Εθνική γιορτή της Γαλλίας σήμερα. Από τα χρόνια της Αναγέννησης ακόμα πολλοί Έλληνες είχανε βρει καταφύγιο στο φιλόξενο γαλλικό έθνος και πραγματοποίησαν μία θαυμαστή καριέρα στα Γράμματα κυρίως. Ανάμεσά τους και πολλοί βορειοελλαδίτες μακεδόνες. Από το 15ο αιώνα που δίδαξε στο Παρίσι ελληνικά ο Ιανός Λάσκαρης έως τον 18ο αιώνα με την ίδρυση “Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου” με πρωτεργάτη το θεσσαλονικέα Γ. Ζαλίκογλου μπορεί να δει κανείς μία στενότατη σχέση ανάμεσα στους δύο αυτούς λαούς. Στην εποχή του Διαφωτισμού πάλι Γάλλοι ήταν αυτοί που ενέπνευσαν τους Έλληνες λογίους και επαναστάτες τα ιδεώδη της Ανεξαρτησίας. Αλλά και αργότερα στο χώρο της Λογοτεχνίας βλέπουμε μια σαφή γαλλική επιρροή στα Νεοελληνικά Γράμματα. Είναι περίπου είκοσι χρόνια που με απασχολεί το θέμα της γαλλικής παρουσίας στη Θεσσαλονίκη και γενικότερα οι σχέσεις της Ελλάδας με τη Γαλλία και αυτό γιατί πάντα θεωρούσα πως η Γαλλία διαδραμάτισε ένα πολύ σημαντικό ρόλο στη γενικότερη διαμόρφωση του νεοελληνικού πολιτισμού. Ευτύχησα να ζήσω πολλά χρόνια στη χώρα αυτή και την αγάπησα παράφορα. Αλλά κι εκείνη με τίμησε με το παράσημο του Chevalier de l’ Ordre des Arts & des Lettres.
