Τάκης Ζαχαράτος: «Η κοινωνία που ζούμε μου θυμίζει την πίτσα σπέσιαλ, γιατί έχει απ’ όλα»

0
1142

zaxaratos

Συνέντευξη στην Ελένη Σκάρπου / elenitsask@yahoo.gr, f/b Eleni Skarpou, eliaskarpou.blogspot.gr

Τόπος: Εκεί που συναντιούνται τα πρόθυμα μάτια… ένα σκαλοπάτι πριν την ψυχή.

Χρόνος: Λιγοστός, αλλά αρκετός για να μην χάσω το ζουμί.

Σκοπός: Να τον δικάσω αδέκαστα και να τον βγάλω αθώο.

Ευέλικτος, πολυτάλαντος, πρόσχαρος και ανοιχτός σε νέες προκλήσεις σε έναν χώρο που δύσκολα επιβιώνει κανείς τόσα χρόνια, αν η αξία του δεν είναι δοκιμασμένη και ξαναδοκιμασμένη. Στην σκηνή τον έχουμε δει πολλές φορές να υποδύεται διάφορους ρόλους, χωρίς ποτέ να ξεχνάμε την άρτια μιμητική του ικανότητα και την κινησιολογική του άνεση ανεξάρτητα από τους χαρακτήρες με τους οποίους καταπιάνεται. Το σίγουρο είναι πως μας έχει χαρίσει πολύ γέλιο, μέσα από ξεχωριστές ατάκες. Τάκης Ζαχαράτος. Θα τον συναντήσουμε ως κορυφαίο του χορού αύριο Κυριακή, 22 του μήνα, στο Θέατρο Κήπου να διαγράφει πορεία βαδίζοντας στα χνάρια του Αριστοφάνη μέσα από τις «Σφήκες» και να μας δείχνει μια πτυχή του ακόμη, την οποία δεν έχουμε γνωρίσει στο παρελθόν. «Ο ρόλος μου είναι ουσιαστικά η φωνή του ποιητή. Ερμηνεύω την Παράβαση του έργου, εκπροσωπώντας κατά κάποιον τρόπο τον Αριστοφάνη, ο οποίος θέλει να απευθυνθεί στους θεατές, διακόπτοντας προσωρινά την ροή του έργου. Επίσης, τραγουδάω δύο υπέροχα τραγούδια, της Παράβασης και του φινάλε που έχουν γράψει δύο πολύ ταλαντούχοι καλλιτέχνες ο Γιώργος Σιτώτης (μουσική) και ο Μάριος Μάζαρης (στίχους)» μου λέει στα πρώτα μας πέντε λεπτά. Κι αν αναρωτιέται κανείς πως ένας καλλιτέχνης με τόσο διαφορετικό ύφος περνά στην αρχαία κωμωδία με τόση προθυμία και ευκολία… εκείνος έχει την απάντηση και την μοιράζεται αμέσως μαζί μου. «Δεν είχα σκεφθεί ποτέ μέχρι σήμερα να παίξω Αριστοφάνη γι΄ αυτό και είχα πάρα πολλούς ενδοιασμούς και αρκετό φόβο πριν λάβω την οριστική απόφαση. Ήμουν επιλογή του Νίκου Χανιωτάκη για τη συγκεκριμένη παράσταση. Παρακολουθώντας λοιπόν, τις πρόβες και την τελειομανία του σκηνοθέτη και της καταπληκτικής ομάδας, της “Μυθωδίας”, μαγεύτηκα και είπα το τελικό “ναι”. Για πρώτη φορά ταξιδεύω ανά την Ελλάδα στο πλαίσιο μιας περιοδείας. Είναι δε τόσο συγκινητική η προσέλευση του κόσμου και οι αντιδράσεις τους, τόσο ωραία η Ελλάδα και οι άνθρωποί της». Πέρα όμως από την περιοδεία και τα καλά της… υπάρχει εδώ κι ένα προσωπικό στοίχημα: «Είναι η πρώτη φορά που αναλαμβάνω έναν ρόλο σε παράσταση Αρχαίου Δράματος και είμαι ενθουσιασμένος με το γεγονός. Μάλιστα είχα ελάχιστες μέρες για να κάνω πρόβες, να μάθω το κείμενο, τα τραγούδια και να ενταχθώ στον υπόλοιπο θίασο. Οπότε ήταν πράγματι ένα στοίχημα για όλους και νομίζω ότι το κερδίσαμε».

