Μια… μελωδία για όλη την οικογένεια!

«Η μελωδία της ευτυχίας» δεν είναι άγνωστο έργο. Ούτε περίπλοκο. Συνταγή απλή. Έρωτας και πόλεμος. Ίσως γι’ αυτό εξακολουθεί όχι απλώς να αρέσει αλλά να αγγίζει τις ψυχές των ανθρώπων, 50 χρόνια μετά από την πρεμιέρα της περίφημης ταινίας σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Γουάιζ και πρωταγωνιστές την Τζούλι Άντριους και τον Κρίστοφερ Πλάμερ, που κέρδισε 5 Όσκαρ. Και η παράσταση που παρακολουθήσαμε στο Ράδιο Σίτυ προκαλεί το δάκρυ των θεατών, την αγωνία, τη λύτρωση.

Για όλους αυτούς τους λόγους, συν τη μουσική –του Ρίτσαρντ Ρότζερς σε στίχους του Όσκαρ Χάμερσταϊν, η παράσταση που ανεβαίνει στο Ράδιο Σίτυ κερδίζει αρκετές φορές το ζεστό χειροκρότημα των θεατών, παρά τη μεγάλη διάρκεια (περισσότερες από 2,5 ώρες!)

Βρισκόμαστε στην Αυστρία του 1930. Μια νεαρή και γεμάτη ζωντάνια κοπέλα η Μαρία (Νάντια Κοντογεώργη = γλυκιά όπως η Τζούλι Άντριους, αλλά λιγότερο σπιρτόζικη από όσο την περιμέναμε, χωρίς αυτό να επηρεάζει την παράσταση) έχει αποσυρθεί σε ένα μοναστήρι και φιλοδοξεί να γίνει μοναχή. Το ανήσυχο πνεύμα της όμως καθώς και η βαθιά αγάπη της για τη μουσική  την εμποδίζουν να υπακούσει τους μοναστηριακούς κανόνες. Η Ηγουμένη του μοναστηριού (τρομερή φωνή η Μαρία Γράμψα) στην προσπάθεια της να καταλάβει τι πραγματικά θέλει η Μαρία, την στέλνει ως γκουβερνάντα στο σπίτι του Πλοιάρχου Γκεόργκ ΦονΤραπ (Άκης Σακελλαρίου = εύκολος ρόλος για εκείνον ο Φον Τραπ…) που, μετά το θάνατο της γυναίκας του, έχει μόνος του την φροντίδα των 7 παιδιών του. Ο Τραπ συμπεριφέρεται στα παιδιά του όπως στο πλήρωμα των πλοίων που διοικεί με αποτέλεσμα αυτά να έχουν γίνει απείθαρχα. Τα παιδιά γοητεύονται από την υπομονετική, γλυκιά και χαρούμενη Μαρία. Η μουσική αρχίζει να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή τους και το σπίτι του πλοιάρχου γεμίζει τραγούδια, φωνές και χαρά. Ο στενός φίλος της οικογένειας Μαξ Ντετ Βάιλερ (Αργύρης Αγγέλου = με την κίνηση και την ευφυία του αναδεικνύει έναν δευτερεύοντα ρόλο σε πρωταγωνιστή) εντυπωσιάζεται από τις μουσικές δυνατότητες των παιδιών και τους κανονίζει μια σειρά από δημόσιες εμφανίσεις.

Ο πλοίαρχος επιστρέφει σε ένα από τα ταξίδια του έχοντας στο πλευρό του την Βαρώνη Ελσα Σρέντερ (Ζέτα Δούκα = πολύ καλή ερμηνεία, εύκολη και για αυτήν που διαθέτει πολύ καλές στιγμές στη θεατρική της πορεία) και ανακοινώνει πως πρόκειται να την παντρευτεί. Η προοπτική του επερχόμενου γάμου κάνει τον πλοίαρχο και την Μαρία να συνειδητοποιήσουν ότι είναι ερωτευμένοι μεταξύ τους. Η ιστορία θα τέλειωνε με ένα παραδοσιακό happy ending αν δεν μεσολαβούσε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Η Αυστρία είναι έτοιμη να υποταχθεί στη ναζιστική Γερμανία και ο πλοίαρχος καλείται να πολεμήσει στο ναυτικό.

Η σκηνοθεσία της Θέμιδας Μαρσέλλου έχει ρυθμό, γι’ αυτό και το έργο παρόλο που είναι μεγάλο, δεν κουράζει τους θεατές. Αξίζει μνεία στα σκηνικά της παράστασης που υπογράφει η Μαίρη Τσαγκάρη και στα κοστούμια που υπογράφει η Παναγιώτα Κοκκορού. Και τα δύο βοηθάνε καθοριστικά στη δημιουργία της κατάλληλης ατμόσφαιρας επί σκηνής, παραπέμποντας στην περίφημη ταινία.

Το μουσικό σκέλος της παράστασης υποστηρίζει με τις ενορχηστρώσεις του ο Γιάννης Αντωνόπουλος, ενώ τις χορογραφίες έχει αναλάβει η Άννα Αθανασιάδη. Άλλοι δύο παράγοντες που οδηγούν στην αρτιότερη παρουσίαση του γνωστού μιούζικαλ στη σκηνή του Ράδιο Σίτυ. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει κι εδώ όπως και στην ταινία η ομάδα των 7 παιδιών του πλοιάρχου Φον Τραπ (παιδιά και έφηβοι) για τα οποία έγινε εκτενής και απαιτητική οντισιόν. Πραγματικά η επιλογή τους ευτυχής με όλα τα παιδιά να ενθουσιάζουν το κοινό -η Λιζλ (εντυπωσιακή στη φωνή και στην κίνηση η νεαρή ηθοποιός Άννα Φιλιππάκη -θα τη βρούμε ξανά μπροστά μας στο μέλλον), η Μπριγκίτα, η Γκρέτελ και τα άλλα παιδιά έχουν μέλλον…

Η παράσταση συνεχίζεται κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στο Ράδιο Σίτυ.

ΕΔΩ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