“Μια κιθάρα και πολλές συγγνώμες”
Ιωάννα Μπαμπέτα
Εικονογράφηση: Σάντρα Ελευθερίου
Εκδ. Ψυχογιός
Γράφει η Έλενα Αρτζανίδου
Τι γίνεται όταν δυο αγόρια συναντιούνται τυχαία; Τι μπορεί να προκαλέσει το ενδιαφέρον του ενός για να προσέξει τον άλλο μέσα σε ένα λεωφορείο. Τα μαλλιά, η εμφάνιση, η χροιά της φωνής;
Τίποτε από αυτά, αντίθετα μια βαριά τσάντα σε σχήμα κιθάρας γίνεται η αφορμή στον Κωνσταντίνο, τον εντεκάχρονο ήρωα της Ιωάννας Μπαμπέτα, να προσέξει ένα μεγαλύτερο αγόρι που μπαίνει σε ένα λεωφορείο μαζί του. Η μουσική που αγαπούν και οι δυο θα τους φέρει κοντά και τότε είναι που αρχίζουν όλα ανάμεσα στα δυο αγόρια.
Η ιστορία του βραβευμένου βιβλίου της Ιωάννας Μπαμπέτα, από την Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, καταφέρνει βάζοντας τη μουσική στο κέντρο να παρουσιάσει μέσα από τη γρήγορη και ενδιαφέρουσα πλοκή θέματα φιλίας, σχέσεων των δυο φύλων καθώς αυτά πρωτοεμφανίζονται ανάμεσα στον Κωνσταντίνο και την Μαρίνα.
Το πρώτο σκίρτημα της καρδιάς όμορφα δοσμένο και πειστικά, ενώ η συγγραφέας εύστοχα κάνει ζουμ στο συναίσθημα της ζήλιας που γεννά με τη σειρά της απογοήτευση και πίκρα. Η απώλεια και η αναγνώριση της απερισκεψίας και του λάθους οδηγεί στη συγχώρεση.
Η γλώσσα πλούσια ρέει. Οι διάλογοι εύστοχοι ανάμεσα στους εντεκάχρονους ήρωες Κωνσταντίνο και Μαρίνα, αλλά και του δεκατετράχρονου Πέτρο.
Ο καθένας τους κουβαλά και τη δική του ιστορία. Ο Πέτρος, ο ξένος περιπλανώμενος μουσικός που αν δεν παίξει μουσική με τον πατέρα του σε μαγαζιά θα πεινάσει η οικογένειά του, αντίθετα με τον Κωνσταντίνο που τα έχει όλα, και μπορεί να κάνει και όνειρα για την μουσική, ωστόσο και αυτός έχει το δικό του αγκάθι που λέγεται αναγκαστική απουσία πατέρα για λόγους εργασίας στο εξωτερικό. Κάπου εκεί στη μέση η συγγραφέας βάζει εύστοχα και την τρίτη ηρωίδα της, σκοτεινή στην αρχή ενώ στη συνέχεια η Μαρίνα της, με τις πράξεις και τη συμπεριφορά της, τέλος με τα λόγια παρουσιάζει τον χαρακτήρα της που είναι ντυμένος με ευαισθησίες, αξίες και διακριτικότητα.
Η συγγραφέας καταφέρνει με τους αληθινούς ήρωες της να φωτίσει την κεντρική σκηνή της ιστορίας με επιτυχία. Στο γρήγορο στόρι πρωταγωνιστούν οι παρεξηγήσεις, οι απογοητεύσεις, τα δείγματα ζήλειας, διεκδίκησης και συγχώρεσης. Ένα πολύ έξυπνο και σύγχρονο θέμα που θα διαβαστεί απνευστί από τους μικρούς αναγνώστες και ενήλικες που δεν διαχωρίζουν τη λογοτεχνία.
«…Κωνσταντίνε μου», ψιθύρισε, «μόνο εμείς με τη συμπεριφορά μας επιτρέπουμε στους άλλους να μας λυπούνται. Αν δε λυπούμαστε εμείς τον εαυτό μας αλλά είμαστε καλά μέσα μας,τότε έτσι μας βλέπουν οι άλλοι».
