Κάθε ταξίδι κρύβει και τη γοητεία των στάσεων
Έπειτα από μερικούς μήνες που απαιτήθηκαν για τη μετακόμιση και την
προετοιμασία, φτάνει η στιγμή της συνέχειας.
Συνέχεια, γιατί ακολουθεί το νήμα της πορείας 15 χρόνων, μιας αίθουσας
Τέχνης με εκλεκτούς συνεργάτες-συνοδοιπόρους και καινούρια αρχή καθώς
στη νέα της εποχή εμπλουτίζεται με καινοτόμα στοιχεία, όπως μια
ανερχόμενη γειτονιά, ένας υπέροχος νέος χώρος και ένα δυνατό, διευρυμένο
πρόγραμμα εκθέσεων, που θα επιχειρήσει να συνδυάσει τις καλλιτεχνικές
συμμαχίες με τα σπουδαία ονόματα των χρόνων που προηγήθηκαν με τις
αναζητήσεις νέων τάσεων και φορμών του αύριο.
Αυτή η δυναμική διαδικασία περιγράφεται και στο νέο της όνομα, το οποίο
αξιοποιώντας τα δομικά στοιχεία του ATRION μετατρέπεται πλέον σε nitra
gallery.
Εκτός από νέο όνομα, η nitra gallery αλλάζει και στέγη καθώς από την
Τσιμισκή ανηφόρισε χωροταξικά προς τα πάνω, στη γειτονιά της Ρωμαϊκής
Αγοράς. Μια γειτονιά στην οποία η παλιά αστική Θεσσαλονίκη που παραμένει
ευτυχώς αλώβητη σε μεγάλο βαθμό στο πέρασμα του χρόνου, δίνει χώρο
αυτή την εποχή στην καλλιτεχνική κοινότητα της πόλης. Εκεί, κοντά στο
Πειραματικό Σχολείο, η nitra βρήκε στέγη στο ισόγειο του νεοκλασσικού
κτιρίου στη Φιλίππου 51.
(Φιλίππου 51, Δ.Ανδρόνικος, 1926)
Με ακόμη περισσότερο πάθος, η nitra gallery ανανεώνει τη δέσμευσή της
στην παρουσίαση καλής τέχνης. Τους Έλληνες συνεργάτες της γκαλερί
2
συνοδεύουν πλέον και ξένοι δημιουργοί, όπως και τη ζωγραφική έρχονται να
συναντήσουν τα σύγχρονα μέσα έκφρασης, σε ένα πρόγραμμα που
επιμελείται η νέα καλλιτεχνική υπεύθυνη του χώρου, Αλίκη Τσιρλιάγκου.
Όλα πια εξελίσσονται δυναμικά με το παλιό να γίνεται νέο. H ATRION
γίνεται nitra εκεί όπου o παλιός αστικός πυρήνας της πόλης
μετατρέπεται σε νέο καλλιτεχνικό κέντρο. Σε μια περιοχή που
αναμένεται να πρωταγωνιστήσει τα επόμενα χρόνια, αυτή η συμβολική
επιστροφή στον ομφαλό της πόλης που αναγεννάται, σηματοδοτεί τη
συνέχεια του ταξιδιού, την πορεία προς το μέλλον.
Only one click to your happiness
Ευθύμης Ευθυμιάδης (GR), Maria Elena Fantoni (IT), Natasa Vasiljevic (SRB)
Επιμέλεια: Αλίκη Τσιρλιάγκου
Εγκαίνια: Τετάρτη 17 Απριλίου, 20.00 / Διάρκεια: έως 11 Μαϊου 2013
Η πρώτη αυτή έκθεση της nitra gallery πραγματεύεται τη σύχρονη διαχείριση
της ευτυχίας, δια χειρός τριών καλλιτεχνών του Ευρωπαϊκού Νότου: της
Σερβίδας Natasa Vasiljevic, της Ιταλίδας Maria Elena Fantoni και του Έλληνα
Ευθύμη Ευθυμιάδη.
