Πρέπει να έπασχε από οξεία πολιτική εθελοτυφλία. Ο Ερχαρτ Κέστνερ έβλεπε μόνο ό,τι ήθελε. Ολα τα άλλα τα παρέβλεπε – ακόμη και όταν έβγαζαν μάτι. Αυτό έκανε και την περίοδο της Κατοχής, όταν στάλθηκε από το Βερολίνο στη Θεσσαλονίκη με ειδική αποστολή: να γράψει βιβλία για την Ελλάδα που θα ψυχαγωγούσαν και θα φρονημάτιζαν τους στρατιώτες της Βέρμαχτ.
Το αποτέλεσμα ήταν προγραμματισμένο. «Ο Κέστνερ νίκησε, ήρθε και είδε – όχι όμως τη σβάστικα στην Ακρόπολη, αλλά τον καταγάλανο ουρανό πάνω από τον Υμηττό» συμπέρανε η Χέλγκα Κάρενμπροκ σε συμπόσιο που διοργανώθηκε στο Μόναχο από τις 19 ως τις 21 Ιουλίου με θέμα «Η κουλτούρα της ανάμνησης και η πολιτική της ιστορίας για την Κατοχή της Ελλάδας το 1941-1944. Γερμανοελληνική μνήμη στα μέσα ενημέρωσης και τη λογοτεχνία».
μέσω ΤΟ ΒΗΜΑ
