Γράφει η Φιλίτσα Πάπα / fili.pa@hotmail.com
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι κάθε χρόνο με το που μπαίνει η άνοιξη οι συνδρομές στα γυμναστήρια αυξάνουν γιατί υπάρχει το άγχος, κυρίως από την πλευρά των γυναικών, για το “πως θα βγω στην παραλία”. Αυτή η νοοτροπία να πηγαίνουμε στο γυμναστήριο δύο μήνες πριν το καλοκαίρι, είτε για να αδυνατίσουμε είτε για να “χτίσουμε” μυς ποτέ δεν την κατάλαβα. Χτυπιόμαστε πάνω στους διαδρόμους επί ώρες, σηκώνουμε βάρη λες και θα κατέβουμε σε αγώνες bodybuilding, πιέζουμε και καταπονούμε το σώμα μας πιστεύοντας ότι έτσι θα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα. Φτάνουμε στο σημείο πολλές φορές να εξαντλούμε τον οργανισμό μας από την υπερβολική άσκηση ή ακόμη και από την κακή εκτέλεση των ασκήσεων με αποτέλεσμα να είμαστε πιο επιρρεπείς στους τραυματισμούς. Η βιασύνη για γρήγορα αποτελέσματα και η λανθασμένη αντίληψη ότι “περισσότερα ίσον καλύτερα”, κάνουν πάρα πολλούς να πέσουν θύματα της υπερπροπόνησης. Ένας αθλητής που υπερπροπονείται κουράζει το νευρικό και μυικό του σύστημα περισσότερο από το θεμιτό επίπεδο και οι κόποι του στο γυμναστήριο δεν επιβραβεύονται. Ενώ θα συνεχίζει να αθλείται το ίδιο ή και περισσότερο από ότι συνήθως, θα έχει όμως, μειωμένα αποτελέσματα. Συνήθως, ο οργανισμός μας δίνει μηνύματα ότι έχει καταπονηθεί. Μερικά από τα συμπτώματα είναι οι μυικοί πόνοι, συνεχής κόπωση, απώλεια βάρους, έλλειψη ενεργητικότητας και διάθεσης. Ανάλογα με το στάδιο του κορεσμού από την προπόνηση συστήνεται η κατάλληλη αποθεραπεία και η ανάπαυση των μυών. Τα όρια της αντοχής μας στην προπόνηση και το χρόνο της απαιτούμενης προπόνησης τα καθορίζουμε μόνοι μας. Μην ξεχνάμε ότι η ξεκούραση σε ένα πρόγραμμα γυμναστικής είναι εξίσου σημαντική με τη άσκηση για τη διατήρηση της καλής υγείας του οργανισμού αλλά και για την επίτευξη των στόχων μας. Η γυμναστική είναι απαραίτητη για τον καθένα μας αλλά να μην το παρακάνουμε. Είναι προτιμότερη η συστηματική και απλή γυμναστική παρά η ένταση σε ακατάστατα χρονικά διαστήματα.
