Υπάρχουν παντού, λίγο ή και περισσότερο “πειραγμένα” όντα. Βλεπω διαρκώς κακοποιημένα και βασανισμένα ζώα, παρατηρώ καθημερινά βίαια ξεσπάσματα απέναντι σε οτιδήποτε έμψυχο, γνωρίζω τον ανθρώπινο πόνο και προσπαθώ να σκεφτομαι οτι ο κόσμος μας ειναι καλύτερος απο αυτο, πιο ζεστός και αξιοπρεπής. Αλλα αναρωτιέμαι τέτοιες στιγμές “Τι είδους άνθρωπος ειναι κάποιος που κυνηγάει ενα έμψυχο ον, ενα πλάσμα που ζει στο φυσικό και δικαιωματικά ΔΙΚΟ ΤΟΥ περιβαλλον (ενα περιβάλλον που ποτε δε μόλυνε και δεν κατέστρεψε), το τραυματίζει, το γδέρνει και το αποκεφαλίζει για να μπορει μέσα στην απέραντη ηλιθιότητα του να απολαμβάνει ενα ‘κεφαλι’ πάνω απο το τζάκι του;;;γιατί αν ειναι αυτη η συμπεριφορά σου απέναντι στα ζώα που ζουν 17 ώρες απο το σπίτι σου, δε θελω να ξέρω πως μπορει να φερθείς στους γείτονες σου. Τι είδους άνθρωποι υπάρχουν γύρω μας και τι είδους άνθρωποι θελουμε να ειμαστε.
