- Περισυλλογή δίπλα από τη θάλασσα. Νότια Πελοπόννησος (η φωτογραφία της Π. Τραυλού για το thinkfree.gr).
Η συγγραφέας Πασχαλία Τραυλού παρουσιάζει σήμερα στις 7 το απόγευμα στο πατάρι του Ιανού (Αριστοτέλους 7) το τελευταίο της μυθιστόρημα «Γυάλινος Χρόνος» (εκδ. Ψυχογιός) και απαντά στις απορίες του Freethinker (επιμέλεια: Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος) / Είμαι ένας επίμονος γραφιάς. Λατρεύω από παιδί τη λογοτεχνία. Διαβάζω όσο μπορώ περισσότερο και ανατροφοδοτούμαι συνεχώς. Έχω τελειώσει κλασική ελληνική λογοτεχνία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, και ακολούθησαν δυο μεταπτυχιακά προγράμματα, το ένα στη λατινική λογοτεχνία και το άλλο αφορά σπουδές φύλου στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Έχω γράψει δέκα βιβλία, εκ των οποίων τα εννέα είναι μυθιστορήματα και το ένα δοκίμιο για την ψυχολογία του δημιουργού, όλα από τις εκδόσεις Ψυχογιός που είναι για μένα οικογένεια. Η γραφή για μένα ουδέποτε αποτέλεσε επάγγελμα αλλά εσωτερική αναζήτηση. Ζηλεύω τους κλασικούς συγγραφείς και τα κλασικά έργα γι’ αυτό και τα διαβάσματά μου δεν παρακολουθούν τόσο το παρόν αλλά τα ίχνη που άφησαν αυτοί που θαυμάζω.
Καφέ ή τσάι; Μερακλίδικο, μέτριο, αρωματικό ρωμέικο καφέ!
- Κάθε πρωί συνηθίζω να… ξυπνώ χωρίς ξυπνητήρι στις επτά ακριβώς.
- Δεν θα ήθελα να είμαι… ψυχαναγκαστική. Αλλά είμαι!
- Δεν αλλάζω με τίποτε… την οδοντίατρό μου.
- Άκουσα… ότι το καλοκαίρι του 2013 η ανεργία θα εκτιναχθεί στα ύψη και αυτό με θλίβει.
- Διάβασα… το 1q84 του Χαρούκι Μουρακάμι το οποίο το θεωρώ κορυφαίο έργο της εποχής μας.
- Προσωπικότητα που θαυμάζω… Κάρολος Ντίκενς. Μετέτρεψε άψογα τα παιδικά του τραύματα σε δημιουργία.
- Αγαπημένη μου γωνιά… Η συλλαβή, ένα μικρό καφέ στο Παγκράτι.
- Η μυρωδιά που με τρελαίνει… της θάλασσας την πρώτη μέρα των διακοπών.
- Αξέχαστο ταξίδι… λίμνη Κερκίνη (Ελλάδα και πάλι Ελλάδα). Δεν θα ξεχάσω το πρωινό ξύπνημα από το τιτίβισμα 2500 ειδών πτηνών.
- Απόδραση είναι… ένα απόγευμα στο αγαπημένο μου καφέ με ένα βιβλίο.
- Το ανεκπλήρωτο που με σημαδεύει είναι… ένα ταξίδι στην Ιαπωνία.
- Πιστεύω εις… ένα Θεό …
- Φιλία εστί… η σχέση που δεν περιλαμβάνει προδοσία.
- Ευτυχία είναι… οι στιγμές που θέλουμε να θυμόμαστε λίγο πριν απ’ το τέλος μας.
- Επιτυχία σημαίνει… σκληρή δουλειά, επιμονή, υπομονή και αντοχή.
- Πατρίδα είναι… ο τόπος που μας αγκάλιασε.
- Ελευθερία είναι… το δικαίωμα στο όνειρο.
- Αγαπημένος στίχος… Κωνσταντίνος Καβάφης: Αν δεν μπορείς να κάνεις τη ζωή σου όπως τη θες, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον: μην την εξευτελίζεις.
- Ελληνικότητα σημαίνει… πίστη σε ιδανικά, φιλότιμο και αγώνας.
- Θεσσαλονίκη μου είναι… απόδραση σε στιγμές αυθεντικές.
- Θέλω να αλλάξω… τους όρους του Μνημονίου και την πολιτική μας ηγεσία.
- Ωριμότητα σημαίνει… αναγνωρίζω τα λάθη μου και δεν τα επαναλαμβάνω.
- Πολιτική στα χρόνια της κρίσης… Αυτάρκεια, ολιγάρκεια, δουλειά και αισιοδοξία.
- Τέχνη στα χρόνια της κρίσης… Πάντα μέσα σε κρίσεις γεννιούνται σπουδαία έργα. Η κρίση είναι ευκαιρία για απολογισμό και εσωτερίκευση.
- Μένουμε Ελλάδα ή φεύγουμε; Μένουμε Ελλάδα και παλεύουμε γι’ αυτήν.
- Αντίδοτο στην κρίση… Πείσμα, διάβασμα, δουλειά.
- Το μήνυμα στους πολιτικούς… Απαξιώ να ασχοληθώ με μαριονέτες.
- Το μήνυμα στον κόσμο… Κουράγιο και θα αλλάξει πάλι το τοπίο. Το έχει αποδείξει η ιστορία.
- Η παρήγορη σκέψη; Η δύναμη που αντλούμε από το παρελθόν μας και αποδεικνύει το DNA μας.
- Η θετική σκέψη; Υπάρχει πάντα μέσα μας.
- Κάνω like… στην Άνοιξη, στον έρωτα, στη ζωή.
Θέλω να σας πω και κάτι ακόμη… / Ο «Γυάλινος Χρόνος» τεχνικά και δομικά είναι ένα υβριδικό βιβλίο στο οποίο διαπλέκεται το είδος του μυθιστορήματος με το διήγημα. Η έννοια του γυάλινου συνειρμικά φέρνει στο νου μας την έννοια της ευθραυστότητας και την έννοια της διαφάνειας. Στο βιβλίο κυριαρχεί η παρομοίωση του ανθρώπινου χρόνου με ένα γυάλινο κλουβί που ορίζει την περιορισμένη διάρκεια της ύπαρξής του. Όταν ραγίζει αυτό το γυαλί, τότε ο χρόνος τελειώνει. Η ηρωίδα μέσα απ’ τα θραύσματα του δικού της χρόνου, έρχεται αντιμέτωπη με το παρόν, το παρελθόν και το σύντομο υπόλοιπο της ζωής της, προβαίνοντας σε έναν απολογισμό που τη διδάσκει έστω και αργά το αληθινό νόημα της ζωής.
