Θεωρώ ότι το περίφημο πια άρθρο -θα μείνει στην ιστορία- του βουλευτή Αλέξανδρου Τριανταφυλλίδη δεν είναι πρόταση, αλλά φαντασίωση. Μια φαντασίωση σαν μια υπόθεση εργασίας, όπως εκείνες που κάνουν κάποιοι στα καφενεία ευχόμενοι να ήταν για μια μέρα κυβερνήτες. Ανεπίτρεπτη φυσικά για έναν βουλευτή, όχι μόνο από πολιτική άποψη, αλλά μη έχουσα σχέση με την πραγματικότηταπου βιώνουν σήμερα τα σχολεία και οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων.
Δεν θα μπω στην πρώτη ανάγνωση, ούτε στις λεπτομέρειες. Άλλωστε έχουν ειπωθεί πολλά σχολιάζοντας τις απόψεις, ενώ υπήρχε και αποδοκιμασία από κυβερνητικά στελέχη -μέχρι και από τον υπουργό Παιδείας Ν. Φίλη.
Θα σχολιάσω μόνο ένα σημείο που αφορά τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, λόγω της προσωπικής μου ενασχολησης και γνώσης της κατάστασης, μόνο και μόνο γιατί το χρησιμοποίησε ο βουλευτής στην απάντησή του προς τους επικριτές του, τονίζοντας ότι δε μίλησε για δίδακτρα και ότι παραποιήθηκε το νόημα όσων έγραψε.
“Πουθενά στο κείμενο των δύο άρθρων μου δεν υπάρχει ο όρος δίδακτρα. Χρησιμοποιώ τη φράση «συνδρομή του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, με αναφορά σε συγκεκριμένο παράδειγμα». Αν το παράδειγμα που χρησιμοποιώ, για να υποδηλώσω με σαφήνεια την ενισχυτική διδασκαλία, δεν είναι το ενδεδειγμένο, στο πλαίσιο του Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία, εντός του οποίου αρθρογράφησα, αναμένω τον αντίλογο” γράφει στην απάντησή του.
Πραγματικά, ο κ. Τριανταφυλλίδης χρηιμοποιεί τους όρους “πλεονάζουσες αποδοχές” εκπαιδευτικών και “συνδρομή” – “επιβάρυνση” του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων. «Αναλυτικότερα τα ωρολόγια προγράμματα του σχολείου διευρύνονται στις 40 διδακτικές ώρες (5 μέρες Χ 8 ώρες για τους μαθητές) και οι εκπαιδευτικοί που τα υλοποιούν, χωρίς καμία αύξηση του ωραρίου τους, θα έχουν πλεονάζουσες αποδοχές από τη συνδρομή του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων μέσα από μια διαδικασία δίκαιης – αναλογικής επιβάρυνσης με βάση τη φορολογική τους δήλωση», γράφει ειδικότερα στο επίμαχο άρθρο.
Αλήθεια, γνωρίζει τι ακριβώς κάνει ένας σύλλογος γονέων και κηδεμόνων; Γνωρίζει ότι λόγω της οικονομικής κρίσης οι συνδρομές είναι της τάξης των 10 ευρώ ετησίως Χ250 παιδιά=2.500 ευρώ; Γνωρίζει τις δυσκολίες των συλλόγων να μαζέψουν το σύνολο των συνδρομών (ποτέ δεν μαζεύεται…); Τι άστοχοι υπολογισμοί είναι αυτοί; Εκτός κι αν θεωρεί ότι οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων μπορεί να μετατραπούν σε εισπρακτικούς μηχανισμούς. Άσε που το έργο τους δεν έχει καμία σχέση με αυτά. Έστω κι αν ήδη ηρωικά οι γονείς και οι σύλλογοί τους καλύπτουν σημαντικό μέρος των λειτουργικών εξόδων των σχολείων, προκειμένου απλώς να μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία.
Πολλοί σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων ειδικά φέτος, σηκώνουν ένα μεγάλο βάρος των λειτουργικών εξόδων των σχολείων. Αυτά που υποτίθεται καλύπτονται από τη χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών, αυτή που φέτος ήρθε λειψή και καθυστερημένη. Ή ακόμη έρχεται και δε φτάνει.
Άσε που η λειτουργία τους απαιτεί τέτοιες φορολογικές διατυπώσεις λες και είναι ανώνυμες εταιρίες, ενώ πρόκειται για σωματεία με ιδιαιτερότητες που δεν τις προβλέπει καν η νομοθεσία, όπως πχ το αυτοδίκαιο δικαίωμα των γονέων ενός σχολείου να είναι μέλη, το μεταβλητό του σώματος των μελών καθώς τα παιδιά μπαίνουν και βγαίνουν στο δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο, ο εθελοντικός χαρακτήρας της ενασχόλησης…
Την ώρα μάλιστα που λέμε ότι θέλουμε “ανοιχτά σχολεία”, σχολεία που δεν θα κλειδώνουν με το που τελειώνει το μάθημα, αλλά θα συνεχίζουν τη λειτουργία τους με ειδικές αθλητικές και καλλιτεχνικές δραστηριότητες για τα παιδιά. Ποιος θα τα κάνει αυτά, αν όχι οι σύλλογοι γονέων;
Διαβάστε το περίφημο άρθρο και την απάντηση του βουλευτή.
