ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΡΩΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΠΑΝΤΑ! Ο Θωμάς Κοροβίνης στην Έλενα Αρτζανίδου [helenarzan@gmail.com]!
1.Ποιό είναι το στίγμα του τελευταίου σας βιβλίου; / ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟ “ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΡΟΥΣΜΑ- Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ» ΑΠΟΤΟΛΜΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΗΡΩΑ ΜΟΥ. ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΥΤΟΑΦΗΓΗΣΗ, ΟΠΟΥ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΗΝ ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ. Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΤΗΝ ΓΝΩΣΤΗ ΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΕΙ. ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΕΖΟΓΡΑΦΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ: ΠΡΩΤΟ, Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΔΙΑΚΟΠΤΕΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΘΕΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ, ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΩΔΗ ΓΡΑΜΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΠΑΡΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΟΔΙΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ. ΔΕΥΤΕΡΟ, ΑΠΟΠΕΙΡΑΤΑΙ ΝΑ ΔΕΣΕΙ ΑΡΜΟΝΙΚΑ ΤΗΝ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗ ΘΕΣΗ, ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ.
2.Πείτε μας πέντε λόγους για να το διαβάσουν οι αναγνώστες / 1.ΑΞΙΖΕΙ ΝΑΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΑΦΗΓΗΜΑΤΟΣ. 2. ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ, ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΟ ΚΥΡΙΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ Α.Π. 3. ΝΑ ΔΕΙ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ ΣΑ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΕΡΙΠΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΕΝΟΣ ΑΠΟ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΗΡΩΕΣ. 4. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ΝΑ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ. 5. ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΑΛΛΑΣΟΝΤΑΙ ΑΝΕΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ.
3.Τι είναι για σας η Κωνσταντινούπολη; / Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΡΟΙΚΑ ΜΟΥ. ΚΑΙ ΕΚΑΤΟ ΖΩΕΣ ΝΑ ΜΟΥ ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΝ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΑ ΝΑ ΔΩΣΩ ΟΣΑ ΘΕΛΩ ΑΝΤΛΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΗΣΑΥΡΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΜΑΖΕΨΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΣΑ ΝΑ ΕΧΩ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΚΑΙ ΖΗΣΕΙ ΕΚΕΙ ΣΕ ΜΙΑΝ ΕΠΟΧΗ ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΗ, ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗ, ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΟΥ Μ’ ΑΥΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ.
4.Που νιώθετε περισσότερο πως ανήκετε, στη συγγραφή ή στη μουσική; / ΑΝΗΚΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΣΥΓΓΡΑΦΗ, ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΩ, ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΑΝ ΦΑΡΜΑΚΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΜΟΥ.
5. «Ο γύρος του θανάτου» (εκδόσεις Άγρα), σας χάρισε ένα Κρατικό Βραβείο το 2011.Τι σημαίνει αυτή η βράβευση για σας; / ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΤΟ ΧΑΡΗΚΑ ΠΟΛΥ, ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΤΩΣΗΣ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΣΜΕΥΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΚΡΙΘΕΝΤΑ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΨΗΛΑ ΤΟΝ ΑΜΑΝΕ, ΑΛΛΙΩΣ ΚΑΗΚΕ. ΕΞΑΛΛΟΥ Η ΠΡΑΞΗ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΑΡΚΕΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΓΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΙΜΗΘΕΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΞΙΖΑΝ, -ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΤΟΥΣ ΦΥΣΙΚΑ- ΕΝΩ ΑΛΛΑ -ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ- ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΣΤΟ ΝΤΟΥΚΟΥ Ή ΔΕΝ ΠΡΟΚΡΙΘΗΚΑΝ ΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΑΞΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ…
6.Πείτε μας τρία πράγματα που σας θυμώνουν και τρία που θα θέλατε αμέσως να αλλάξετε στην εποχή μας. / ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΥΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣΟΥΣΑΜΕ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΚΑΡΤΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ -ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΚΑΝΑΜΕ ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ- ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΙΤΟΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΖΕ ΕΝΩ ΕΣΚΑΒΕ ΤΟΝ ΛΑΚΚΟ ΜΑΣ ΩΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ. ΜΕ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΚΟΜΠΕΛΕΞΑΡΙΣΤΟ, ΕΝΩ ΕΙΝΑΙ ΒΑΘΥΤΑΤΑ, ΚΑΙ ΑΡΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ- ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ. ΘΥΜΩΝΩ ΜΕ ΤΑ ΝΕΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ -ΠΑΡΑ ΤΑ ΠΟΙΚΙΛΑ ΑΛΛΟΘΙ- ΜΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΖΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΚΟΙΜΙΣΜΕΝΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΑΣ ΡΙΧΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝΑΘΕΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΣ Σ’ ΕΚΕΙΝΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ. ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΜΕΧΡΙ ΧΘΕΣ ΑΡΚΟΥΝΤΑΝ ΣΤΟ ΝΑ ΡΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΣΦΑΛΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ. ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΙΚΟ, ΜΑ Ο ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΕΙΧΕ ΕΝΔΩΣΕΙ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΓΟΝΑΤΙΣΕΙ Η ΦΤΩΧΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.
