Σκηνοθετεί και γράφει η Ελένη Δάγκα
Ένα διαφορετικό θεατρικό ραντεβού δίνει το κοινό της Θεσσαλονίκης την Πέμπτη 15 Μαίου. Σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της πόλης μας, στη Σκρα πίσω από την Αγία Σοφία, στο καφέ-μπαρ Burlesque θα παρουσιαστεί το μονόπρακτο 2bar, του Διονύση Κοριανίτη!
Τι είναι το 2bar;
Το 2bar είναι ένα θεατρικό έργο γραμμένο για τη μπάρα ενός βραδινού μαγαζιού! Ο χώρος παράστασης αλλά και το κοινό είναι οργανικά κομμάτια του ίδιου του κειμένου. Φανταστείτε μια ιστορία να ξετυλίγεται στο διπλανό stand κι εσείς να μην μπορείτε παρά να την παρακολουθήσετε…από περιέργεια!
Δεν είναι διαδραστικό με την έννοια που έχουμε συνηθίσει. Όμως είναι απολύτως αδύνατο αυτή η ιστορία να εξιλιχθεί δίχως μία μπάρα και τους πελάτες αυτής!
Κι είναι μια ιστορία μυστηρίου, ένα παζλ που συμπληρώνεται για να φτάσει στην τελική αποκάλυψη, με ισχυρές δόσεις χιούμορ. Στόχος της είναι η ‘διασκέδαση’, με την πρωταρχική σημασία του όρου όμως.
Πώς έγινε η επιλογή του bar theatre;
Σε εποχές κρίσης, όπως είναι η δική μας, ο καθένας αναζητά νέους και ευέλικτους τρόπους έκφρασης. Στο bar theatre τα έξοδα ελαχιστοποιούνται, και η παράσταση μπορεί να μεταφερθεί αντέχοντας στις αποστάσεις, στις διαφορετικές συνθήκες, σε κάθε είδους αλλαγή, ακόμη και στο χρόνο, μια και μεταλάσσεται ανάλογα με το περιβάλλον της. Το πραγματικό της κόστος είναι η (πολλή) προσωπική δουλειά. Άλλωστε η εμπειρία μου από μεγάλα θέατρα στην Αθήνα, μου έλεγε πως όσο επιτυχημένη κι αν είναι μια παράσταση, δίχως το προνόμιο των μεγάλων παραγωγών ή χορηγών της προηγούμενης δεκαετίας που τη διασφάλιζαν, κινδυνεύει από τις ίδιες τις οικονομικές της υποχρεώσεις.
Επιπλέον ήθελα να δοκιμάσω και να δοκιμαστώ σε ένα διαφορετικό είδος θεάτρου. Στο μπαρ, όπου δεν υπάρχει η σκηνή, ή η ελάχιστη έστω απόσταση με τους θεατές, η ουσιαστική δουλειά του σκηνοθέτη είναι η διδασκαλία των ηθοποιών. Δεν υπάρχουν εδώ περιθώρια για σκηνοθετικά ευρήματα, ούτε και μπορούν να μας ‘σώσουν’ οι φωτισμοί και η ατμόσφαιρα. Δεν έχουμε παρά ελάχιστα σκηνικά αντικείμενα- ούτε σκηνικά, ούτε κοστούμια. Μοναχά δύο ηθοποιούς ανάμεσα σε κόσμο που χαλαρώνει με το ποτό του στο χέρι. Το στοίχημα τους είναι η αμεσότητα. Το στοίχημά μου; Να τους οδηγήσω σε αυτήν.
