Η ηθοποιός Ροζαλία Μιχαλοπούλου είναι η “Μιμί” στην παράσταση του ΚΘΒΕ “Το Ραφτάδικο” που ανεβαίνει από τις 25 Δεκεμβρίου στο Βασιλικό Θέατρο και απαντά στις απορίες του Freethinker (επιμέλεια: Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος) / Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη. Είμαι απόφοιτος της δραματικής σχολής του Κ.Θ.Β.Ε και τελειόφοιτος του Τμήματος Θεάτρου στη Σχολή Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. Συνεργάστηκα με τους σκηνοθέτες Π. Ζηβανό, Γ. Καλαϊτζή, Τ. Ράντζο, Κ. Ρουγγέρη, στο ελεύθερο θέατρο και σε Δ.Η.Π.Ε.Θ.Ε, ενώ από το 2010 ανήκω στο δυναμικό του Κ.Θ.Β.Ε όπου έπαιξα στις παραστάσεις “Ο κύριος Πούντιλα και ο δούλος του Μάττι” (σκην. Κώστας Καζάκος), “Ο κατά φαντασίαν ασθενής” (σκην. Σωτήρης Χατζάκης), “Η ρομαντική μου ιστορία” (σκην. Αστέρης Πελτέκης), “Souvenir de Salonic” (σκην. Σ.Ράπτη-Χ. Νταραχτής). Επίσης συμμετείχα στην κοινωνική δράση Θέατρο Κατ’οίκων στο πρόγραμμα συνεργασίας με το Κ.Ε.Θ.Ε.Α.
- Καφέ ή τσάι; Οπωσδήποτε καφέ!
- Κάθε πρωί συνηθίζω να… ασχολούμαι με το παιδάκι μου.
- Δεν θα ήθελα να είμαι… μόνη.
- Δεν αλλάζω με τίποτε… το επάγγελμά μου που είναι και η διασκέδασή μου.
- Άκουσα… το “Ημερολόγιο” του Θηβαίου και δάκρυσα.
- Διάβασα… το “Μετάξι” του Αλεσσάντρο Μπαρίκο και γέμισα συναισθήματα.
- Προσωπικότητα που θαυμάζω… Οδυσσέας Ελύτης.
- Αγαπημένη μου γωνιά…η βιβλιοθήκη μου.
- Αγαπημένο καφέ… θα μπορούσε να είναι οποιοδήποτε αρκεί να έχω καλή παρέα.
- Η μυρωδιά που με τρελαίνει… το άρωμά του!
- Αξέχαστο ταξίδι… δεν έχει γίνει ακόμα παρά μόνο με τη φαντασία μου.
- Απόδραση είναι… να μπορείς να ταξιδεύεις μέσα από την πράξη του θεάτρου σε διαφορετικούς κόσμους.
- Το ανεκπλήρωτο που με σημαδεύει είναι… να παίξω τη Μήδεια! Ελπίζω κάποτε να εκπληρωθεί!
- Με τρομάζει… ο θάνατος.
- Πιστεύω εις… εαυτόν.
- Πατρικό σπίτι είναι… ο κόλπος.
- Το χωριό μου… δεν έχω, δυστυχώς.
- Φιλία εστί… μίμισις πράξεως σπουδαίας και τελείας. Αλλά αν τη ζήσεις είναι αμίμητη. Κι εγώ ευτυχώς τη ζω.
- Ευτυχία είναι… “Μερικά δευτερόλεπτα ελεύθερης αναπνοής στο συνεχόμενο συνάχι που λέγεται ζωή”, όπως λέει και ένας δάσκαλός μου.
- «Ραφτάδικο» εστί… Λεόν, Σιμόν, Μιμί, Λορόνς, Ελέν, Ζιζέλ, Μαρί…
- Επιτυχία σημαίνει…να μπορείς να επιλέγεις.
- Ονειρεύομαι… ένα σπίτι στη θάλασσα.
- Πατρίδα είναι… ένα πουκάμισο αδειανό, μια Ελένη..
- Ελευθερία είναι… δέκα μέρες στη Σαντορίνη!
- Αγαπημένος στίχος… “Στον παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί / Απαράλλαχτο εσύ και ένα σπίτι στη θάλασσα / Με κρεββάτι μεγάλο και πόρτα μικρή”
- Ελληνικότητα σημαίνει… δημοκρατία παλαιότερα, σήμερα αναρχία.
- Πατριωτισμός σημαίνει… ρωτήστε τους πολιτικούς μας!
- Θεσσαλονίκη μου είναι… η ζωή μου, το Κρατικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, η παραλία, το κουλούρι…
- Θέλω να αλλάξω… τα θλιμμένα πρόσωπα που βλέπω γύρω μου τον τελευταίο καιρό. Να τα κάνω να χαμογελάσουν και πάλι.
- Ωριμότητα σημαίνει… να μπορείς να αγαπήσεις και κάτι άλλο εκτός από τον εαυτό σου.
- Πολιτική στα χρόνια της κρίσης… πολιτισμός, πολιτισμός, πολιτισμός.
- Τέχνη στα χρόνια της κρίσης… ευκαιρία να ξανακοιτάξουμε βαθύτερα τα ανθρώπινα, ευκαιρία να ξαναδούμε το τι και όχι το πώς. Παρακμή της οικονομίας μπορεί να σημαίνει ακμή της τέχνης και κατ’ επέκτασην της ανθρωπιάς, του ουμανισμού δηλαδή και του αλτρουισμού, στο τι και όχι στο πώς, στην ουσία όχι μόνο στην όψη.
- Μένουμε Ελλάδα ή φεύγουμε; …δεν έχει πλοίο για σε / δεν έχει οδό έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες / εδώ στην κόγχη τούτη τη μικρή / σ΄όλη τη γη τη χάλασες…
- Αντίδοτο στην κρίση… οι ανθρώπινες σχέσεις.
- Το μήνυμα στους πολιτικούς… Αφύπνιση.
- Το μήνυμα στον κόσμο… Χαμογελάτε, κάνει τους άλλους να ανησυχούν.
- Η παρήγορη σκέψη; Όπου και αν πας θα ‘σαι πάντα εδώ.
- Η θετική σκέψη; Είναι κάτι που μου λείπει..
- Κάνω like… στον ΕΡΩΤΑ!!
Θέλω να σε πω κάτι ακόμα… / Το “Ραφτάδικο” άνοιξε τις πόρτες του, σε πανελλήνια πρώτη από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, πριν δυο μήνες στη Μονή Λαζαριστών. Πρόκειται για το πολυβραβευμένο έργο του Ζαν Πωλ Γκραμπέρ που διαδραματίζεται στο μεταπολεμικό Παρίσι και αναφέρεται στην προσπάθεια των ανθρώπων να αποτινάξουν τη θηριωδεία του πρόσφατου παρελθόντως από τη ζωή τους και να ξαναρχίσουν από την αρχή. Λόγω της μεγάλης επιτυχίας που σημείωσε στη Μονή Λαζαριστών το “Ραφτάδικο” επανέρχεται αυτή τη φορά στο Βασιλικό Θέατρο από τις 25 Δεκεμβρίου. Στην παράσταση υποδύομαι την “Μιμί” μία από τις κοπέλες του ραφτάδικου, η οποία είναι η ψυχή της παρέας, η ευχάριστη νότα και προσπαθεί με διάφορα πειράγματα και αστεία να ανεβάσει το πεσμένο ηθικό των υπολοίπων.