thumbnail

Η αριστοφανική σάτιρα και οι ανθρώπινες εμμονές σε κωμικό φόντο

«Ο Αριστοφάνης δεν ήταν απλώς ένας συγγραφέας. Ήταν ποιητής και αυτό σημαίνει πολλά. Από την πρώτη στιγμή που διάβασα τους “Σφήκες” γοητεύτηκα από το υπέροχο χιούμορ του, τις πανέξυπνες παρομοιώσεις του, τα αιχμηρά του σχόλια για την εξουσία, αλλά κυρίως με εντυπωσίασε που δεν διστάζει να πει την αλήθεια του και να τα χώσει σε όλους». Κάπως έτσι ξεκινά το «ταξίδι» του Τάκη Ζαχαράτου στα διαχρονικά αριστοφανικά μονοπάτια, γιατί για όποιον δεν γνωρίζει την ιστορία… σε αυτή την παράσταση ο συγγραφέας σατιρίζει τους Έλληνες μέσα από τη δικομανία, τις εμμονές τους και την σκανδαλο-λαγνεία, χαρακηριστικά που βαραίνουν την ελληνική κοινωνία χθες, σήμερα και αύριο. «Μια αγαπημένη μου ατάκα που αναφέρεται και στην Παράβαση είναι η εξής: “Τους ποιητές που θέλουν κάτι νέο να πουν, ν’ αγαπάτε και τις ιδέες τους να σώζετε. Βάλτε τις στα σεντούκια σας μαζί με μήλα. Αν έτσι κάνετε ολοχρονίς τα ρούχα σας εξυπνάδα θα μυρίζουν”». Με αυτές τις μυρωδιές από αρχαία τέχνη πήραμε τον ανήφορο για τα μηνύματα και τα διδάγματα και τα «souvenir» των θεατών. «Δεν θεωρώ ότι είναι σωστό να προκαταβάλουμε τους θεατές, λέγοντάς τους από πριν τα μηνύματα του έργου. Ευτυχώς παρουσιάζουμε ένα έργο που σχεδόν κάθε του στίχος κρύβει και ένα μήνυμα. Οπότε καλύτερα να αφήσουμε το κοινό να πάρει από την παράσταση ό,τι αισθανθεί αυθόρμητα…» μου επισημαίνει και δεν επιμένω.Επιμένω όμως στην αισθητική του πράγματος, γνωρίζοντας την φυσική ροπή του Τάκη προς το ωραίο και το σωστά επιμελημένο. «Φυσικά το στυλιστικό κομμάτι μιας παράστασης είναι πάρα πολύ σημαντικό. Στην συγκεκριμένη παράσταση σας επιφυλάσσουμε μια έκπληξη, μιας και τα κοστούμια μου είναι αρκετά διαφορετικά το ένα με το άλλο». Περισσότερα δεν μπόρεσα να μάθω, αλλά θα φροντίσω να λύσω τις απορίες μου μαζί με όλους εσάς αύριο, καθώς θα στέκομαι απέναντι από το σανίδι.

zaxaratos3

Από το σανίδι στον καθρέφτη και μετά… στα βαθιά

«Χαίρομαι που συνάντησα τον Αριστοφάνη. Δεν τον βλέπω, όμως, ως έκπληξη, ούτε με ενδιαφέρει να εκπλήσσω το κοινό. Με ενδιαφέρει να το κάνω να περνάει όμορφα και να χαμογελάει». Αυτή η παραδοχή από μέρους του μου έδωσε το σινιάλο, ώστε να περάσουμε στην αντίπερα όχθη. Έστησα λοιπόν νοερά απέναντι του έναν καθρέφτη και τον άφησα να κοιτάξει στο βάθος του. «Το πιο ισχυρό κίνητρο ενός showman είναι το χαμόγελο των θεατών». Ναι, δεν είναι ο πρώτος ούτε το τελευταίος καλλιτέχνης που θεωρεί σπουδαίο το κοινό του, αλλά να… τα απλά πράγματα κρύβουν την ουσία μέσα τους. «Φρικάρω κάθε φορά που ακούω ψέματα μπροστά στην μούρη μου» μου υπογραμμίζει και η ενδοσκόπηση καλά κρατεί. Χωρίς να κρατάει τα προχήματα μου λέει πως η κοινωνία που ζούμε του θυμίζει την πίτσα σπέσιαλ, γιατί έχει απ’ όλα. Εκείνος πάντως ανήκει αλλού. Εκεί που ο έρωτας μοιάζει με ένα όμορφο λουλούδι. Εκεί που οι δουλειές γίνονται με εργαλεία τον σεβασμό και την ειλικρίνεια. Εκεί που τα διλήμματα είναι απλά και καθημερινά. «Μερικές φορές κλείνω τα μάτια και λέω μέσα μου φωναχτά… “παιδί μου, αποφάσισε επιτέλους”, όταν έχω ένα δίλημμα». Στους ρόλους και τις μιμήσεις που υποδύεται βέβαια δεν επιτρέπονται αναποφασιστικότητες. Επιλέγει πάντοτε χαρακτήρες που αγαπά. Ανασύρουμε παρέα μια τέτοια φυσιογνωμία λίγο παρακάτω κάνοντας απολογισμό ετών. «”Ε, δεν μας πήραν και τα χρόνια” που θα λεγε και η Ζωζώ… χαχα. Όταν σκέφτομαι τις δουλειές που έχω κάνει μέχρι σήμερα αισθάνομαι υπερήφανος και ευτυχισμένος. Έχω δοκιμαστεί σε πολλά διαφορετικά πράγματα και σε διαφορετικούς χώρους (τηλεόραση, ραδιόφωνο, θέατρο, μουσικές σκηνές κ.α.). Ποτέ όμως δεν σταματάω. Πάντα σκέφτομαι το επόμενο βήμα. Σημασία έχει να εξελίσσεσαι ως καλλιτέχνης, να τολμάς να κάνεις καινούργια πράγματα και να σέβεσαι τους θεατές σου». Με απόλυτο σεβασμό έσπευσα στο σημείο αυτό να ανοίξω για λίγο τον σκληρό του δίσκο. «Από παιδί πίστευα πως οι άνθρωποι είναι ικανοί για το καλύτερο και το χειρότερο». Συμφώνησα μαζί του και τον παρέσυρα στην γενέτειρα του. «Από την Πάτρα δεν ξεχνώ ποτέ τους φίλους μου». Κι όπως ξεχαστήκαμε με τις λέξεις πιάσαμε και τα προσωπικά κολλήματα. «Αν ξυπνήσω στραβά το πρωί… άστο καλύτερα». Χαμογέλασα και είπα μέσα μου… “αχ ρημάδι ξυπνητήρι”.

