Με ιδιαίτερο χιούμορ ο Χρήστος Κιούσης από τους «Ράδιο Αρβύλα» θυμάται μια παιδική σκανδαλιά του…
Της Έφης Τσαμπάζη/ efi.tsabazi@gmail.om
Τον συνάντησα πριν λίγες ημέρες, στο street party με την υπογραφή των Ray Ban, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Αφού χαιρέτησε τον κόσμο μπήκε μέσα στο κατάστημα (Μητροπόλεως 42) και έβλεπε ένα- ένα, προσεκτικά, τα νέα μοντέλα της γνωστής εταιρείας. Ήρθε στο πηγαδάκι που είχε δημιουργηθεί με κάποιους φίλους. Όλοι «υμνούσαμε» τα αγαπημένα μας γυαλιά Ray Ban που δεν αποχωριζόμαστε. Όταν ρωτήσαμε τον Χρήστο Κιούση (επίσης λάτρη των συγκεκριμένων γυαλιών) πότε τα συνάντησε, για πρώτη φορά, μας… εκμυστηρεύτηκε την παιδική του σκανδαλιά.
«Τα πρώτα μου Ray Ban ήταν κλεμμένα. Θέλω να πιστεύω ότι το γεγονός πως τα τσούρνεψα από την οικογενειακή μας στέγη, συν τα 30 χρόνια που έχουν περάσει από τότε, βοηθούν στην παραγραφή του αδικήματος. Ήταν του πατέρα μου και ήταν μέσα στη μεγαλοπρεπή ανοικτή καφέ δερμάτινη θήκη, από την οποία εκείνος σπάνια τα έβγαζε για να μη γρατζουνιστούν, να μη χαλάσουν, να μη σπάσουν κι όλα αυτά τα εκνευριστικά να μην…
Εγώ πάλι βετεράνος ήδη στα 10 μου χρόνια της χρήσης οπτικών, αφού είχα υπερμετρωπία και αστιγματισμό από τα 4 μου, δεν μπορούσα να διανοηθώ γυαλιά που να μη φοριούνται. Ειδικά όταν είναι αυτά τα ψαρωτικά χρυσά Ray Ban με τους συρμάτινους βραχίονες και τη στρογγυλή τρύπα κάτω από τον αποστατήρα, ανάμεσα στους δύο πρασινωπής απόχρωσης φακούς…
Πέρασαν πολλά χρόνια για να μάθω ότι οι συρμάτινοι βραχίονες ήταν για να μη χάνουν τα γυαλιά τους οι πιλότοι των διπλάνων του Α παγκοσμίου πολέμου και μόλις πρόσφατα ο καλός μου φίλος Μίλτος Παυλίδης, μου εκμυστηρεύτηκε ότι στην στρογγυλή τρύπα στερέωναν ένα τσιγάρο για να ανάβουν το φυτίλι της βόμβας πριν τη ρίξουν (ευχαριστώ Μίλτο).
Εγώ πάλι πιλότος δεν ήμουν και βόμβες δεν διέθετα αλλά έσκαγα σα βόμβα στο προαύλιο του σχολείου φορώντας τα και κάνοντας σίγουρα καλύτερη εντύπωση απ’ όταν εμφανιζόμουν με τα χοντρά μου πατομπούκαλα.
Ο πατέρας μου τα αναζητούσε καιρό, αλλά αυτά παρέμεναν καλά κρυμμένα στην εσωτερική τσέπη της σχολικής μου τσάντας. Αφού είδε κι απόειδε, αναγκάστηκε να αγοράσει ακριβώς τα ίδια κάνοντας με να χαμογελώ και να σκέφτομαι περιπαικτικά: « Καταπληκτική επιλογή μπαμπά… Αν χάσω τα δικά μου, ένα δεύτερο ζευγάρι Ray Ban πάντα χρειάζεται…»
Τώρα που το σκέφτομαι, μήπως τα δικά μου Ray Ban που έχασα πέρσι, αναπαύονται στην εσωτερική τσέπη της σχολικής τσάντας του γιού μου;
Χαλάλι του… Καλόγουστο το αγόρι μου».
