ΑΠΟΡΙΕΣ / Η Έφη Αθανασιάδου – Ταμπουρή εκθέτει τη ζωγραφική της δουλειά με τίτλο «…με χέρια και μαχαίρια» στην αίθουσα τέχνης “ρώ” (Ρωμανού 5, έναντι Λευκού Πύργου – εγκαίνια την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, στις 8 το βράδυ), και απαντά στις «50 Απορίες του Freethinker» (επιμέλεια: Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος) / Μετά από μια καριέρα στον επιχειρηματικό χώρο της Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στον χώρο του έτοιμου ενδύματος, ασχολήθηκα ερασιτεχνικά με τη συγγραφή μυθιστορημάτων. Το μυθιστόρημά μου “Τα Δέντρα των Φιλιών” κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Διώνη, ενώ “Τα Πουλιά του Μαϊκόπ”, το δεύτερο μυθιστόρημα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Λιβάνη. Με έντονη την ανάγκη έκφρασης και δημιουργίας, σε μια άλλη ηλικία πλέον, στα 70 μου χρόνια, άρχισα να εξερευνώ ένα ακόμη εκφραστικό μέσο, αυτό της ζωγραφικής. Ερασιτεχνικά και αυτοδίδακτα.
Καφέ ή τσάι; / … και τα δύο τα πίνω ευχάριστα- Πρωινή συνήθεια / … να αγναντεύω τις πλαγιές με τις ελιές από το παράθυρό μου.
- Δεν θα ήθελα να είμαι / … ποτέ αδιάφορη στον πόνο του οποιουδήποτε άλλου.
- Δεν αλλάζω με τίποτε / … τη λατρεία μου για τα ζώα.
- Θαυμάζω / τον Γκάντι για τον αναίμακτο αγώνα του.
- Αγαπημένη μου γωνιά / … σε μια παλιά δερμάτινη πολυθρόνα της μητέρας μου. Εκεί που άφησε την τελευταία της πνοή…
- Αγαπημένο μαγαζί / … δεν έχω. Μου είναι αδιάφορα όλα.
- Η μυρωδιά που με τρελαίνει / … αυτή του νεογέννητου μωρού.
- Η πρώτη μου ανάμνηση / … δυόμιση χρονών, που επέβαινα με τη μητέρα μου σε φορτηγό δημόσιας χρήσης, το οποίο πάτησε νάρκη…
- Η τελευταία φορά που ντράπηκα ήταν… / … ντρέπομαι και πονάω για ό,τι συμβαίνει με το μεταναστευτικό…
- Αγαπημένος τόπος / … το σπίτι μου. Είμαι άκρως μοναχική…
- Απόδραση είναι / … η διαφυγή από την πραγματικότητα.
- Το ανεκπλήρωτο που με σημαδεύει / … να είχα την υγεία μου να ταξιδέψω τον κόσμο.
- Η στιγμή που με άλλαξε για πάντα / … οι γέννες των παιδιών μου. Στο «τώρα» οι γέννες των εγγονιών μου.
- Ήρωάς μου είναι / … ένα παιδί – επαίτης ειδικών αναγκών που έχει ιδρύσει ένα σύλλογο προστασίας ατόμων με ειδικές ανάγκες και έχει σταματήσει την επαιτεία. Είναι πλέον πρωταθλητής παραολυμπιακών αγώνων στην κολύμβηση.
- Με τρομάζει / … η πολιτική.
- Πιστεύω εις / … στη θετική, συμπαντική ενέργεια.
- Πατρικό σπίτι / … ούσα γεννημένη σε φτώχεια, … πατρικό σπίτι δεν υπήρχε ως ιδιοκτησία…
- Το χωριό μου / Αλώνια Πιερίας
- Φιλία εστί / … πολύτιμο αγαθό.
- Ευτυχία / … πολύτιμο, σπάνιο αγαθό…
- Επιτυχία /… το ναρκωτικό της ζωής.
