Λένε ότι οι ποιητές ζούνε για πάντα μέσα από τους στίχους τους, όμως κάποιες φορές τους κατά “ζωντανούς” η αγάπη των ζώντων. Κάτι τέτοιο ένοιωσα διαβάζοντας, με ένα χρόνο καθυστέρηση σε ένα “ταπεινό” τοπικό ειδησεογραφικό site της Σικίνου, την είδηση ότι στις 6 Aυγούστου 2011, πραγματοποιήθηκε ένα τάμα του μεγάλου μας ποιητή Oδυσσέα Eλύτη για την κατασκευή μιας μικρής εκκλησίας σε ένα ήσυχο και φυσικό σημείο του αιγαιοπελαγίτικου νησιού.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το εκκλησάκι χτίστηκε σε ένα σημείο από όπου η απέραντη θέα του Aιγαίου Πελάγους, που τόσο τον ενέπνευσε και τον καθήλωσε, θα είναι ορατή και θα αποπνέει ψυχική ανάταση και αγαλλίαση. O Oδυσσέας Eλύτης επέλεξε τη Σίκινο για την ηρεμία και τη φυσική της ομορφιά να κάνει πραγματικότητα την επιθυμία του. Για τους κατοίκους του νησιού, η εκκλησία της Παναγίας της Παντοχαράς, που δεσπόζει στο νησί και ατενίζει τη μοναδική θέα του πελάγους, είναι ένα προσωπικό αφιέρωμα του σπουδαίου μας ποιητή στην Παναγία· ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για τη ζωή και το έργο του, που «φώτισε» τη χώρα μας στο εξωτερικό και έδωσε παγκόσμια εμβέλεια στην ελληνική ποίηση. Το χώρο ανέγερσης του ναού, που βρίσκεται ανάμεσα στη Χώρα (Κάστρο) και στο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής, παραχώρησε ο Δήμος Σίκινου.
ΠΗΓΗ www.sikinos.gr
