“Μήπως εγώ δε θέλω να με συμπαθούν πολλοί και να με αγαπάνε;”

Γράψαμε και χθες ότι η συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στην εκπομπή “Ανατροπή” του δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη στο Mega Channel [http://www.evenizelos.gr/el/conferences-events/2749-kepp] θα μείνει στην ιστορία. Διαβάστε μερικά βασικά σημεία του λόγου του Υπουργού κατά τη συνέντευξη, όπως εστάλησαν στον Τύπο από το γραφείο του:

• [Υπάρχει μια χύμα φορολογική κατάσταση. Υπάρχει μια άγρια αδικία σε βάρος αυτών που δεν μπορούν να αποκρύψουν εισοδήματα. Υπάρχει μια άγρια αδικία σε αυτούς οι οποίοι έχουν εισοδήματα κυρίως από μισθωτή εργασία και από συντάξεις. Υπάρχουν ελάχιστοι που δηλώνουν μεγάλα εισοδήματα, μόνο 25.000 συμπολίτες μας δηλώνουν εισόδημα άνω των 100.000 ευρώ και μόνο 160.000 συμπολίτες μας δηλώνουν οικογενειακό εισόδημα άνω των 50.000 ευρώ.]
• [ Έχουμε δυο διαφορετικές Ελλάδες, μια Ελλάδα της πραγματικής οικονομίας και μια Ελλάδα δημοσιονομική, φορολογική, που είναι πολύ μικρότερη και άρα είναι μια ψευδής Ελλάδα]
• [ Ευθύνη έχουν και αυτοί που αποφασίζουν διαχρονικά και αυτοί που πιέζουν πολιτικά, συνδικαλιστικά, δημοσιογραφικά, επιχειρηματικά και αυτοί οι οποίοι συντηρούν με τη συμπεριφορά τους μια κατάσταση]
• [ Αν δεν πληρώσουμε εμείς το δικό μας Φόρο Προστιθέμενης Αξίας και αν δεν δώσουμε εμείς το δικό μας φόρο εισοδήματος κάποιος άλλος θα το επιβαρυνθεί αυτό]
• [ Κάποια στιγμή στην κοινωνία αυτή να συνεννοηθούμε. Για παράδειγμα: εάν είμαστε πράγματι κατά της φοροδιαφυγής, να το θυμόμαστε και όταν λειτουργούμε ως οικονομικά υποκείμενα, όχι μόνο όταν λέμε τις απόψεις μας]
• [ Γιατί παίρνουμε μέτρα και αναγκαζόμαστε να πάρουμε κι άλλα μέτρα και γιατί αποτυγχάνουν τα μέτρα, ή γιατί διαπιστώνουμε ότι δεν φτάνουν τα μέτρα; Κατ’ αρχάς γιατί από το Μάιο του 2010 έχουμε συνεχώς μια αλλαγή στα στατιστικά δεδομένα, δηλαδή ανακαλύπτουμε σταδιακά ότι το έλλειμμα που έπρεπε να καλύψουμε είναι έλλειμμα μεγαλύτερο. Μέχρι και προχθές δημοσιεύτηκαν στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής που αναθεώρησαν το έλλειμμα του 2009 κατά 0,2% ακόμη και κυρίως την ύφεση του 2009]
• [ Η ύφεση υπήρχε και πριν το Μνημόνιο]
• [ Όταν λοιπόν προσφεύγεις στο δανεισμό για να μπορέσεις να πληρώσεις τις υποχρεώσεις σου (…) Όταν λοιπόν είσαι σε αυτή την κατάσταση την τόσο αδύναμη και ταπεινωτική -το επαναλαμβάνω- για την εθνική αξιοπρέπεια είσαι υποχρεωμένος να παίξεις ένα παιχνίδι με τους όρους που σου θέτουν αυτοί που σε δανείζουν]
• [ Το μυστικό των προϋπολογισμών είναι το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους. Εάν δεν μειωθεί το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους δεν θα αναπνεύσει ο ελληνικός λαός]
• [ Όταν  υπάρχει αυτή η διεθνής νευρικότητα, η αβεβαιότητα, όταν υποβαθμίζεται η Αμερική από τους οίκους αξιολόγησης, όταν υφίσταται αυτή την έντονη επίθεση η Ιταλία ή η Ισπανία, όλα αυτά πιστεύετε ότι δεν επηρεάζουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η Τρόικα ως εκπρόσωπος των κρατών-μελών της Ευρωζώνης;]
• [Οι ερωτήσεις που κάνει η Τρόικα, έπρεπε να είναι ερωτήσεις δικές μας προ πολλού]
• [Όταν συζητώ με την Τρόικα, όταν συζητώ με την κα. Lagarde, με τον κ. Trichet, με τον κ. Rehn, αυτό που έχω στο μυαλό μου είναι ο Έλληνας εργαζόμενος, ο Έλληνας συνταξιούχος, ο άνεργος, η μονογονεϊκή οικογένεια που δεν έχει πόρους. Είναι ο αγρότης που περιμένει να του πούμε κάτι σε σχέση με την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Αυτοί είναι πάνω στο τραπέζι. Όταν κάθομαι εγώ στο Eurogroup και ακούω την επίθεση που δέχεται η χώρα, γιατί υπάρχουν τα στερεότυπα κατά της Ελλάδος, ότι είμαστε μια χώρα ανοργάνωτη, μη παραγωγική, μη ανταγωνιστική, μια χώρα με φοροδιαφυγή, με παραοικονομία, με χώρα με αδικίες, με ανισότητες… πρέπει να κάνω μεγάλη υπομονή και πρέπει να εξηγήσω με πολύ μεγάλη λεπτότητα τι ακριβώς συμβαίνει, ν’ ανατρέψω τα στερεότυπα και στο μυαλό μου υπάρχει η ανάγκη να μιλήσω εκείνη τη στιγμή στους Ευρωπαίους, στους Αμερικάνους, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με τη φωνή του Έλληνα μικρού επιχειρηματία που πρέπει να επιβιώσει, του Έλληνα οικογενειάρχη που δεν έχει να πληρώσει το στεγαστικό, του Έλληνα ανέργου. Αυτούς έχουμε στο μυαλό μας.]
