Στο πλαίσιο των εικαστικών δράσεων του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2013, η βραβευμένη συνθέτρια Γεωργία Σπυροπούλου παρουσιάζει την εγκατάσταση βίντεο & ήχου με τίτλο ‘Ηχογεωγραφία’ (Geografia Sonora) και με θέμα τη Μεσόγειο θάλασσα και τους ήχους της.
Ο συνδυασμός εικόνας και ήχου γίνεται κάθε φορά σε πραγματικό χρόνο από ένα ειδικά σχεδιασμένο πρόγραμμα. Η εγκατάσταση είναι ταυτόχρονα ένας χώρος ενατένισης, μια πρωτογενής εμπειρία περιπλάνησης στην εικόνα, το φως και τη μουσική. Η Σπυροπούλου, που ζει και εργάζεται στο Παρίσι, εκπροσώπησε την Ελλάδα με την ‘Geografia Sonora‘ στη «Μασσαλία 2013, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης».
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ & ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ 2013
01.06.13 – 17.07.13
Πειραιώς 260, Αθήνα
(Μικρή Αποθήκη)
Καθημερινά : 7pm – 8.45pm
Είσοδος ελεύθερη
Γεωργία Σπυροπούλου
«Ηχογεωγραφία»
(Geografia Sonora)
Sound–video installation
«Αν μπορούσε κανείς να εκτοξευθεί έξω από την γη, και μπορούσε να πετάξει στο διάστημα, κι αν ο ήχος μεταδίδονταν τόσο μακριά, ή αν το αυτί είχε τις ιδιότητες μιας υπερ-μηχανής, θα άκουγε κανείς έναν συνολικό ήχο, το ηχητικό αποτύπωμα της γης – ένα θόρυβο που θα αποτελούνταν απ’ όλους τους γήινους ήχους, ανθρώπινους, ζωικούς, μηχανικούς, φυσικούς. Κι αν μπορούσε το αυτί να ζουμάρει σε μια περιοχή, θα άκουγε το ηχητικό αποτύπωμα αυτής της περιοχής. Κι αν μπορούσε να ζουμάρει κι άλλο θα μπορούσε να ακούσει οικογένειες ήχων ή και ήχους μεμονωμένους. Αυτή είναι η “Ηχογεωγραφία”: μια πτήση, ένα ταξίδι, ένα φανταστικό ζουμ στη Μεσόγειο, τις χώρες της και τους ήχους τους ». ΓΣ
Αφιερωμένο στη «μικρή στεριά»
Σύνοψη
Η Ηχογεωγραφία είναι μια εγκατάσταση βίντεο και ήχου με θέμα τη θάλασσα. Είναι ένας φανταστικός ηχητικός « αστερισμός », ένας « χορός » από φωνές, ηχητικά σήματα, ήχους φυσικούς και μηχανικούς από τις χώρες που « ακουμπούν » στη Μεσόγειο. Οι μικρο-μεταμορφώσεις της εικόνας και η ανασύνθεση του ηχητικού τοπίου δημιουργείται σε πραγματικό χρόνο επ’ άπειρον μέσω υπολογιστή – δεν υπάρχει καθορισμένη διάρκεια, αρχή ή τέλος.
Το βίντεο είναι μιά θάλασσα σε συνεχή κίνηση που στραφταλίζει. Μιά θάλασσα-ύλη που αλλάζει χρώμα, φωτεινότητα και πυκνότητα για να μεταμορφωθεί σε έναν αστερισμό από φώτα.
Το ηχητικό τοπίο είναι οργανωμένο σαν ένα αρχιπέλαγος « ηχητικών νησιών ». Η πλοήγηση μεταξύ των « νησιών », και η κίνηση του ήχου στο χώρο, παραπέμπουν στην έννοια του ταξιδιού, της συνάντησης και της ανταλλαγής. Το ταξίδι αυτό γίνεται με τη βοήθεια ενός « χάρτη πλοήγησης » – ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή ειδικά σχεδιασμένο για την Ηχογεωγραφία μέσα στο περιβάλλον Max/Msp.
Η Ηχογεωγραφία είναι έργο συμμετοχικό όπου το ηχητικό υλικό μπορεί να εμπλουτίζεται για πάντα. Οι ήχοι συλλέγονται από « δωρητές » στις χώρες τους ή από αρχεία.
