Του Θανάση Κληματσίδα
«Κι αν έχω όλη την πίστη ώστε να μπορώ και βουνά να μετακινώ, μα δεν έχω αγάπη, είμαι τίποτε» αναφέρει ο Απόστολος Παύλος. Τελικά ίσως να στρεφόμαστε όλοι σιγά –σιγά προς τα εκεί. Η μόνη λύση κατά πολλούς. Η κατάσταση στη χώρα μας δεν είναι καθόλου μα καθόλου καλή. Στις πόλεις βαρυγκωμάνε, στα χωριά όμως ακόμα αντέχουν. Εκεί όμως η πίστη τους δεν τους εγκατέλειψε ποτέ!
Δεν αποτελεί το παρόν ένα χριστιανικό κείμενο, αλλά καταγραφή της πραγματικότητας.
Με την εκπομπή «Στον τόπο που γεννήθηκα…» γυρνάμε τα χωριά και τις κωμοπόλεις της ελληνικής γης. Αλήθεια μεγάλη η εμπειρία ειδικά αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
Σε έναν τόπο που επισκεφτήκαμε πρόσφατα, μια κυρία μας εκμυστηρεύτηκε τη μαρτυρία πίστεώς της.
«Δεν είχα να φάω πριν από λίγο καιρό, ήμουν απελπισμένη και ήθελα να δώσω τέλος στη ζωή μου», τα λόγια της μας σοκάρουν και σταματούν για λίγο τα γυρίσματα. Γνωρίζουμε όλοι μας πως τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν τα κρούσματα όσων φτάνουν στο απονεννοημένο διάβημα
«Ξαφνικά ένα βράδυ η Παναγία που παρακαλούσα όλο αυτό το διάστημα, με βοήθησε», μας λέει και τα μάτια της έλαμψαν. «Με πήρε το παιδί μου τηλέφωνο και μου είπε πως βρήκε δουλειά», συμπληρώνει.
Πλέον το να βρεις δουλειά ίσως να θεωρείτε και ένα μικρό ή μεγάλο –ανάλογα όπως το νιώθει ο καθένας μας- θαύμα!
Εδώ και ένα μήνα η εν λόγω κυρία πηγαίνει στο μικρό ξωκκλήσι στον τόπο της και ανάβει τα καντήλια όλα, καθαρίζει, προσκυνά.
Στην ψυχολογία πιστεύουν πως η δύναμη της πίστης, είναι πολύ μεγάλη και μπορεί να σώσει τον άνθρωπο από καταστάσεις απόγνωσης και αγωνίας. Θυμηθείτε τους μεταλλωρύχους στη Χιλή, κάθε μέρα για 70 μέρες έκαναν το σταυρό τους και παρακαλούσαν το Θεό! Εβδομήντα μέρες κάτω από τη γη με λιγοστό φαγητό. Η κυρία 30 μέρες τώρα σηκώθηκε και βρίσκεται πάνω από τη γη. Ήταν θαμμένη και αυτή, μέσα στα «λαγούμια» της απόγνωσης και της δυστυχίας.
Δεν βγάζει πολλά ο γιος της αλλά έχει καταφέρει να της δώσει ελπίδα.
Αυτά τα Χριστούγεννα για αυτήν ο Θεός της έκανε το καλύτερο δώρο. Άφησε στη Φάτνη του τα γκρεμισμένα όνειρά της και επέστρεψε με την Ελπίδα.
Είτε είμαστε θρήσκοι είτε όχι θα πρέπει να καταλάβουμε πως πρέπει να πιστεύουμε σε κάτι. Είτε αυτό λέγεται Θεός, είτε λέγεται «ο εαυτός μας». Στα χωριά ακόμα πιστεύουν, εμείς εδώ στις πόλεις λίγο «το χάσαμε». Η απόγνωση αρχίζει να μας κυριεύει και αλήθεια είναι ο πιο κακός μας σύμβουλος.
Δεν σας αναφέρουμε το όνομα της κυρίας, ούτε το χωριό στο οποίο τη συναντήσαμε για λόγους ευνόητους.
Αυτή την Κυριακή 22 Ιανουαρίου δείτε την εκπομπή «Στον τόπο που γεννήθηκα…» για τα Άθυρα του νομού Πέλλας. Στις 12:00 στην 4Ε (επανάληψη την Τετάρτη στις 17:00).
Η ομάδα της εκπομπής στον Πυργετό Λάρισας για τα γυρίσματα.
