Μπορούμε να καταδικάζουμε την βία όσο θέλουμε. Δεν θα την σταματήσουμε όμως με την καταδίκη. Πρέπει να κάνουμε κάτι για να διορθώσουμε τις συνθήκες που την προκαλούν.
Ο ακροδεξιός και ο ακροαριστερός για να χτυπήσουν τον μετανάστη ή να ρίξουν μολότοφ σε τράπεζα γεμάτη ανθρώπους σημαίνει ότι είναι θυμωμένοι με την κοινωνία και με τον εαυτό τους και τα ρίχνουν σε όποιον μπορούν για να ξεσπάσουν.
Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να είναι χαμηλής κοινωνικής μόρφωση ή ακόμα και καθυστερημένοι, ή το αντίθετο μορφωμένα άτομα με σχιζοφρενική όμως συμπεριφορά. Γιατί πως αλλιώς να χαρακτηρίσεις κάποιον που του φταίει ο μελαψός, όχι γιατί ξέρει ότι εγκλημάτησε, αλλά γιατί έχει… μελανίνη; Και πως αλλιώς να χαρακτηρίσεις κάποιον που του φταίει αυτός που φοράει κουστούμι;
Τι διαφορά νομίζεται έχουν οι άκρα αριστεροί από τους άκρα δεξιούς; Μόνο το που κατευθύνουν την οργή τους. Σε κάθε περίπτωση την πληρώνουν 100 αθώοι για κάθε έναν… “ένοχο”!
Η λύση δεν είναι η βία. Ποτέ δεν ήταν. Η βία φέρνει μόνο βία. Πρέπει λοιπόν να βρεθούν εναλλακτικές. Πρέπει να επαναφέρουμε το αίσθημα ασφάλειας. Να δώσουμε πίσω την αξιοπρέπεια στις οικογένειες με όλα τα μέλη της άνεργα. Αυτά δεν θα γίνουνε με τα ημίμετρα που μας υπόσχονται τα κόμματα της αριστεράς ή της δεξιάς ή της… άκρας κατάστασης. Χρειάζεται δουλειά σε τοπικό, εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο. Σοβαρές μεταρρυθμίσεις. Περισσότερη συμμετοχή του κόσμου.
Αυτές οι εκλογές που έρχονται είναι φορτισμένες, αλλά είναι και η τελευταία μας ευκαιρία να κάνουμε κάτι σοβαρό. Διαφορετικά χαθήκαμε. Βρείτε όχι αυτόν που υπόσχεται εύκολες λύσεις, αλλά αυτόν που υπόσχεται να αλλάξει το σημερινό σύστημα. Το μέλλον των παιδιών μας δεν είναι οι λέξεις ευρώ-δραχμή ή μνημόνιο-αντιμνημόνιο. Το μέλλον των παιδιών μας θα εξασφαλιστεί μόνο αν σταματήσουμε να τους το κλέβουμε όπως κάνουμε τώρα.
ΠΗΓΗ: www.vaspersview.blogspot.gr