Συντελεστές
Σύνθεση, σύλληψη, ήχος, βίντεο : Γεωργία Σπυροπούλου
Προγραμματισμός ήχου και βίντεο : José Miguel Fernández, Γεωργία Σπυροπούλου
Video footage : Ειρήνη Ζευγώλη
Στούντιο, τεχνική βοήθεια : Muse En Circuit
Ανάθεση : « ΜΑΣΣΑΛΙΑ 2013, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ »
Curator της έκθεσης « Cadavres exquis » : Evelyne Artaud
Η installation παροθσιάστηκε στο Μουσείο Granet της Aix-en-Provence (Ιανουάριος – Απρίλιος 2013)
Website: www.georgiaspiropoulos.com
Βίντεο – Συνεντεύξεις πάνω στην ‘Ηχογεωγραφία»
http://www.georgiaspiropoulos.com/programnotes/geografia-sonora.html
Βιογραφικό
Η Γεωργία Σπυροπούλου συνθέτει έργα ακουστικά, ηλεκτροακουστικά αλλά και μεικτά στα οποία χρησιμοποιεί τη μουσική τεχνολογία. Στη δουλειά της η πρωτοπορία συναντά την προφορική παράδοση και η μουσική γραφή την πλαστικότητα του ηχητικού φαινομένου. Η χρήση και η έρευνα νέων τεχνικών, οργανικών, φωνητικών και ηλεκτροακουστικών, στα έργα της βρίσκει επιρροές στη μουσική του 20ού αιώνα, την προφορική παράδοση, αλλά και στις τεχνικές της avant-garde (avant-rock, free improvisation, performance art, turntablism). Αυτή η αναζήτηση την οδηγεί σε μια στενή συνεργασιά με τον ερμηνευτή, συνεργασιά την οποία αποκαλεί “ζωτικής σημασίας” για τη δημιουργία.
Η Γεωργία Σπυροπούλου σπούδασε πιάνο, αρμονία, αντίστιξη, φούγκα και τζαζ αυτοσχεδιασμό στην Αθήνα με τους Αμάραντο Αμαραντίδη, Βαγγέλη Κοκκόρη και Μάρκο Αλεξίου. Εργάστηκε γιά μια δεκαετία ως μουσικός και ενορχηστρωτής στο χώρο της προφορικής μουσικής παράδοσης. Στο Παρίσι σπούδασε σύνθεση, ηλεκτροακουστική μουσική και ανάλυση φόρμας με τον Philippe Leroux και τον Michaël Lévinas. Στo Cursus του IRCAM εργάστηκε με τους Jonathan Harvey, Tristan Murail, Brian Ferneyhough, Philippe Hurel και Marco Stroppa. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές Μαστερ πάνω στις φωνητικές τεχνικές της avant-garde στην Σχολή Ανώτατων Σπουδών Κοινωνικών Επιστημών του Παρισιού (EHESS). Έλαβε το βραβείο “Villa Médicis Hors les Murs” για τη Νέα Υόρκη και εργάστηκε ως συνθέτης-ερευνητής στο IRCAM.
Έργα τής έχουν ανατεθεί από το IRCAM-Centre Pompidou, τα Υπουργεία Πολιτισμού της Γαλλίας και του Baden-Wûrttemberg, τη “Μασσαλία Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2013”, τη Γαλλική Ραδιοφωνία, το Haus der Kulturen der Welt του Βερολίνου. Συνεργάζεται με πολλά μουσικά σύνολα, σολίστες και χορωδίες (Ensemble Intercontemporain, San Fransisco Contemporary Music Players, L’Itinéraire, 2E2M, Ars Nova, dissonArt, Ars Nova, Nikel, Smashensemble, Habanera Saxophone Quartet, Prism Quartet, Accentus) και τα έργα της παίζονται σε διεθνή φεστιβάλ (Agora, Tenso Days, Seamus, Extension, In Transit – Berlin, Gegenwelten Festival Neue Musik, Musiques Libres de Besançon, Futura, WhyNote, Hateiva, Sinkro, ICEM, SMC, WFAE, Boston Cyberarts Festival, Ημέρες Ηλεκτροακουστικής Μουσικής). Έχει δώσει διαλέξεις στο πανεπιστήμιο Columbia, στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Santa Barbara, στο IRCAM, στην Ανώτατη Σχολή Μουσικής και Θεάτρου του Μονάχου, στο Ωδείο του Tel Aviv και στο διεθνές συμπόσιο SMC.
