Ο Κωστής Ζαφειράκης εκθέτει φωτογραφίες του με θέμα “ΕΜΟ ο ταξιδιώτης” από τις 7 Μαρτίου στο ΜΑΚΕ (D.I.Y. Community) –Μητροπόλεως 110 και Φιλικής Εταιρείας- και απαντά στις απορίες του Freethinker (επιμέλεια: Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος) / Με λένε Κωστή Ζαφειράκη. Γράφω και αφηγούμαι ιστορίες και σενάρια για ανθρώπους με ανησυχίες και τόπους με λαμπερές γεωγραφίες στο www.parallaximag.gr. Έχω κάνει απίθανα χιλιόμετρα, πάνω -κάτω στην Ελλάδα, για το «Οξυγόνο», το «Εxodus», το «I love gr». Έχω κάνει αναρρίχηση στα Μετέρωρα, canyoning στα φαράγγια της Ευρυτανίας, ράφτινγκ στον Αώο. Έχω δει τη λιμνοθάλασσα του Μεσολλογίου από ψηλά, πετώντας με ανεμόπτερο… και το ταξίδι συνεχίζεται. Ακούω μουσικές (κάνω και τον dj καμιά φορά)- από Ζαμπέτα μέχρι Μίκρο. Μου λείπει το ραδιόφωνο και σκέφτομαι να ξαναβγώ σύντομα στον αέρα. Κατ’ άλλα, είμαι σαββατογεννημένος, χορτοφάγος και νομάς. Και περπατώ στο πλάι του ΕΜΟ, του ταξιδιώτη σκύλου μου, που είναι φτυστός η αγάπη και η περιέργεια.
Καφέ ή τσάι; Καφέδες γιοκ. Μόνο τσάι του βουνού, λουίζα, κρόκο Κοζάνης, μελισσόχορτο κι άλλα πολλά βότανα ελληνικής σοδειάς και ενέργειας.- Κάθε πρωί συνηθίζω να… δίνω τα συγχαρητήρια μου στους αισιόδοξους- γεια σου Μαφάλντα πονήρω.
- Δεν θα ήθελα να είμαι… άκαρδος. Το πληρώνεις- ακριβά καμιά φορά- να μιλάς με την καρδιά, αλλά…ας πάει και το παλιάμπελο, δε νοιάζομαι σταλιά.
- Δεν αλλάζω με τίποτε… διατροφικές συνήθειες, χορτοφάγος για μια ζωή κι άλλη μία.
- Άκουσα… την ποιήτρια Γεωργία Τριανταφυλλίδου να διαβάζει, ένα βράδυ στη «Γαζία» τρία καινούργια ακυκλοφόρητα ακόμα, ποιήματά της. Στο τέλος ανταλλάξαμε δυο κουβέντες και μια υπόσχεση.
- Διάβασα… και ξαναδιάβασα τη «Δεξιά τσέπου του ράσου» του Γιάννη Μακριδάκη.
- Προσωπικότητα που θαυμάζω… δεν είναι μία, είναι πολλές. Είναι όλοι οι περαστικοί, γνωστοί και άγνωστοι, που χτίζουν με τα χαμογελά και τη δύναμη τους σπίτια γερά, ζωές τρικούβερτες.
- Αγαπημένη μου γωνιά… εδώ και κάποιους μήνες, ένας πράσινος καναπές.
- Αγαπημένο καφέ… δεν έχω ένα, έχω μπόλικα. Πάω όπου έχει κέφι.
- Η μυρωδιά που με τρελαίνει… θέλω δεν θέλω, με πάει πάντα εκεί… κάθε φορά που την οσμίζομαι: η τεχνητή πορτοκαλομυρωδιά των σαπουνιών.
- Αξέχαστο ταξίδι… στη Παρίσι της Γιούλης μου, την πρώτη φορά, πάνε χρόνια, τα γέλια μας ηχούν ακόμα στ’ αυτιά μου.
- Απόδραση είναι… αντιπαθώ την λέξη απόδραση. Εκτός κι αν είμαστε φυλακισμένοι, τίποτα βαρυποινίτες, και μου διαφεύγει.
- Το ανεκπλήρωτο που με σημαδεύει είναι… η απλή συνταγή των πραγμάτων και της ζωής. Συνήθως νιώθω κουβάρι, ακόμα και μπροστά σ’ ένα πιάτο τηγανιτές πατάτες.
- Με τρομάζει… ώρες- ώρες, ακόμα και η σκιά μου.
- Πιστεύω εις… στην αθωότητα που’ χουν τα βλέμματα όταν αγαπάνε.
- Πατρικό σπίτι είναι… τα γεμιστά της Ρούλας, η βάρκα του Λάκη και ο Θερμαϊκός, αλλά και όλες οι θάλασσες που κολύμπησα και θα κολυμπήσω.
- Το χωριό μου… η Γερακινή γιατί ο μικρός Κωστής περνάει ακόμα τα καλοκαίρια του εκεί, παίζοντας τζαμί και κολυμπώντας στην κόκκινη θάλασσα.
- Φιλία εστί… μοιρασιά μέχρι σκασμού, να μιλάς με λέξεις, σιωπές κι αγκαλιές, να βαριέσαι, να σιχτιρίζεις, να γελάς, να σαχλαμαρίζεις, να κλαις με μαύρο δάκρυ και να μην μπορείς χωρίς….
- Ευτυχία είναι… ο ήλιος και ο ΕΜΟ και ο συνδυασμός τους, σε μια βόλτα στη Βεργίνα.
- Επιτυχία σημαίνει… να ακούς την καρδιά σου κι ας μην ξέρει, ώρες και φορές, τι της γίνεται.
- Ονειρεύομαι… μόνο.
