Εβδομαδιαίος Αθλητικός Αχταρμάς
Με τον Δημήτρη Πετρίδη
Παρά το αποτρόπαιο θέαμα αισθάνεστε μια εσωτερική αγαλλίαση, μια ικανοποίηση που η πρόβλεψή σας βγήκε σωστή.
Flashback: είναι βράδυ και πηγαίνετε στο γκαράζ του κήπου σας. Για έναν ανεξήγητο λόγο οι μικροσκοπικές τρίχες στο σβέρκο σας έχουν ανασηκωθεί. Νιώθετε πως κάτι κακό συνέβη. Ανοίγετε την πόρτα, μπαίνετε μέσα και το βλέπετε: ένα ακέφαλο σώμα βουτηγμένο σε μια λίμνη αίματος. Το κεφάλι δε φαίνεται πουθενά μέσα στο ερεβώδες σκότος του γκαράζ. Μόλις, όμως, τα μάτια σας συνηθίσουν, το βρίσκετε- είναι πάνω σ’ ένα από τα ράφια με τα εργαλεία. “Στοίχημα πως είναι νεκρός”, λέτε στον εαυτό σας και πλησιάζετε το κρανίο. Τοποθετείτε τα δάχτυλά σας στο λαιμό του κι έπειτα νεύετε με επικαλυμμένο ναρκισσισμό: όπως το είχατε φανταστεί. σφυγμός δεν υπάρχει ούτε για δείγμα. Παρά το αποτρόπαιο θέαμα αισθάνεστε μια εσωτερική αγαλλίαση, μια ικανοποίηση που η πρόβλεψή σας βγήκε σωστή.
Η ανωτέρω 100% αληθινή ιστορία (100 % αληθινή γιατί όλο και κάποιος, κάπου, κάποτε θα έχει βρει ένα πτώμα στο γκαράζ του) ενισχύει την ευρέως διαδεδομένη «αντίληψη» αναφορικά με τις προβλέψεις: κανείς δεν μπορεί ν’ αντισταθεί στην ανεξήγητη μαγεία τους, άπαντες τις κάνουμε ακόμα και τις πιο απίθανες στιγμές. Άλλοτε είναι επιτυχείς (στα πλαίσια ενός φιλανθρωπικού γκαλά ανεβαίνουν στο ρινγκ και τίθενται αντιμέτωποι ο Μάικ Τάισον με το Μίμη Ανδρουλάκη- ποντάρετε στον Τάισον και δικαιώνεστε) και άλλοτε ανεπιτυχείς (ένας άντρας πλησιάζει την πεθερά του κρατώντας ένα μαχαίρι και στοιχηματίζετε πως θα τη βοηθήσει να κόψει το ψωμί στο οικογενειακό τραπέζι- δυστυχώς για σας, και για την πεθερά, πέφτετε έξω). Ωστόσο η δικαίωση ή η αποτυχία ελάχιστο ρόλο παίζουν. Σημασία έχει η πρόβλεψη για την πρόβλεψη.
Φυσικά, ο χώρος που «ευδοκιμούν» περισσότερο από κάθε άλλον οι προβλέψεις, είναι αυτός του αθλητισμού. Και μιας και δε διαθέτουμε το ψυχικό σθένος για ν’ αντισταθούμε απέναντι στη δύναμη του «πονταρίσματος»…
· Στη Superleague τα πράγματα φαίνονται- και είναι- αρκετά ξεκάθαρα: πρωταθλητής (ως είθισται) θα στεφθεί ένας εκ των Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού. Σαφές προβάδισμα έχουν οι πράσινοι (προηγούνται με 5 βαθμούς), ωστόσο ο, όχι και τόσο πειστικός, τρόπος που κερδίζουν τα τελευταία τους παιχνίδια δεν αφαιρεί το δικαίωμα στους παίκτες του Ολυμπιακού να ονειρεύονται ανατροπή. Αν η κατάσταση ήταν αντίστροφη- δηλαδή 5 πόντους πάνω οι ερυθρόλευκοι- θα μιλούσαμε ήδη για σίγουρο πρωταθλητή, καθώς, όπως μας έχει δείξει η πρόσφατη ιστορία, όταν ο Ολυμπιακός προηγείται με τέτοια διαφορά σπανίως έως ποτέ δε χάνει τον τίτλο. Εν κατακλείδι: ο Παναθηναϊκός μάλλον θα στεφτεί πρωταθλητής και ο Ολυμπιακός μάλλον θα έρθει δεύτερος. Ωστόσο, αυτή μάλλον είναι μια ασαφής πρόβλεψη.
· Στην Ισπανία η Ρεάλ, μετά και το τελευταίο στραβοπάτημα της Μπάρτσα, μπορεί κάλλιστα να παρομοιαστεί με άλογο που φριμάζει και τρέχει μόνο του για να κόψει πρώτο το νήμα του πρωταθλητή. Το +7 της δίνει το «δικαίωμα» να χάσει το κλάσικο στην έδρα της αιωνίου αντιπάλου της και να κάνει ακόμα μία ήττα και, παρά ταύτα, να κερδίσει τον τίτλο. Κι αυτό στην ακραία, αλλά όχι απίθανη, περίπτωση που η Μπαρτσελόνα κερδίσει όλα τα εναπομείναντα παιχνίδια της στην Πριμέρα Ντιβιζιόν. Πρόβλεψη: πρωταθλητής 2011- 2012 στην Ισπανία η Ρεάλ.