• [ Όταν λοιπόν λέω, εάν δεν έχουμε έσοδα από φόρους δε μπορούμε να δώσουμε μισθούς και συντάξεις, λένε κάποιοι «μας εκβιάζετε». Μα αν δεν πάρεις φόρους πώς θα πληρώσεις μισθούς; Δανειζόμενος, άρα από το χρέος]
• [ Οι χώρες, όμως, δεν κλείνουν, τα έθνη δεν κλείνουν. Οι πολίτες δεν απολύονται, αγωνίζονται να σώσουν την επόμενη γενιά. Στο όνομα λοιπόν αυτών των ανθρώπων του μόχθου και στο όνομα των παιδιών μας, πρέπει να δώσουμε αυτή τη μάχη.]
• [ Παρά το ότι υπάρχει η σχέση μαθητείας υπάρχουν επιχειρήσεις οι οποίες προτιμούν να κάνουν χρήση αδήλωτης και παράνομης εργασίας. Να έχουν αλλοδαπούς τους οποίους πληρώνουν 200 ευρώ και όχι μαθητευόμενους τους οποίους να πληρώνουν, ας πούμε, 550 ευρώ.]
• [ Είναι προτιμότερο να πάμε πίσω στο 2004 ή στο 2005 παρά να πάμε πίσω στο 1960. Δεν πρέπει η χώρα να ζήσει το κακό σενάριο. Προτιμώ να μείνει στην ψυχή και στη μνήμη των ανθρώπων ότι κάναμε λάθος ως Κυβέρνηση, ότι πήραμε σκληρά μέτρα, ότι αδικήσαμε μισθωτούς και εργαζομένους, ότι πιέσαμε τα εισοδήματα, αλλά η χώρα να μη ζήσει τη στιγμή της κρίσης.]
• [ Η μόνη διάκριση που υπάρχει είναι η διάκριση ανάμεσα σ’ αυτούς που έχουν συνείδηση της κατάστασης και συνείδηση της ευθύνης και αναλαμβάνουν ένα τεράστιο πολιτικό και ιστορικό κόστος και σ’ αυτούς οι οποίοι έτυχε να μην έχουν μια θέση ευθύνης..]
• [ Υπάρχει μια αδικία εις βάρος της κοινής λογικής και της ιστορικής μνήμης]
• [ Ο ελληνικός λαός ενημερώθηκε από την υπεύθυνη Κυβέρνηση τότε, το 2008-2009 για το πού βρισκόμαστε; Για το τι έλεγε ο κ. Trichet ή ο κ. Juncker ή ο κ. Barroso στον κ. Καραμανλή και τους Υπουργούς του;]
• [ Γιατί αν τότε (2008) είχε ληφθεί το 1/30 των μέτρων που ελήφθησαν μετά το 2010, η χώρα θα ήταν ασφαλής, θωρακισμένη και πολύ πιο πλούσια. Έχει συντελεσθεί ένα ιστορικό έγκλημα. ]
• [ Εγώ ξέρετε, δεν έχω γεννηθεί ούτε μέσα σ’ ένα υπουργικό γραφείο ούτε μέσα στο κόμμα. Δουλεύω από πολύ μικρός, ξέρω τι θα πει να έχεις προβλήματα, να έχεις να πληρώσεις, ξέρω τι θα πει να έχεις εκδώσει ακάλυπτη επιταγή, ξέρω τι θα πει να μη μπορεί να λειτουργήσει η επιχείρησή σου]
• [Το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου ν’ αγωνίζεται στη ζωή του για να φτιάξει κάτι με τον ιδρώτα του και να το αφήσει στα παιδιά του για να τον τιμούν και να τον θυμούνται, αυτό το δικαίωμα πρέπει να το προστατεύσουμε.]
