Είδα Λαζόπουλο μετά από 1-2 χρόνια, πιο πολύ για να δω αν λέει αλήθεια ο Μουρούτης, ο Άδωνις και άλλοι ΝΔκράτες ότι ο Λάκης κάνει προπαγάνδα.
Διαπίστωσα ότι ώρες ώρες δεν κάνει σάτιρα, δεν κάνει καν στρατευμένη τέχνη. Κάνει απροκάλυπτο πολιτικό παιχνίδι. Με πύρινο πολιτικό λόγο. Χρησιμοποιώντας το “βήμα” της σάτιρας. Ασελγώντας πάνω της.
Με κείμενο καθαρά πολιτικό. Ψεκασμένο. Με καμήλες. Άτεχνο.
Το έκανε και παλιότερα. Ίσως με κάλυψη απόκρυψη. Ή εμάς δεν μας ενοχλούσε τόσο.
Κρίμα για το Λάκη που γνωρίσαμε στη δεκαετία του ’80. Κρίμα για το Λάκη που πιστέψαμε. Κρίμα για το Λάκη των Μήτσων.
Κρίμα για τον Λάκη που χάσαμε.
