Tου Πάσχου Mανδραβέλη
Το πιθανότερο είναι πως όταν ήρθε η τρόικα στην Ελλάδα φανταζόταν ότι έχει να κάνει με μια δυτικού τύπου οικονομία, που απλώς το είχε ρίξει έξω δημοσιονομικά, εκμεταλλευόμενη τα φθηνά επιτόκια που εξασφάλισε η ένταξη στην ΟΝΕ. Σίγουρα δεν μπορούσε να δει τον πλούτο των «σχέσεων» που είχαν αναπτυχθεί υπογείως και απομυζούσαν ένα μεγάλο κομμάτι του εθνικού μας πλούτου. Λογικό: οι σχέσεις αυτές είναι θαμμένες σε μια ζούγκλα νόμων και διατάξεων, έτσι ώστε να χρειάζεται ολόκληρη μελέτη που να αποκαλύπτει γιατί τα ελληνικά προϊόντα και οι ελληνικές υπηρεσίες είναι ακριβότερα στην Ελλάδα απ’ ό,τι στο εξωτερικό.
Μπορεί μάλιστα να περίμεναν ότι μειώνοντας τα εισοδήματα θα έπεφταν και οι τιμές· έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο, αυτό λέει και η οικονομική λογική. Αμ, δε! Σε μια χώρα που έχουν καταστρατηγηθεί όλοι οι νόμοι, θα την γλίτωνε ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης; Υπάρχουν, απίθανες -και συνήθως μεταμεσονύκτιες- διατάξεις που φτιάχνονται επίτηδες με στρυφνούς νομικούς όρους και παραπομπές σε παλαιότερους νόμους, έτσι ώστε νόμιμα να εξυπηρετούνται πελατειακά συμφέροντα. Και τα πελατειακά συμφέροντα του πολιτικού συστήματος δεν είναι μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι ή οι ταξιτζήδες.
μέσω kathimerini.gr
