τις ζωές των μυθιστορηματικών ηρώων.

Δεν θα σταθώ σε στοιχεία του περιεχομένου, ας τα δουν μόνοι τους οι αναγνώστες αυτά. Θα πω μονάχα πως η Τέσυ Μπάιλα διαθέτει ως μυθιστοριογράφος μια γλώσσα αρμονική, τοποθετημένη σωστά πάνω στο μύθο, τα ελληνικά της σέβονται την ιστορία της γλώσσας μας κι επειδή η λογοτεχνία είναι πάνω απ’ όλα γλώσσα, εγώ θα της έσφιγγα το χέρι και θα της ευχόμουν να συνεχίσει να γράφει και να κοιτάζει μπροστά. Κι όπως είπε και ο μεγάλος Καζαντζάκης «έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα».

Καλή συνέχεια στο δρόμο σου, Τέσυ!