zaxaratos2

Κάθε τέλος κι ένα δώρο…

 Δεν ξέρω αν τα λόγια κάνουν τους ανθρώπους πιο δομημένους, αλλά σίγουρα όταν οι καλλιτέχνες προτίθενται να σου ανοίξουν την πόρτα βλέπεις καθαρά που χωρίζονται τα “δωμάτια” του κόσμου τους. Έτσι ένιωσα με τον Τάκη Ζαχαράτο και έκλεψα φεύγοντας το μότο της παράστασης… «Αν πας να αλλάξεις κάποιον με το ζόρι θα σου γυρίσει μπούμερανγκ»

 

Info:

“ΣΦΗΚΕΣ”

Κωμωδία του Αριστοφάνη

Θέατρο Κήπου: Νικολάου Γερμανού, τηλέφωνα 2310-256775, 6972983228

Ημερομηνία: Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου

Ώρα έναρξης: 21:15

Διάρκεια παράστασης: 110 λεπτά χωρίς διάλειμμα

 

Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση: Ρένια Πετράκη

Διασκευή – Σκηνοθεσία – Φωτισμοί: Νίκος Χανιωτάκης

Σκηνικά – Κοστούμια: Μαντώ Ψυχουντάκη

Πρωτότυπη μουσική: Γιώργος Σιτώτης

Στίχοι: Μάριος Μάζαρης

Χορογραφίες – Κίνηση: Μαρίζα Τσίγκα

Βοηθός σκηνοθέτη: Πηνελόπη Ζαλώνη

Μακιγιάζ: Ελένη Χανιωτάκη 

Ερμηνεύουν: Τάκης Ζαχαράτος, Γιώργος Βούλγαρης, Διονύσης Σάββας, Εβίτα Συρίγου, Στράτος Λύκος

Τους υπόλοιπους ρόλους ερμηνεύουν (αλφαβητικά):

Στέφανος Απέργης, Ρένια Αχιλλεοπούλου, Βανέσα Γούπιου, Θάλεια Γρίβα,

Ισιδώρα Δωροπούλου, ΠαναγιώτηςΘεοδώρου, Μάριος Κραββαρίτης,

Παναγιώτης Κυριακού, Χρυσοβαλάντης Κωστόπουλος, Γκέλυ Μητροπούλου, Φωτεινή Μπακλατζίογλου, Καίτη Μπουγαδάκη, Φώτης Πυριτίδης, Λευτέρης Ραπτάκης,Κέλλυ Σπάνθη.

Τιμή εισιτηρίου στο ταμείο: 15 ευρώ (γενική είσοδος), 10 ευρώ (φοιτητικό, μαθητικό, συνταξιούχων, καθηγητών, πολυτέκνων), 5 ευρώ (άνεργοι ΟΑΕΔ, ατέλειες)

Τιμή προπώλησης: 10 ευρώ στο ταμείο του Θεάτρου και στην Πλατεία Αριστοτέλους Κρατήσεις εισιτηρίων: 6972983228

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.