7.Ποιο από τα βιβλία που έχετε διαβάσει θα θέλατε να το είχατε γράψει εσείς; Γιατί; / ΖΗΛΕΥΩ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΘΙΑΣ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΦΕΡΕΙ ΜΕ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ Η ΗΡΩΙΔΑ ΤΟΥ ΡΙΤΣΟΥ ΣΤΗΝ “ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ”, ΤΗΝ ΕΠΟΠΟΙΊΑ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ ΟΠΩΣ ΣΥΣΤΗΝΕΤΑΙ ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΣΤΟ “ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ” ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ. ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΟΥΙΛΛΙΑΜ ΜΠΛΕΪΚ ΣΤΟΥΣ “ΓΑΜΟΥΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ”. ΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΜΙΑ ΚΡΗΤΙΚΗ
ΡΙΜΑ, ΟΠΩΣ: “ΕΙΜΑΙ ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΙ ΑΣΚΗΜΟΣ ΚΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΕΝ ΑΡΕΣΩ ΜΑ ΔΕ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΔΕΧΤΩ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΠΕΣΩ”. Ή ΤΟ “ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΡΑΔΥ ΜΟΥ” ΤΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. ΜΑ ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΕΚΤΟΣ ΑΠ’ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑ. ΕΧΩ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΟΥ ΑΥΤΟΔΙΔΑΚΤΟΥ, ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΣΕΦΕΡΗΣ. ΕΞΑΛΛΟΥ ΕΧΩ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΟΙ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΜΟΥ ΝΑ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ Η ΚΑΘΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΟΙΑΖΩ ΚΑΝΕΝΟΣ.
8.Πείτε μια φράση που σας τρομάζει περισσότερο. / “Σ’ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ”…
9.Τι δεν μπορείτε με τίποτε να αποχωριστείτε; / ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΙΣΤΩ ΠΟΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΩΣΜΕΝΟ ΑΚΡΟΚΕΡΑΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΟΥ, ΤΟΥ ΖΑΠΠΕΙΟΥ ΠΑΘΕΝΑΓΩΓΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.
10.Υπάρχει κάτι καινούργιο που γράφετε; / ΤΟ ΠΟΛΥ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΚΔΟΘΕΙ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ “΄55”. ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΣΑΣ ΠΟΥ ΔΙΑΤΡΕΧΕΙ ΟΛΟ ΤΟΝ 2Οο ΑΙΩΝΑ ΞΕΔΙΠΛΩΝΕΤΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΓΚΡΟΜ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1955.
11.Ένα σχόλιο για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα σήμερα… / ΟΙ ΘΕΟΙ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥΣ. ΚΑΙ Η ΛΑΟΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ.
ΟΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Το πεζογράφημα Το αγγελόκρουσμα ‒ Η τελευταία νύχτα του κυρ-Αλέξανδρου του Θωμά Κοροβίνη είναι μια αυτοαφήγηση που ξεκινάει την επομένη της Πρωτοχρονιάς του 1911, όταν ο κυρ-Αλέξανδρος αρχίζει να εκμετρεί το ζην, παρακολουθεί όλη τη δοκιμασία του χαροπατημένου και κορυφώνεται δύο νύχτες μετά για να καταλήξει στο «θαύμα» του τέλους αυτού του ανεπανάληπτου θνητού, που έχει αυτοσυστηθεί ως «ξένος του κόσμου και της σαρκός», και ο οποίος παραδίνει την ψυχή του και μας αποχαιρετά κλείνοντας με το ίδιο του το χέρι τα μάτια του.
O Θωμάς Κοροβίνης, φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση, έζησε για μια οχταετία στην Κωνσταντινούπολη. Εδώ και χρόνια ερευνά πτυχές του ελληνικού και του τουρκικού λαϊκού πολιτισμού καθώς και τις σχέσεις μεταξύ τους. Συνεργάζεται με διάφορα περιοδικά πολιτιστικού προσανατολισμού. Έγραψε τα βιβλία: Τουρκικές παροιμίες, Κανάλ ντ’ Αμούρ, Τα πρόσωπα της Σωτηρίας Μπέλλου, Φαχισέ Τσίκα, Σκανδαλιστικές και βωμολοχικές ελληνικές παροιμίες, Κωνσταντινούπολη – Λογοτεχνική ανθολογία, Τούρκοι ποιητές υμνούν την Κωνσταντινούπολη, Ο Μάρκος στο χαρέμι, Το χτικιό της Άνω Τούμπας, Τρία ζεϊμπέκικα και ένα ποίημα για τον Γιώργο Κούδα, Οι Ασίκηδες ‒ Εισαγωγή και ανθολογία της τουρκικής λαϊκής ποίησης από τον 13ο αιώνα μέχρι σήμερα, Οι Ζεϊμπέκοι της Μικράς Ασίας, Αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδη, Θεσσαλονίκη 2005 – Ρεπορτάζ – Στον αδελφό Γιώργο Ιωάννου πού λείπει 20 χρόνια στην καταπακτή, Σμύρνη, μια πόλη στην λογοτεχνία, Όμορφη Νύχτα ‒ Χρονογραφία-μυθιστόρημα για 20 χρόνια λαϊκού τραγουδιού στη Θεσσαλονίκη [1985-2005], Ο Καραγκιόζης λαϊκός τραγουδιστής, Ο γύρος του θανάτου, Θεσσαλονίκη 1912-2012 ‒ Μέσα στα στενά σου τα σοκάκια. Για το μυθιστόρημα Ο γύρος του θανάτου τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2011. Είναι συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής λαϊκών τραγουδιών. Δισκογραφία: Από έβενο κι αχάτη, Φουζουλή: Λεϊλά και Μετζνούν, Τακίμια, Το Κελί. Συχνά παρουσιάζει συναυλίες με το δικό του ρεπερτόριο ή με θέματα του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού.