- Ωριμότητα /… ακόμη προσπαθώ να την κατακτήσω.
- Τις νύχτες ονειρεύομαι / … την ειρήνη.
- Πατρίδα / … μια γενικευμένη έννοια, γιατί όπου ζεις εκεί γαλουχήσαι.
- Ελευθερία είναι / … να ανοίγεις το «παράθυρο» και να φωνάζεις τις ιδέες σου χωρίς να σε περιμαζεύει κάνεις.
- Αγαπημένο τραγούδι / … “Les feuilles mortes” από τον Yves Montand.
- Αγαπημένο βιβλίο / … «Ο γέρος και η θάλασσα» του Χεμινγουέι
- Αγαπημένος ζωγράφος /… ο Θεόφιλος.
- Αγαπημένη ταινία / … «Η Κλέφτρα των βιβλίων»
- Ελληνικότητα / … το φιλότιμο.
- Αγαπημένη πόλη / Μιλάνο
- Αγαπημένο νησί / Σκόπελος
- Μου λείπει στην πόλη / … η καθαριότητα.
- Λιτός βίος θα πει… / … έχω ζήσει τη φτώχεια, ούσα παιδί προσφύγων από τον Πόντο. Τι να λέμε για λιτό βίο…
- Πολιτική στα χρόνια της κρίσης / … ουτοπία τα «πιστεύω» μου.
- Τέχνη στα χρόνια της κρίσης / … η Τέχνη είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να βγούμε από την κρίση.
- Μένουμε Ελλάδα ή φεύγουμε; / … είμαι 70 χρονών, μου είναι δύσκολο να απαντήσω. Όμως εάν ήμουν νέα, ίσως και να είχα φύγει εκτός…
- Θέλω μια Ευρώπη που / … να ανταποκρίνεται στις υπεσχημένες αξίες της ευρωπαϊκής ένωσης.
- Αντίσταση στην κρίση / … με ανθρωπιά.
- Το μήνυμα στους πολιτικούς / … να μιλήσουν τη γλώσσα της αλήθειας και της αλληλεγγύης.
- Το μήνυμα στον κόσμο / … είμαστε μια αλυσίδα. Κανένας κρίκος της να μη φοβάται.
- Η παρήγορη σκέψη; / η ματιά των εγγονιών μου.
- Η θετική σκέψη; / … μου την «έκλεψαν» προ πολλού.
- Κάνω like / … δεν ασχολούμαι με like…
- Η ζωή μου με 6 λέξεις… / … κουράστηκα…
Θέλω να σε πω κάτι ακόμη… / «… με χέρια και μαχαίρια» τιτλοφορείται η έκθεση ζωγραφικής, που εγκαινιάζεται στην αίθουσα τέχνης «ρώ» την Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015 και θα διαρκέσει από τις 11-22 Νοεμβρίου 2015. Στο συγκεκριμένο έργο αναφέρεται η ιστορικός τέχνης, Συραγώ Τσιάρα: «Πορτρέτα και νεκρές φύσεις είναι τα θέματα που προτιμά. Ο τρόπος που ζωγραφίζει παραπέμπει σε παιδική χειρονομιακή γραφή, μια απελευθερωμένη σωματική διαδικασία στην οποία συμμετέχει ολόκληρη. Το τελικό αποτέλεσμα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, τόσο για την επιλογή των χρωμάτων, το μέγεθος των έργων, τις σχέσεις που δημιουργούνται ανάμεσα στους όγκους, όσο και για την ιδιαίτερη επικοινωνία των πορτρέτων με τον θεατή: τα πρόσωπα λειτουργούν ως κενές οθόνες καθώς τα χαρακτηριστικά τους απουσιάζουν στις περισσότερες περιπτώσεις, σε αντίθεση με τις διακοσμητικές λεπτομέρειες που τονίζονται. Έτσι ο θεατής έχει τη δυνατότητα της οικειοποίησης και της προβολής προσωπικών σκέψεων ή συναισθημάτων».
