Δηλώσεις συντελεστών της παράστασης «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τενεσί Ουίλιαμς στη συνέντευξη Τύπου
Για μια υπερπαραγωγή με προβολές, φιλμ και εναλλασσόμενα σκηνικά έκανε λόγο ο σκηνοθέτης του έργου «Το Γλυκό Πουλί Της Νιότης» του Τενεσί Ουίλιαμς, Βασίλης Νικολαΐδης τονίζοντας ότι αυτή η παράσταση μόνο στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος θα μπορούσε να ανέβει. «Δεν υπάρχουν φαντάσματα στην παράσταση. Η δομή του έργου είναι τόσο περίεργη που μόνο στη σκηνή του ΚΘΒΕ κατάφερε να ξετυλιχθεί… Ψάξαμε να βρούμε το μεδούλι και δουλέψαμε επάνω σε αυτό» τόνισε ο κ. Νικολαΐδης στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου που δόθηκε σήμερα για τη νέα παραγωγή του ΚΘΒΕ, που θα κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή στις 21/ 02/2014 στο Βασιλικό Θέατρο.
Ενθουσιασμένος για την παράσταση, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής Γιάννης Βούρος παρομοίασε τους συνεργάτες του με βέλη που ο καθένας θα ήθελε να έχει στη φαρέτρα του, λέγοντας ότι «καλύτερο καστ δεν θα μπορούσα να έχω. Οι ηθοποιοί, οι συντελεστές, το ίδιο το έργο του Ουίλιαμς, με κάνουν να αισθάνομαι πραγματικά περήφανος και συνεπής απέναντι στις επιταγές του θεάτρου, στις προσδοκίες του κοινού και το δικό μου όραμα».
Σεβασμός, χαρά, τιμή, τύχη… είναι τα συναισθήματα που αποκάλυψε ότι ένιωσε η ηθοποιός Κοραλία Καράντη περιγράφοντας τη συνεργασία της με το ΚΘΒΕ και τους συνεργάτες της. «Υποδύομαι τη σούπερ σταρ εκείνης της εποχής, στα μέτρα όμως του 2014. Αυτό είναι δουλειά του Βασίλη Νικολαΐδη, ο οποίος με βοήθησε πολύ να εμβαθύνω στο ρόλο της πρωταγωνίστριας μέσα από μια άλλη και ξεχωριστή οπτική. Είμαι πολύ χαρούμενη που βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη με έναν ρόλο που κάθε γυναίκα ηθοποιός θα ήθελε να παίξει. Ευχαριστώ θερμά τον Γιάννη Βούρο για την εμπιστοσύνη που μου δείχνει», επισήμανε η κ. Καράντη.
Μια πραγματικότητα που ούτε στα πιο τρελά του όνειρα δεν πίστευε ότι θα ζήσει, δήλωσε ότι βιώνει ο ηθοποιός Μέμος Μπεγνής. Με τον ρόλο του Τσανς Ουέην, όπως αποκάλυψε, αρχικά τρόμαξε και στην πορεία κατάφερε να απογειωθεί καλλιτεχνικά. Συγκεκριμένα διευκρίνισε ότι «νοιώθω ασφαλής πλαισιωμένος από ανθρώπους που με στηρίζουν με την διδασκαλία και την αγάπη τους. Ο Τσανς Ουέην είναι ένας ρόλος- πρόκληση για κάθε ηθοποιό που δεν πίστευα ότι θα παίξω ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα. Στην αρχή τρόμαξα με τη δυσκολία του ρόλου. Στη συνέχεια πορεύτηκα χέρι – χέρι σα μαθητής με τον σκηνοθέτη, ψάχνοντας, διαβάζοντας ακόμη και εφευρίσκοντας στοιχεία του ρόλου. Ανυπομονώ να ανέβω στη σκηνή αυτού του υπέροχου θεάτρου».
Με το χιούμορ που τον χαρακτηρίζει, ο σκηνογράφος ενδυματολόγος Γιάννης Μετζικώφ εξομολογήθηκε ότι «μαρτύρησε» για το αποτέλεσμα που θα απολαύσουν οι θεατρόφιλοι, αφού κατάφερε να κινηθεί σύμφωνα με τις οδηγίες του κ. Βούρου, να δημιουργήσει ένα θέαμα υψηλών προδιαγραφών στα κοστούμια και τα σκηνικά, αλλά να μην ανεβάσει το μπάτζετ. «Ένιωσα ευτυχής πολλές φορές στη διαδρομή που κάναμε για να φτάσουμε σε αυτό το αποτέλεσμα. Θυμήθηκα παλιές εποχές, εικόνες από την μαμά μου και τη φινέτσα των γυναικών εκείνης εποχής, αρώματα, υφάσματα και αξεσουάρ που δίνουν άλλη αίγλη στο Γλυκό Πουλί Της Νιότης», κατέληξε ο κ. Μετζικώφ.
Σε κλίμα συνεργασίας και ψυχικής ανάτασης για τους ίδιους, κινήθηκαν με τις δηλώσεις τους και οι υπόλοιποι ηθοποιοί οι οποίοι είχαν κοινό σημείο αναφοράς: το προσωπικό τους δέσιμο με τους ρόλους τους και τα μέλη του θιάσου.
Ο Δημήτρης Κολοβός, είπε «δεν χρειάστηκε να ταξιδέψω πίσω στο χρόνο για να βρω στοιχεία για τον ρόλο που ερμηνεύω στην παράσταση, κοίταξα απλά γύρω μου. Ο Μπος Φίνλεϋ, πολιτικός παράγοντας στο Σαιντ Κλάουντ, είναι ένας πολυδιάστατος ρόλος που κάθε ηθοποιός θα ήθελε να παίξει».
Η Θάλεια Σκαρλάτου δήλωσε ότι στην παράσταση ζει «σε έναν δικό της κόσμο» και εξήγησε τους λόγους, υπογραμμίζοντας ότι «από παιδάκι ταυτιζόμουν με τους “loosers”, τους χαμένους, τους απογοητευμένους. Η Νόνι είναι μια ρομαντική γεροντόρη, η οποία πιστεύει στον έρωτα αλλά ζει σε ένα σκληρό και βίαιο κόσμο».
Η Iφιγένεια Δεληγιαννίδη, η αλλιώς η ερωμένη του Μπος Φίνλεϋ εστίασε στην επαφή της με τους συναδέλφους της λέγοντας ότι «είναι χαρά για κάθε ηθοποιό να συνδιαλέγεται και να αποτελεί μέρος μιας τέτοιας παράστασης. Αισθάνομαι σα να είμαι μέλος μιας οικογένειας και αυτό είναι μαγεία».
