Γιατί δέχεται η κοινωνία το χυδαίο και ευτελές τραγούδι; Η TV γιατί το προβάλλει;

0
551

Του Χρήστου Κολοβού

Σε μια περίοδο γενικευμένης κρίσης, όπου τίποτα πλέον δεν είναι δεδομένο, το τραγούδι καλείται να παίξει τον ρόλο του… να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων να υψώσει ανάστημα, να αντισταθεί στο χυδαίο… κοινώς να προτείνει πράγματα και διαδρομές και να υψώσει ανάχωμα στην γελοιότητα και την ευτέλεια της εποχής.

Στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού υπήρχε πάντα η απέναντι πλευρά δηλαδή το καλό και το κακό τραγούδι. Κάνοντας μια βουτιά στο παρελθόν βλέπουμε πως όταν  το ρεμπέτικο άκμαζε με τον Τσιτσάνη και τον Βαμβακάρη, στον αντίποδα υπήρχαν τα ανεκδιήγητα αρχοντορεμπέτικα και οι αθηναϊκές καντάδες, συνέχεια των γερμανικών βαλς της κατοχής (πλην ΑΤΤΙΚ και κάποιων άλλων εξαιρέσεων).

Στην δεκαετία του ’60, όταν άρχισε το ελληνικό τραγούδι να παίρνει σάρκα και οστά με τους Θεοδωράκη –Χατζιδάκι, από την άλλη μεριά υπήρχε ο Φλωρινιώτης και ο Κοινούσης… ο περισσότερος κόσμος, βέβαια, εκείνη την εποχή αντιμετώπιζε αυτού του είδους τους καλλιτέχνες με αδιαφορία, θεωρώντας τους γραφικούς… και έτσι ήταν. Το όραμα για μια καλύτερη ζωή δεν άφηνε και πολλά περιθώρια σε εύπεπτα τραγούδια που άγγιζαν τα όρια του γελοίου.

Θέλω να πω ότι σε κάθε δύσκολη περίοδο που βιώναμε στην Ελλάδα, το τραγούδι και, μάλιστα, οι καλές πλευρές του ήταν το στήριγμα και η φωνή κάθε Έλληνα. Νομίζω οτι αυτός ο τόπος πορεύθηκε με την φωνή του Καζαντζίδη, του Μπιθικώτση και με τις δημιουργίες του Μίκη, τουΧατζιδάκι και του Τσιτσάνη.

Σήμερα το γραφικό τείνει να γίνει θεσμός, κυριαρχεί και κανείς δεν επαναστατεί. Η κοινωνία, πλέον, δέχεται αδιαμαρτύρητα και παθητικά τα πάντα. Δεν αντιδρά, δεν θυμώνει, δεν οργίζεται. Δεν υπάρχει κανάλι τηλεόρασης που να μην προβάλλει το ευτελές, το χυδαίο πλην ελαχίστων εξαιρέσεων….μόνο κάποια ραδιόφωνα προσπαθούν και σώζουν κάπως τα προσχήματα

ΥΓ1 Μη μου πείτε ως επιχείρημα ότι σήμερα δεν υπάρχουν δημιουργοί του ίδιου διαμετρήματος για να καλύψουν το δυσαναπλήρωτο κενό του ελληνικού τραγουδιού. Σας πληροφορώ ότι τηρουμένων των αναλογιών δημιουργοί υπάρχουν… Ποιος, όμως, θα τους ανακαλύψει;

 

ΥΓ2 Αυτό το άθλιο πανηγύρι της Eurovision με τα λεφτά του Έλληνα φορολογούμενου πότε θα τελειώσει; Γιατί αυτή η εμμονή; Γιατί πρέπει να προβάλλουμε ως χώρα ό,τι σκουπίδι διαθέτουμε;

ΠΗΓΗ www.aixmi.gr

Προηγούμενο άρθρο“Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα” στο θέατρο Αριστοτέλειον
Επόμενο άρθροΆνοιξε αυλαία: Ο ύπνος του δικαίου
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.