Το κυρίως μέρος της έκθεσης αναπτύσσεται στο χώρο της γκαλερί, ενώ σε
ένα άδειο διαμέρισμα του ίδιου νεοκλασσικού κτιρίου, προβάλλεται το video
της Maria Elena Fantoni, σε μια ενδιαφέρουσα διάχηση σε ένα βιωματικό
χώρο, γεμάτο μνήμες ζωής.
Αν και η έννοια της ευτυχίας αλλάζει συνεχώς τους τελευταίους 20 αιώνες,το
δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα μας βρίσκει αντιμέτωπους με το «καθήκον
για ευτυχία»1. Στη σύγχρονη κοινωνία, όχι μόνο έχουμε το δικαίωμα να
είμαστε ευτυχισμένοι, αλλά πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι.
Σε αυτήν την αντιπαράθεση της διαχείρισης και της έννοιας της ευτυχίας στο
παρελθόν και σήμερα αναφέρεται η δουλειά της Natasa Vasiljevic.
Επεμβαίνει σε φωτογραφίες της δεκαετίας του 1950, με σύγχρονα slogan που
βρίσκει κανείς άφθονα στο ίντερνετ και αναφέρονται σε «τρόπους που μπορεί
κανείς να γίνει εύκολα ευτυχισμένος», όλα χαρακτηριστικά της εμμονής μας
για ευτυχία σήμερα.
Ένα «κλικ» λοιπόν για την ευτυχία μας. Ή μήπως ένα «κλικ» από την ευτυχία
μας, αφού ούτως ή άλλως φαντάζει να ζει πάντα στο μέλλον;
Και εκεί που νιώθουμε έτοιμοι να την κατακτήσουμε, επέρχεται η πτώση. Τι
συμβαίνει εκείνη τη στιγμή; Η Maria Elena Fantoni και η Natasa Vasiljevic
εξετάζουν τη στιγμή της πτώσης- πώς αλλάζει ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε
το μέλλον που δεν καταφέραμε να κατακτήσουμε; Πώς αλλάζει ο τρόπος που
νιώθουμε απέναντι στο παρελθόν μας; Όλοι μας θυμόμαστε πως ήμαστε
ευτυχισμένοι πριν από την πτώση, αφού τελικά «δεν υπάρχει ευτυχία, παρά
μόνο στην αναπόληση».2
Σε αυτήν την αναπόληση αναφέρεται και το έργο της Maria Elena Fantoni.
Would you be afraid of me?, Maria Elena Fantoni, video projection
Στον πρώτο όροφο του κτιρίου του νεοκλασσικού της γκαλερί, σε ένα άδειο
διαμέρισμα προβάλλεται το video ενός νεαρού κοριτσιού που κινείται
ξένοιαστα στο χώρο. Το κορίτσι αυτό είναι η ίδια η δημιουργός σε μικρή
ηλικία. Η πόρτα όμως είναι κλειδωμένη. Αν όντως βιώνουμε την ευτυχία σε
χρόνο παρατατικό, τότε η κλειδωμένη αυτή πόρτα, μας κρατά σε απόσταση
από το παρελθόν και συγχρόνως από την ευτυχία.
«Πίσω στα βασικά» προτείνει ο Ευθύμης Ευθυμιάδης.
Τα έργα του απεικονίζουν μικρές
ιστορίες, στις οποίες
πρωταγωνιστεί κάθε φορά ένα
παιδάκι. Σε αυτή τη σειρά έργων, τα
παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με ένα
μικρό καθημερινό αντικείμενο
ευτυχίας: μία τεράστια φουξ
τσιχλόφουσκα. Το σκηνικό έρχεται
σε αντίθεση με τη δράση-
εγκαταλελειμένα κτίρια, ή σκοτεινά
δάση. Το έργο του Ευθυμιάδη είναι
μία υπενθύμιση ότι η ευτυχία
μπορεί να υπάρξουν στις πιο
περίεργες συνθήκες και στα πιο
απλά πράγματα.
Στα απλά και καθημερινά. Όπως θα
έπρεπε να είναι.
