Του Σταύρου Λυγερού
Την παράσταση κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Νταβούτογλου κέρδισε η δήλωσή του για «ελεύθερο» Αιγαίο, η οποία αποδόθηκε σε μεταφραστικό λάθος, αλλά, όπως συνήθως, η ουσία βρίσκεται αλλού. Δεν χρειάζεται να εγκύψουμε σ’ αυτή τη δήλωση για να μάθουμε τις τουρκικές προθέσεις. Η Αγκυρα προβάλλει συνεχώς και ξεκάθαρα τις θέσεις της και φροντίζει να τις συνοδεύει με πράξεις.
Η ρητορική του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών είναι κλασικό δείγμα δημόσιας διπλωματίας. Δεν μπερδεύει την εξωτερική πολιτική με τις δημόσιες σχέσεις. Ξέρει, όμως, να χρησιμοποιεί τις δημόσιες σχέσεις και τα ρητορικά ανοίγματα για να υπηρετήσει τη στρατηγική του. Ο Νταβούτογλου προσπαθεί να πείσει την ελληνική κοινή γνώμη ότι η Τουρκία όχι μόνο δεν απειλεί την Ελλάδα, αλλά και εργάζεται για να απαλλάξει τις διμερείς σχέσεις από προκαταλήψεις του παρελθόντος.
Για να διαλύσει τις ελληνικές επιφυλάξεις και να εντάξει την Αθήνα στη στρατηγική του, επιστρατεύει το δέλεαρ ενός κοινού ρόλου στην ευρύτερη περιοχή. Η νεοοθωμανική στρατηγική χρησιμοποιεί τακτικές ήπιας ισχύος, με στόχο να ρυμουλκήσει την Ελλάδα σε τροχιά δορυφοροποίησης. Ετσι, ενώ η τουρκική διπλωματία καλλιεργεί ένα κλίμα διευθέτησης, δεν εγκαταλείπει τις πάγιες επεκτατικές θέσεις και τις προκλητικές πρακτικές της.
μέσω kathimerini.gr