- Πατρίδα είναι… το μυαλό μας. Όλα τ’ άλλα είναι ατμός.
- Ελευθερία είναι… να περπατάς ξυπόλητος στην Τσιμισκή, να κολυμπάς γυμνός στις θάλασσες, να μην πετσοκόβεις την ορμή σου, να ακούς, να παρακούς, να κρυφακούς.
- Αγαπημένος στίχος… «Τα ματόκλαδά σου λάμπουν/ σαν τα λούλουδα του κάμπου»
- Ελληνικότητα σημαίνει… επικοινωνία. Γερή, ζουμερή, φουρτουνιασμένη κι απάνεμη, τρελή και ουσιαστική επικοινωνία με όλον τον πλανήτη. Να είσαι έξω καρδιά με όλους.
- Πατριωτισμός σημαίνει… Να σέβεσαι τις πατρίδες των άλλων. Να λες «τι γίνεται ορέ πατριώτη;» ακόμα και στον Γιαπωνέζο, που φωτογραφίζει με μανία αυτά που εσύ θεωρείς αυτονόητα, κουτέ.
- Θεσσαλονίκη μου είναι… Ολύμπου, Αμισού, Εύοσμος, Καλαμαριά, Παύλου Μελά. Οι δρόμοι και προπαντός οι δικοί μου (της καρδιάς μου) οι άνθρωποι. Τα μαθητικά μου τετράδια.
- Θέλω να αλλάξω… παπούτσια, λάστιχα, πορεία, εισιτήριο, θέση στο τρένο… και πάλι ίδια θα μου φαίνονται όλα.
- Ωριμότητα σημαίνει…να τρως τηγανιτές πατάτες με την ίδια λαχτάρα που τις έτρωγες πεντάχρονος.
- Πολιτική στα χρόνια της κρίσης… όφου, όφου, όφου. Προτιμώ το «Κρίση στα χρόνια της πολιτικής».
- Τέχνη στα χρόνια της κρίσης… μπουμπουκιάζει, θεριεύει, δεν καταλαβαίνει Χριστό.
- Μένουμε Ελλάδα ή φεύγουμε; Που να τρέχουμε τώρα; Που θα βρούμε άλλη τέτοια θάλασσα;
- Αντίδοτο στην κρίση… η ποίηση. Και μια γλυκιά κι ανταριασμένη αφέλεια πως θα τα προλάβεις όλα, όλα όσα ονειρεύτηκες χθες.
- Το μήνυμα στους πολιτικούς…Αναντρανιστείτε ορέ.
- Το μήνυμα στον κόσμο… Αναντρανιστείτε, τώρα που μπορείτε.
- Η παρήγορη σκέψη; Υπάρχουν ακόμα τόσα που μπορούμε να κάνουμε μαζί.
- Η θετική σκέψη; Θα τα προλάβουμε όλα, ακόμα κι αν πέσουμε σε μποτιλιάρισμα.
- Κάνω like… στην απλοχεριά, στο κουβαρνταλίκι, στους ανοιχτόκαρδους, στις αγκαλιές, στη θάλασσα και στα φιλιά.
Θέλω να σε πω κάτι ακόμη… / “ΕΜΟ ο ταξιδιώτης”: Η πρώτη μου έκθεση φωτογραφίας, με «ήρωα», τον ταξιδιώτη μου ΕΜΟ. Μπορεί στο Εδιμβούργο και στη Γλασκόβη να είναι διάσημος, στην Ελλάδα όμως, πρέπει να συστήνεται και να ξανασυστήνεται, γιατί δεν κυκλοφορούν πολλοί, της ίδιας φυλής. Θυμάμαι το πρώτο του Σαββατοκύριακο, όταν ήρθε στην Θεσσαλονίκη, φοβισμένος, ήρεμος σαν σοφός, ακοινώνητος, μοναχικός, ντροπαλός, μπορεί και σνομπ. Το βλέμμα του έχει μια τρυφερότητα που, ακόμα, δεν την αντέχω. Λιώνεις στο κοίταγμά του, ειδικά όταν γέρνει το πρόσωπό του, πότε δεξιά-πότε αριστερά, προσπαθώντας να δει καθαρά κάτω από την μαύρη κουρτίνα της φράντζας του. Όταν βγαίνει βόλτες, στην Αριστοτέλους, στη Ναβαρίνου, στην παραλία, στη Σητεία, στη Ζήρο, στον Ξερόκαμπο, στη Βέροια, στη Σαμοθράκη, στη Βεργίνα, στη Νάουσα, στην Αθήνα, στη Χαλκιδική- είναι ταξιδιάρα ψυχή- τον «τρώνε» όλοι με τα μάτια τους. Λες και βλέπουν μπροστά τους, ξαφνικά, τον Μάρλον Μπράντο ή τον Τζορτζ ΚλούνεΪ. Χλαπαταγή. Το απολαμβάνει όσο δέκα Κλούνεϊ μαζί.
“ΕΜΟ ο ταξιδιώτης” – Εικόνες από τα χιλιόμετρα του…
7-15 ΜΑΡΤΙΟΥ
Στο ΜΑΚΕ (D.I.Y. Community)
Μητροπόλεως 110 και Φιλικής Εταιρείας
231 022 5565
info@make.gr
Υ.Σ. Η Έκθεση «ΕΜΟ ο ταξιδιώτης» θα ταξιδέψει στη συνέχεια, στις Πρέσπες, στη Βέροια, στην Έδεσσα, στη Μυτιλήνη και αλλού…
https://www.facebook.com/events/457397374385764/?fref=ts
https://www.facebook.com/pages/ΕΜΟ-ο-ταξιδιώτης/1379924935593879?fref=ts