• [ Πιστεύω σε μια έντιμη, καθαρή, εθνικά υπεύθυνη συνεργασία Κυβέρνησης – αντιπολίτευσης]
• [ Όταν εμείς αγωνιζόμαστε να πείσουμε τον ελληνικό λαό ότι πρέπει να κάνουμε μια συλλογική προσπάθεια να πετύχουμε τους δημοσιονομικούς στόχους, να πετύχουμε τις διαρθρωτικές αλλαγές, η Νέα Δημοκρατία προβάλλει μια εικόνα εύκολων λύσεων, γενναιόδωρων λύσεων, φοροαπαλλαγών, παροχών, καμίας θυσίας, η οποία δημιουργεί σε κάποιους συμπολίτες μας την πεποίθηση ότι, ενώ υπάρχει ο εύκολος δρόμος, γιατί ακολουθούμε το δύσκολο δρόμο;]
• [ Έρχεται  ο πολίτης και λέει: μειώστε τις δημόσιες δαπάνες. Όταν του λες: «ναι, αυτό σημαίνει μικρότερος μισθός, μικρότερη σύνταξη, αναδιάρθρωση φορέων, κλείσιμο, απολύσεις», λέει: «κάτσε να το ξαναδούμε». Έτσι δεν είναι;]
• [ Η ΝΔ λέει «τεράστιο λάθος του κ. Βενιζέλου ότι διαπραγματεύθηκε με τη Φιλανδία για τις εγγυήσεις» και τους λέω «μη βιάζεστε, εκτελώ απόφαση της Συνόδου Κορυφής και του Eurogroup. Πρέπει να διαπραγματευθώ με τη Φιλανδία για να δώσουμε τη μικρότερη δυνατή εγγύηση μόνο στη Φιλανδία και κάντε υπομονή, θα δείτε ότι από κει που ζητούσαν 50 δισ. ευρώ εγγύηση εμπράγματη, θα δώσουμε ένα ελάχιστο ποσό σε χρήμα». Και τελικά εφαρμόζοντας την απόφαση του Eurogroup και με τη στήριξη του EFSF, του χρηματοοικονομικού μηχανισμού της Ευρωζώνης, δίνουμε την εγγύηση στη Φιλανδία με ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου. Δεν βγαίνει λοιπόν κανείς να πει: «Ξέρετε, κάναμε λάθος. Ο Υπουργός των Οικονομικών χειρίστηκε σωστά την υπόθεση της Φιλανδίας και προστάτευσε το εθνικό συμφέρον γιατί καμία άλλη χώρα δεν ζήτησε και γιατί η εγγύηση είναι πάρα πολύ φθηνή. Δηλαδή στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτα που δίνει το Ελληνικό Δημόσιο, γιατί δίνει ομόλογα τα οποία θα έχουν 35ετή διάρκεια».]
• [ Πριν αποδεχθώ (υπουργείο Οικονομικών) , γιατί η διαπραγμάτευση κράτησε πολλές ώρες, μία πολύ στενή μου φίλη οικογενειακή, η οποία έχει αίσθηση της πολιτικής πραγματικότητας, μου είπε: «ξέρεις, εάν πεις ναι μπορεί να είναι ο πολιτικός και ο βιολογικός σου θάνατος»]
• [ Αυτός είναι ο πόλεμος της γενιάς μας. Δηλαδή, θα απουσιάσω από τον πόλεμο της γενιάς μου για να βάλω τα προσόντα μου στον τόκο;Μήπως εγώ δε θέλω να με συμπαθούν πολλοί και να με αγαπάνε; Πρέπει να απολογούμαι όμως γιατί παίρνουμε μέτρα σκληρά, γιατί μειώνουμε μισθούς, συντάξεις, γιατί ακυρώνουμε προσδοκίες νέων ανθρώπων. Πρέπει να απολογούμαι σε ανθρώπους που με στήριξαν, που με αγαπάνε, που με ψήφισαν. Τους έχω στο μυαλό μου συνεχώς.Μου λένε στην Ουάσινγκτον οι συνάδελφοί σας: «είστε ευχαριστημένος από τις συναντήσεις»; Και τους λέω: «θα μπορούσα να πω ότι είμαι ευχαριστημένος, αλλά τι να το πω, το μυαλό μου είναι σ’ αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, στο πώς σκέφτεται και στο πώς νιώθει ο κάθε Έλληνας πολίτης».Και όταν έρχεται κάποιος και λέει «ήμουν ΠΑΣΟΚ, ήμουν μαζί σου, σε ψήφισα, σε στήριξα, πιστεύω σε σένα, τώρα με πικραίνεις, με απογοητεύεις», αυτό για μένα κ. Πρετεντέρη είναι μία μαχαιριά. Είναι μία μαχαιριά, όμως …]