Οι sold out παραστάσεις, το καμαρίνι του Γρηγόρη Βαλτινού, το μήνυμα αγάπης και ούτε μια… έκπτωση!
Της Έφης Τσαμπάζη/ efi.tsabazi@gmail.com
Είχα να δω το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης τόσο γεμάτο…. δεν θυμάμαι και εγώ από πότε. Στην πρεμιέρα, την περασμένη Παρασκευή, του μιούζικαλ «Βιολιστής στην στέγη» δεν έπεφτε καρφίτσα. Το κοινό; Ποικιλόμορφο. Γυναίκες, άντρες, νεαροί, κοπέλες, ηλικιωμένοι, ακόμη και παιδιά!
Την παράσταση την είχα δει και πριν κάποια χρόνια, πάλι με τον Γρηγόρη Βαλτινό, στο θέατρο Δάσους. Αυτό όμως δεν σημαίνει κάτι. Γιατί σε τέτοιες παραγωγές δεν με αφορά τόσο πολύ αν ξέρω την ιστορία και το τέλος της. Αυτό που κερδίζει τους θεατές είναι η απόδοση του κειμένου, η υποκριτική, ο συγχρονισμός και όλα! Ε, λοιπόν η συγκεκριμένη παράσταση τα είχε όλα χωρίς την παραμικρή έκπτωση. Ούτε μια! Από πού να ξεκινήσω; Από τους μουσικούς; Κανονικότατη ορχήστρα. Από τους ηθοποιούς; Εξαιρετικοί όλοι και πάρα πολλοί. Η σκηνή γέμιζε από κόσμο και καλλιτέχνες που πραγματικά έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Από τα κοστούμια; Πλούσια και to the point. Σημαντική δουλειά φυσικά έγινε και πίσω από την κουίντα. Στα φώτα, στον ήχο. Η διάρκεια; 3 ώρες και δέκα λεπτά…. Και κύλισαν σαν νεράκι. Κ το λέω εγώ που θεωρώ ότι μια θεατρική παράσταση δεν πρέπει να ξεπερνά τις 2 ώρες. Για αυτό λοιπόν όλες οι παραστάσεις που έδωσε ο θίασος από την περασμένη Παρασκευή έως και χθες ήταν sold out!
Ο Γρηγόρης Βαλτινός έχει ταυτιστεί τα όσο πολύ με τον Τέβιε που πραγματικά θεωρείς ότι και μόλις πέσει η αυλαία θα μοιράσει γάλα στους συγχωριανούς του. Ερμηνεία, χορός και τραγούδι. Μαζί του η αγαπημένη Ρένια Λουιζίδου και οι πέντε κόρες του! Η Μαριάννα Πολυχρονίδη κέρδισε τις εντυπώσεις με τις καταπληκτικές φωνητικές της ικανότητες όπως και ο Μέμος Μπεγνής.
Γέλασα, συγκινήθηκα, διασκέδασα και σκέφτηκα! Τα μηνύματα της συγκεκριμένης παράστασης πολλά! Κρατάω όμως αυτό της αγάπης. Θεωρώ ότι η μεγάλη αγάπη που έχει ο πατέρας για τις κόρες του τον έκαναν προοδευτικό. Άκουσε την καρδιά τους, είδε τη λάμψη στα πρόσωπά τους όταν ένιωσαν ευτυχισμένες. Είναι γεγονός ότι όποιον αγαπάμε ειλικρινά τον αφήνουμε ελεύθερο να κάνει τις δικές του επιλογές, τα δικά του λάθη, να έχει τις δικές του προσδοκίες. Αυτόν τον δρόμο ακολούθησε και ο αγαπημένος γαλατάς, στην παράσταση. Χάρηκα που η αγάπη του γονιού μπήκε ακόμα και πάνω από τα «θρησκευτικά πρέπει»; Γιατί ποια θρησκεία απαγορεύει την αγάπη; Και ποια αγάπη έχει πρέπει;
Στο τέλος της παράστασης ο κόσμος σηκώθηκε όρθιος και χειροκροτούσε. Ήταν ενθουσιασμένος. Και γιατί να μην είναι; Είδε ένα άψογο θέαμα που τα περιελάβανε όλα. Ταυτίστηκε τόσο πολύ με τον Γρηγόρη Βαλτινό που σαν Τέβιε απευθυνόταν στο θεό του. Όλοι έχουμε κάνει ανάλογους «διαλόγους». Με χιούμορ που «καλύπτει» μεγάλα προβλήματα τηςκαθημερινότητας και τον αγώνα της επιβίωσης.
Αμέσως μετά, στο καμαρίνι του Γρηγόρη Βαλτινού επικρατούσε μποτιλιάρισμα. Ήρεμος, χαμογελαστός, κοκκίνιζε στα καλά λόγια του κόσμου που έσπευσε να τον συγχαρεί. Ήταν αμήχανος στα κομπλιμέντα. Για όλους είχε έναν καλό λόγο να πει. Δεν βιαζόταν να φύγει, δεν το έπαιξε σταρ, δεν έκανε ανάλυση του ρόλου. Χάρηκε, σαν μικρό παιδί, που με τα υπόλοιπα…παιδιά πέρασαν ένα πολύ ωραίο βράδυ! Τόσο απλά και τόσο ωραία!
