Γράφει η Έλενα Αρτζανίδου
Θεσσαλονίκη πόλη του Βορρά.
Πόλη που μεταλλάσσεται, μεταμορφώνεται από το το τίποτε και το πολύ.
Θεσσαλονίκη πόλη μελαγχολική όταν την επισκέπτεται ο Βαρδάρης.
Πόλη που μοσχοβολά όταν ανθίζουν τα γιασεμιά της.
Πόλη με τις ομορφιές της από τα Κάστρα, στη Μοριχόβου και από τη Τούμπα στην Καλαμαριά και πίσω στο Λιμάνι..
Πόλη ανάσα σαν περπατάς δίπλα στη θάλασσα.
Πόλη που ξενυχτά με το τίποτε και τότε είναι που κάτι νέο φέρνει.
Πόλη του Φεστιβάλ, με ντόπιους και επισκέπτες να φλερτάρουν σε ρυθμούς Φεστιβαλικούς, από το λιμάνι ως την πλατεία Αριστοτέλους πεζοί περιπατητές ρουφούν τα χρώματα της.
Πόλη του Κρατικού Θεάτρου που βάζει τους ντόπιους στο παιχνίδι του σανιδιού.
Πόλη με ανταμώματα κάθε λογής κουλτούρας.
Θεσσαλονίκη, πολύβουη και ζωντανή από το Σταθμό μέχρι το Μέγαρο και από το Καραμπουρνάκι στα Λουλουδάδικα.
Θεσσαλονίκη πόλη μου σου πρέπει το νέο, το δημιουργικό και όταν δε μιζεριάζεις, όπως τούτες τις μέρες, μεταμορφώνεσαι και μας εκπλήσσεις.
Θεσσαλονίκη, μάνα μου γλυκιά, Θεσσαλονίκη.