· Στην Αγγλία το πρωτάθλημα είναι τόσο αμφίρροπο που ακόμα και η Πυθία θα δίσταζε να κάνει κάποια πρόβλεψη. Το λογικότερο εξ όλων θα ήταν μια κομψοεπής ασάφεια του στυλ “Ήξεις αφήξεις ούκ εν τω πολέμω θνήξεις” που θα άφηνε τους απανταχού λάτρεις της Πρέμιερ Λιγκ να μαλώνουν για το αν το κόμμα πρέπει να μπει πριν ή μετά το “ουκ”, όμως κάπως έτσι κολλάει σε μερικούς η ρετσινιά του αθλητικού «ριψάσπιδος». Επομένως: η Μάντσεστερ Σίτυ διαθέτει καλύτερο υλικό, αλλά η Γιουνάιτεντ έχει αυτό που η Πυθία αποκαλούσε “know-how”- ξέρει, δηλαδή, το δρόμο που θα την οδηγήσει στον τίτλο. Άρα, παρά το γεγονός πως αυτή τη στιγμή ισοβαθμούν, η Γιουνάιτεντ παίρνει την ψήφο μας.
· Στη Α1 του μπάσκετ, το ζευγάρι του τελικού μοιάζει πιο δεδομένο κι από την καταφατική απάντηση ενός τσούρμου ανδρών χωρίς προβλήματα όρασης στην ερώτηση “βρίσκετε τη Μόνικα Μπελούτσι ελκυστική;”: Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός θ’ αναμετρηθούν και πάλι με φόντο το στέμμα του εγχώριου βασιλιά. Όμως, ενώ τα τελευταία χρόνια το ποιος θα επικρατήσει γινόταν ολοένα και πιο αμφίρροπο, φέτος υπάρχει ξεκάθαρο φαβορί- ο Παναθηναϊκός. Βέβαια, το γεγονός πως ακόμα- πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- δεν έχει παίξει μπάσκετ αξιώσεων, επιτρέπει στον, ανεβασμένο εσχάτως, Ολυμπιακό να τρέφει ελπίδες. Αν, μάλιστα, καταφέρει η ομάδα του Ίβκοβιτς να εξασφαλίσει το πλεονέκτημα της έδρας, τότε προβλέπεται και πάλι μάχη μέχρις εσχάτων. Ωστόσο, η λογική επιτάσσει “Παναθηναϊκός” και μολονότι υπάρχουν ορισμένες αξιαγάπητες «επαναστατικές» εκφράσεις (“κόντρα στο ρεύμα”, “ενάντια στη λογική”, κ.α.), οφείλουμε να τις αγνοήσουμε. Πρωταθλητής 2011- 2012 στην Α1 ο Παναθηναϊκός.
· Στο NBA, όσο κι αν στο επίσημο site του χτυπιούνται και βάζουν πηχυαίους τίτλους σε μέγεθος πανό περί του πόσο ανταγωνιστικό είναι φέτος το πρωτάθλημα και πόσο δύσκολο είναι να διαλέξει κανένας τα φαβορί, αυτά βγάζουν μάτι: Heat, Bulls από Ανατολή, Oklahoma, το χάος, και μετά Dallas και οι δύο του L.A. από Δύση. Οποιοσδήποτε τελικός πλην Oklahoma- Heat θ’ αποτελέσει έκπληξη. Και αν το Miamiηττηθεί, θα πρέπει να συμβούν τα ακόλουθα (με τη σειρά που αναγράφονται): 1) να ενώσουν τις δυνάμεις τους 2 κορυφαίοι ξυλοκόποι και να φτιάξουν μια γιγαντιαία, ξύλινη πινακίδα που θα γράφει “LeBron, youlooser”, 2) το NBA να φροντίσει ο James να τη φορά στην πλάτη του για το υπόλοιπο της ζωής του και 3) ν’ αναφωνήσουμε όλοι εμείς οι φαν του μπάσκετ ένα μακρόσυρτο “ωωωωω”.
· Στο τένις, μετά το μνημειώδη τελικό του Australian Open (που βρήκε νικητή τον αλύγιστο Τζόκοβιτς), τα πράγματα απλοποιήθηκαν αρκετά: ο Σέρβος είναι το αδιαμφισβήτητο νο1- στην Αυστραλία έπαιξε μέτρια για τα δεδομένα του, ήταν κουρασμένος και παρόλα αυτά νίκησε!- και αν δε δεχτεί καμιά σφαίρα στο στήθος στη διάρκεια των τελικών των Grand- Slams, δύσκολα θα χάσει κάποιο. Ίσως να συναντήσει και πάλι τη σθεναρή αντίσταση του υπεραθλητή Ναδάλ στο χωμάτινο Roland Garros (που είναι η επιφάνεια του Ισπανού), όμως τόσο στο χορτάρι του Γουίμπλετον, όσο και το U.S. Open- αμφότερες πιο γρήγορες επιφάνειες από το Garros, πράγμα που τον ωφελεί- φαντάζει αδιαφιλονίκητο φαβορί. Μόνο στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου ενδέχεται να θριαμβεύσει το «παρελθόν»: ο Ρότζερ Φέντερερ έχει βάλει ως στόχο ζωής το χρυσό μετάλλιο στο απλό (στο διπλό έχει ήδη ένα, το 2008). Και παρόλο που το ρεζερβουάρ του αδειάζει εμφανώς μέρα με τη μέρα- ειδικά όσον αφορά στη φυσική κατάσταση- και τα προγνωστικά δεν είναι με το μέρος του, ειδικά για την Ολυμπιάδα θα ήταν μέγιστο λάθος να τον ξεγράψουμε από τώρα.
Καμιά φορά όταν το υπέρτατο όνειρο συναντά έναν υπέρτατο αθλητή, οι ρουφιάνες οι προβλέψεις πρέπει να είναι μαζί του.
